Stefan Kreutz

Stefan Kreutz (ur. 6 czerwca 1883 we Lwowie, zm. 30 marca 1941 w Krakowie) – polski mineralog.

Był synem mineraloga Feliksa Kreutza. Studiował w Krakowie i Wiedniu. W 1918 wybrano go członkiem korespondentem Akademii Umiejętności; potem uzyskał godność członka czynnego. Od 1919 był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, dyrektorem Zakładu Mineralogii, a w roku akademickim 1928/29 – dziekanem Wydziału Filozoficznego UJ[1].

Wspólnie z matematykiem Stanisławem Zarembą podał nową metodę wyprowadzenia istnienia 32 klas krystalograficznych[2][3]. Zagadnienie to rozwiązali przed nim już między innymi Johann Hessel, Auguste Bravais i Georg Wulff, jednak metoda Kreutza i Zaremby jest ceniona za matematyczną ścisłość[4].

Przypisy

  1. ↑ Antoni Gaweł, Stefan Kreutz (1883–1941), „Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego”, 19 (1), 1950, s. 73–89.
  2. ↑ Stefan Kreutz, Stanisław Zaremba, Sur les fondements dla la cristallographie géométrique, „Bulletin de l’Académie de Sciences de Cracovie”, Numéro supplémentaire, Cracovie [Kraków] 1919, s. 473.
  3. ↑ Z. Pogoda, Stanisław Zaremba i krystalografia, „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki”, 60 (4), 2015, s. 131–137, ISSN 0023-589X [dostęp 2025-07-23] (pol.).
  4. ↑ Tadeusz Penkala, Zarys krystalografii, wyd. 2, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 467.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.