Stephen Bywater

Stephen Bywater
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Stephen Michael Bywater

Data i miejsce urodzenia

7 czerwca 1981
Manchester

Pozycja

bramkarz

Kariera juniorska
Lata Klub
Rochdale
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1997–1998 Rochdale 0 (0)
1998–2006 West Ham United 62 (0)
1999 → Wycombe Wanderers (wyp.) 2 (0)
1999–2000 → Hull City (wyp.) 4 (0)
2001 → Wolverhampton Wanderers (wyp.) 0 (0)
2002 → Cardiff City (wyp.) 0 (0)
2005 → Coventry City (wyp.) 14 (0)
2006 → Derby County (wyp.) 2 (0)
2006– Derby County 151 (0)
2008 → Ipswich Town (wyp.) 17 (0)
2011 → Cardiff City (wyp.) 8 (0)
2011 → Sheffield Wednesday (wyp.) 12 (0)
2012–2013 Sheffield Wednesday 20 (0)
2013–2015 Millwall 7 (0)
2014–2015 → Gillingham (wyp.) 13 (0)
2015 Doncaster Rovers 21 (0)
2015–2016 Kerala Blasters 12 (0)
2016–2020 Burton Albion 57 (0)
W sumie: 402 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2001–2003  Anglia U-21 6 (0)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Stephen Michael Bywater (ur. 7 czerwca 1981 w Manchesterze) – angielski piłkarz występujący na pozycji bramkarza.

Kariera klubowa

West Ham United

Bywater zawodową karierę rozpoczął w sierpniu 1997 w Rochdale, skąd przeniósł się do West Ham United w lutym 1998 za 250,000£. W 1999 wygrał FA Youth Cup m.in. z Joe Colem i Michaelem Carrickiem[1].

Bywater dołączył do Wycombe Wanderers we wrześniu 1999 na zasadzie wypożyczenia, grając jedynie w dwóch spotkaniach. Następnie w listopadzie 1999 również na zasadzie wypożyczenia przeszedł do Hull City. W Hull zadebiutował w lutym 2000 przeciwko Bradford City, po tym jak nogę złamał Shaka Hislop[2].

Piłkarze Wolverhampton wypożyczyli Bywatera w lipcu 2001[3], ale Bywater wrócił do West Hamu po zaledwie miesiącu. Możliwość gry w pierwszym składzie Bywaterowi utrudniło pojawienie się Davida Jamesa w lipcu 2001[4] w West Hamie. Shaka Hislop doznał kontuzji w jednym z występów, ale mimo tego Bywater nie zagrał żadnego meczu w sezonie 2001-2002 ani 2002-2003. Przejście do Cardiff City pod koniec marca 2003, również nie poprawiło sytuacji, bowiem tam również był tylko rezerwowym.

Ostatecznie West Ham spadł z ligi w sezonie 2002-2003 i David James przeniósł się do Manchesteru City[5], a Bywater został pierwszym bramkarzem West Hamu, grając w 23 spotkaniach w sezonie, a West Ham poległ w walce o Premier League z Crystal Palace przegrywając 0:1[6]. W czerwcu 2004 przedłużył kontrakt z klubem o trzy lata.

W czerwcu 2004 w West Hamie pojawił się Jimmy Walker, który został sprowadzony z Walsall, aby być konkurencją dla Bywatera. Bywater zagrał 39 spotkań w sezonie 2004-2005, kiedy to West Ham ponownie awansował do Premier League.

Po pojawieniu się w klubie Roya Carolla w czerwcu 2005 i ustępowaniu miejsca Shace Hislopowi Bywater po raz kolejny nie mógł zbyt często grać w West Hamie, toteż dołączył do Coventry City w sierpniu 2005 na zasadzie wypożyczenia do końca roku 2005, gdzie zaliczył 14 występów. Po urazie jakiego doznał Roy Carroll w październiku 2005, Bywater powrócił na resztę sezonu 2005-2006 do West Hamu, zaliczając jeden mecz przeciwko West Bromwich Albion w listopadzie 2005.

Derby County

Bywater dołączył do Derby County w sierpniu 2006, na początku na zasadzie awaryjnej pożyczki na dwa tygodnie, później podpisując trzyletni kontrakt z baranami. W klubie nosi numer 43 na koszulce na cześć jego mentora i dawnego autorytetu bramkarskiego Lesa Sealey’ego, który zmarł w 2001 roku w wieku 43 lat, mówiąc, Les zajął się mną przez większość czasu.Trenowałem z nim codziennie, radził mi też w sprawach życiowych. Wiem, że on mnie strzeże i tego chce, bym dobrze sobie radził na bramce i w życiu. Bywater zagrał w 43 spotkaniach ligowych w sezonie 2006/07, ponieważ Derby wygrało w finale play-off z West Bromwich Albion 1:0 i awansowali do Premier League.

W czerwcu 2007 Bywater mówił, że chciałby grać w reprezentacji Anglii i ma nadzieję zostać zauważonym przez selekcjonera w sezonie 2007-08 mówiąc: Urosłem z paroma chłopakami takimi jak Paul Robinson, Rob Green i Chris Kirkland i oni są dobrzy, lecz ja nie uważam, że są ludźmi specjalnymi. Wierzę, że jeśli gram dobrze i jestem w formie, to dostanę powołanie

Kariera międzynarodowa

Bywater debiutował w reprezentacji Anglii U19 w 1999 roku wraz z Paulem Robinsonem i Chrisem Kirklandem. Później zaczął grać w reprezentacji Anglii U21 z tymi samymi graczami, chociaż Kirkland i Robinson byli ligowcami. Urazy ograniczyły jego okazje, najpierw był złamany palec, a później nadgarstek. Zaliczył 6 występów w reprezentacji Anglii U21.

Życie prywatne

Bywater nosił koszulkę z numerem 43 ku pamięci swojego mentora i trenera, Lesa Sealeya, który zmarł w wieku 43 lat w 2001 roku[7].

Przypisy

  1. ↑ David Barber, TheFA.com - The class of '99 [online], www.thefa.com [dostęp 2026-04-07] [zarchiwizowane z adresu 2008-03-12] (ang.).
  2. ↑ BBC SPORT | WEST HAM UTD | Flair and farce in equal measures [online], news.bbc.co.uk [dostęp 2026-04-07].
  3. ↑ Wolves turn to Bywater [online], 14 lipca 2001 [dostęp 2026-04-07] (ang.).
  4. ↑ England duo face fitness wait [online], 16 sierpnia 2001 [dostęp 2026-04-07] (ang.).
  5. ↑ James seals Man City deal [online], 14 stycznia 2004 [dostęp 2026-04-07] (ang.).
  6. ↑ Crystal Palace 1-0 West Ham [online], 29 maja 2004 [dostęp 2026-04-07] (ang.).
  7. ↑ Aldi offering special voucher ideal for parents when you spend £30 - full details [online], Yorkshire Post, 20 czerwca 2023 [dostęp 2026-04-07] (ang.).

Linki zewnętrzne