Stefan Dyrba

Stefan Dyrba
Ilustracja
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia

8 lutego 1895
Czortków

Data śmierci

5 marca 1921

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

5 pułk piechoty
5 pułk piechoty Legionów

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości

Stefan Dyrba (ur. 8 lutego 1895 w Czortkowie, zm. 5 marca 1921) – żołnierz Legionów Polskich, porucznik Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Jana i Marii z Nakraszewskich, urodzony 8 lutego 1895 w Czortkowie[1][2]. Tam też uczył się w Seminarium Nauczycielskim, a także od 1911 należał do harcerstwa i był członkiem Drużyn Strzeleckich[3][4].

W czasie I wojny światowej, 10 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich[5] i następnie służył w 12 kompanii 5 pułku piechoty[4]. W stopniu kaprala walczył na Wołyniu[4]. 5 lipca 1916, w bitwie pod Jastkowem zastąpił ciężko rannego dowódcę plutonu, następnie wyniósł go z pola bitwy[4]. Za bohaterstwo wykazane w walce[6], 17 maja 1922 odznaczony został pośmiertnie orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy[7][8].

W listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego[4]. Walczył w 5 pułku piechoty Legionów na frontach wojny polsko-bolszewickiej, awansując do stopnia porucznika[9].

Zmarł 5 marca 1921 w wyniku choroby[1][10].

Był kawalerem[11].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ Polak (red.) 1993 ↓, s. 51 – tu wskazano 8 stycznia 1895.
  3. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 3.
  4. 1 2 3 4 5 Polak (red.) 1993 ↓, s. 51.
  5. ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
  6. ↑ Kolekcja ↓, s. 5.
  7. 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 19.
  8. ↑ Bąbiński 1929 ↓, s. 81.
  9. ↑ Polak (red.) 1993 ↓, s. 51-52.
  10. ↑ Polak (red.) 1993 ↓, s. 52.
  11. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  12. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 4.
  13. ↑ Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 5-go pułku piechoty Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (29 (308)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 16 lipca 1922, s. 17 [dostęp 2025-05-25] (pol.).
  14. ↑ M.P. z 1931 r. Nr 87, poz. 137 (ISAP).
  15. ↑ Kolekcja ↓, s. 10.

Bibliografia