Stefan Liu Difen

Pochodził z katolickiej rodziny ze wsi Biandukou, w powiecie Renqiu, w Hebei. W 1932 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Pekinie oraz na Katolickim Uniwersytecie Fu Jen w Pekinie. Po ich ukończeniu, w 1939 przyjął święcenia prezbiteriatu i został kapłanem wikariatu apostolskiego Anguo^[1][2][3][4].

Po święceniach podjął pracę duszpasterską w wikariacie apostolskim Anguo oraz studia medyczne. Podczas wojny chińsko-japońskiej czasowo był ewakuowany do Wuhanu, gdzie był dyrektorem katolickiej szkoły średniej. Po wojnie powrócił do diecezji Anguo^[2][4].

Po nastaniu władzy komunistycznej w 1949, został aresztowany już w 1951 za odmowę przyłączenia się do parakatolickiej organizacji nawiązującej do Patriotycznego Ruchu Potrójnej Autonomii. Po uwolnieniu podjął pracę jako lekarz w szpitalu w Anguo. Podczas rewolucji kulturalnej nie został uwięziony, był jednak poważnie prześladowany i maltretowany przez hunwejbinów^[2][4][5].

W 1980 otrzymał pozwolenie na powrót do pracy w szpitalu w Anguo. Wznowił także działalność duszpasterską. W 1984, po przejściu na emeryturę, całkowicie poświęcił się pracy jako ksiądz^[2][4].

W 1988 został mianowany biskupem Anguo. 11 września 1989, za zgodą papieża Jana Pawła II, potajemnie przyjął sakrę biskupią z rąk nieznanego konsekratora^[1][2][4].

Objął diecezję po 37-letnim wakacie na stanowisku biskupa Anguo. Jego nominacja i sakra zostały dokonane bez zgody rządu w Pekinie, w związku z czym był poszukiwany przez służby bezpieczeństwa. W grudniu 1990 został potajemnie aresztowany przez policję i przez kolejne dwa lata nie było o nim żadnych informacji^[2][4][5].

2 listopada 1992 władze sondowały siostrzeńca biskupa, aby przyjął go do swojego domu, na co ten wyraził zgodę. 11 listopada 1992, gdy ujawniono miejsce pobytu biskupa – szpital w Kuangchengu, Stefan Liu Difen był już w śpiączce, w stanie agonalnym. Zmarł 14 listopada 1992 o godzinie 13:10. Na ciele biskupa, które wydano rodzinie, ujawniono niezagojone rany i obrażenia mogące świadczyć, że biskup był przed śmiercią torturowany^[2][4][5].

Był to trzeci w ciągu roku przypadek śmierci podziemnego biskupa z prowincji Hebei, który przed śmiercią przetrzymywany był w areszcie, po biskupach Paulu Shi Chunjie i Josephie Fan Xueyanie^[5].

Władze próbowały uniemożliwić udział wiernych i duchownych Kościoła podziemnego w jego pogrzebie. Mimo to wzięło w nim udział 14 podziemnych księży i ​​ponad 3000 katolików^[2][4][5].