Stefan Fassbinder

Stefan Fassbinder
Data i miejsce urodzenia

12 sierpnia 1966
Monachium

Zawód, zajęcie

samorządowiec, nadburmistrz Greifswaldu

Partia

Zieloni

Stefan Fassbinder (ur. 12 sierpnia 1966 w Monachium) – niemiecki samorządowiec i polityk, od 2015 nadburmistrz Greifswaldu.

Życiorys

Stefan Fassbinder urodził się w Bawarii, uczęszczał do szkoły podstawowej w Algierze, później zaś do gimnazjum w Ulm[1]. Studiował na Uniwersytecie Albrechta i Ludwika we Fryburgu oraz Uniwersytecie Aix-Marseille w Aix-en-Provence we Francji[1]. W 1996 uzyskał doktorat[1]. W 1999 roku rozpoczął pracę historyka w Pomorskim Muzeum Krajowym w Greifswaldzie[1]. W 2004 przystąpił do Greifswaldzkiego Związku na rzecz Rodzin jako członek założyciel[1].

W 2009 zasiadał po raz pierwszy w radzie miasta (Bürgerschaft), gdzie został przewodniczącym frakcji Zielonych[1]. Sześć lat później został wybrany w wyborach bezpośrednich nadburmistrzem Greifswaldu, z poparciem SPD, Zielonych, Partii Lewicy oraz Partii Piratów[1][2][3]. Niewielką przewagą wygrał z kandydatem CDU[1].

W wyborach z 2022 uzyskał reelekcję, ponownie z poparciem partii centrolewicowych[4]. Obecnie jest jedynym burmistrzem należącym do Partii Zielonych we wschodnich Niemczech[5].

Życie prywatne

Żonaty, ma czwórkę dzieci, rodzinnie związany z Rainerem Wernerem Fassbinderem[1]. Z wyznania jest katolikiem[1][6].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Tomasz Otocki, Stefan Fassbinder: Greifswald to miasto otwarte [online], Przegląd Bałtycki, 20 marca 2017 [dostęp 2026-03-26] (pol.).
  2. ↑ Grünen-Politiker darf Oberbürgermeister werden [online], zeit.de, 28 września 2015 [dostęp 2026-03-26] (niem.).
  3. ↑ Gabfriel Kords, Stürzt darüber ein Politiker? [online], zeit.de, 6 sierpnia 2015 [dostęp 2026-03-26] (niem.).
  4. ↑ Grüne freuen sich über die Wiederwahl Fassbinders [online], gruene-vorpommern-greifswald.de, 1 lipca 2022 [dostęp 2026-03-26] (niem.).
  5. ↑ Sebastian Beug, Der Ton ist unsachlicher und rauer geworden [online], welt.de, 18 czerwca 2023 [dostęp 2026-03-26] (niem.).
  6. ↑ Stefan Förner, Euer Otto, unser Otto [online], erzbistumberlin.de, 8 lutego 2024 [dostęp 2026-03-26] (niem.).

Bibliografia