Stefan Mrowiński

Stefan Mrowiński

Data i miejsce urodzenia	1938 Warszawa
Data śmierci	5 czerwca 2026
Narodowość	polska
Dziedzina sztuki	dramat, scenariusze, reżyseria
Odznaczenia

Stefan Mrowiński (ur. 1938 w Warszawie, zm. 5 czerwca 2026)^[1] – polski reżyser, dramaturg, wykładowca akademicki, autor sztuk teatralnych w Polsce i Australii, adaptacji scenicznych, scenariuszy i słuchowisk radiowych w okresie 1966–2006 oraz znanych tekstów piosenek. Specjalista od teatru małych form dramatycznych i monodramów.

Studia teatralne ukończył w Warszawie. Debiutował jako reżyser w 1966 w Warszawie spektaklem według własnego scenariusza pt.: Ja jeden z Wielu, opartym na poemacie Tadeusza Różewicza.

Praktykował pod okiem takich ludzi polskiego teatru, jak: Józef Gruda, Wanda Laskowska, Aleksander Bardini, Janusz Warmiński, Tadeusz Łomnicki, Kazimierz Rudzki. Jeden z reżyserów awangardy teatru studenckiego w Polsce dekady lat 1965–1975.

Od 1980 mieszkał w Australii. Założyciel i dyrektor artystyczny własnego Teatru Otwartego – „Poetica” Theatre Co. (1983–1989), współzałożyciel eksperymentalnego teatru „The Church”, Melbourne, Victoria – placówki badawczej nowych form teatru otwartego w Australii. W latach 1980–1983 starszy wykładowca (Senior Lecturer) Teorii Dramatu i Reżyserii na Rusden College, Melbourne. Do roku 2005 wykładowca Teorii Teatru i Filmu na Wydziale Slawistyki Uniwersytetu Monasha.

Autor własnej metody pracy z aktorem inspirowanej techniką i przemyśleniami twórców teatru współczesnego (Peter Brook, Jerzy Grotowski, Tadashi Suzuki^[2]).

Dramatopisarz, autor monodramów: Prawda o Judaszu (1971 – premiera polska Białystok), Sprężyna (1976 – premiera polska Warszawa, druk 1977 – miesięcznik „Scena” nr 12, grudzień), Białe drzwi (The white door, 1982 – światowa premiera Melburne, Australia; prapremiera polska – 2006 Warszawa), Wtorek Jeremiasza (Jeremiah's Tuesday, 2015 – premiera światowa Melburne, Australia)^[3].

Członek Związku Pisarzy Australijskich, Stowarzyszenia Autorów i Kompozytorów ZAiKS, Związku Polskich Autorów i Kompozytorów Muzyki.

Napisał około 450 tekstów piosenek. Około 280 z nich zostało nagranych dla Polskiego Radia, około 74 zostało wydanych na płytach. Największe przeboje, do których napisał teksty^[4]:

• „Nie bój się nocy” wykonanie Portrety (kierownik artystyczny)
• „Powiększenie” wykonanie Stan Borys (nagroda TVP)
• „Wróć do mnie wróć” wykonanie 2+1
• „Panna radosna” wykonanie 2+1
• „Od nocy do rana” wykonanie 2+1
• „Przestań za mną chodzić” wykonanie Zespół Gawęda
• „Dzień ostatni między nami” wykonanie Irena Santor
• „Wiem, że to miłość” wykonanie Irena Santor (Przebój „Lata z Radiem” 1973)
• „Żeby się ludzie kochali”, wykonanie Barbara Dunin, Zbigniew Kurtycz (Złota Płyta, piosenka roku 1978)

Z okazji 25-lecia działalności twórczej w roku 1989 otrzymał „Błogosławieństwo Apostolskie” od Papieża Jana Pawła II za twórczość radiową na rzecz „Rozwoju Kultury Polskiej za granicą”. W roku 1990 – Odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, nadaną przez pierwszy Rząd III Rzeczypospolitej, oraz Medal 75-lecia Teatru Polskiego w Warszawie za „krzewienie wiedzy o dziejach polskiego dramatu i teatru poza granicami kraju”.

W roku 2006 obchodził 40-lecie pracy twórczej i artystycznej.

W 2015 podczas Światowego Międzynarodowego Festiwalu „SOLO” w Nowym Jorku nagrodzony tytułem „The best Experimental show” za monodram własnego autorstwa i reżyserii Wtorek Jeremiasza (Jeremiah's Tuesday)^[5][6].

W 2016 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” za „promocję kultury polskiej za granicą”^[7].