Stawy Milickie
 Panorama Stawów Milickich wykonana z drona | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powierzchnia |
ok. 77 km² |
| Miejscowości | |
| Wysokość |
95–120 m n.p.m. |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego  | |
Położenie na mapie Polski  | |
| 51°30′14,0400″N 17°06′34,2000″E/51,503900 17,109500 | |
Stawy Milickie – wielki zespół stawów rybnych (m.in. Krośnice, Potasznia, Radziądz, Ruda Sułowska i Stawno) położony w kotlinowatych rozszerzeniach doliny Baryczy, w okolicach Milicza i Żmigrodu.
Liczba stawów wynosi ponad 285[1], a ich łączna powierzchnia liczy ok. 77 km². Maksymalna głębokość wynosi 2,5 m. Wysokość terenu: 95–120 m n.p.m. Wiele stawów jest obecnie zdewastowanych, pozbawionych wody, czasem zarośniętych. Degradacji uległa także towarzysząca stawom infrastruktura – kanały, jazy, przepusty. Jako taki zespół stanowi unikatowy zabytek techniki[2].
Zakładane przez cystersów od XIII wieku, milickie stawy rybne są największym w Polsce i jednym z największych w Europie ośrodkiem hodowli karpia[3]. Są także jednym z cenniejszych ośrodków ornitologicznych w Europie[1]. W 1963 roku na ich obszarze utworzono rezerwat przyrody Stawy Milickie. Część z akwenów wykorzystuje dawne niecki pozostałe po wydobyciu rudy darniowej[4].
Region stawów jest od 1963 roku rezerwatem ptactwa wodnego i błotnego. Odnotowuje się tu 276 gatunków[5], z czego 166 gatunków ma tu swoje tereny lęgowe[5] (m.in. żuraw, łabędź niemy, gęś gęgawa, orlik krzykliwy, bielik, kania ruda i inne). Od 1995 roku część Parku Krajobrazowego Dolina Baryczy, objęta także ochroną w ramach konwencji ramsarskiej. Stawy znajdują się także na liście Living Lakes[6].
Wybrane stawy
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 Jacek Frączak: Ilustrowany Atlas Polski. Nasza Ojczyzna. Mapy, informacje, krajobrazy. Warszawa: Reader’s Digest Przegląd, 2005, s. 138. ISBN 83-88243-20-9.
- ↑ Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 445.
- ↑ Milickie, Stawy, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-05-28].
- ↑ tablica informacyjna w Stawnie
- 1 2 Stawy Milickie [online], Wiadomości Wędkarskie, 1 czerwca 2012 [dostęp 2023-06-15] (pol.).
- ↑ Zygmunt Dajdok, Magdalena Mularczyk, Stawy Milickie, [w:] Artur Obidziński, Śladami Mistrzów. Miejsca fascynacji prekursorów polskiej geobotaniki, Polskie Towarzystwo Botaniczne, Wydawnictwo SGGW, 2023, s. 565-571, DOI: 10.5586/978-83-963503-3-6_81 [dostęp 2026-08-01].