Steve Bannon

Steve Bannon
Stephen Kevin Bannon
Ilustracja
Steve Bannon (2024 r.)
Data i miejsce urodzenia

27 listopada 1953
Norfolk

Zawód, zajęcie

polityk, dziennikarz

podpis

Stephen Kevin (Steve) Bannon (ur. 27 listopada 1953 r. w Norfolk) – amerykański doradca polityczny, dziennikarz, szef kampanii wyborczej i doradca prezydenta Donalda Trumpa (2017). Jest jednym z twórców skrajnie prawicowego ruchu alt-right i jest krytykowany za mowę nienawiści[1].

Życiorys

Edukacja i kariera zawodowa

Urodzony 27 listopada 1953 r. w Norfolk, dorastając jako jedno z pięciorga dzieci irlandzkich katolików w Richmond. Jego ojciec pracował w firmie telefonicznej, przechodząc drogę od robotnika do menadżera średniego szczebla, dzięki czemu awansował do klasy średniej. Bannon uczęszczał do prywatnego, męskiego, katolickiego liceum[2] wojskowej w Richmond, a potem wstąpił na Virginia Tech, gdzie ukończył urbanistykę w 1976 r. Na studiach był przewodniczącym studenckiego samorządu. Po studiach trafił do US Navy, gdzie służył jako oficer na niszczycielu, a potem został asystentem szefa operacji morskich w Pentagonie. W trakcie pracy w Waszyngtonie ukończył studia magisterskie w zakresie bezpieczeństwa narodowego na Uniwersytecie Georgetown. Służbę w US Navy zakończył 1983 r. i wstąpił na Harvard Business School, uzyskując MBA w 1985 roku. Po uzyskaniu tytułu podjął pracę w Goldman Sachs[2]. Z czasem zainteresował się mediami i po ponad trzech latach przeniósł do Los Angeles[3].

Po odejściu z Goldman Sachs współzakładał firmę Bannon & Co., która działała w branży rozrywkowej. Wśród jej klientów były Samsung, MGM, Polygram Records i Silvio Berlusconi. Firma została sprzedana Société Générale w 1998 roku, a Bannon pozostał w branży rozrywkowej, m.in. był współproducentem filmu Titus (1999)[3]. W 2008 roku wrócił z Azji, gdzie pracował nad projektem wirtualnego rynku dla World of Warcraft (w tamtym czasie byłą to najpopularniejsza gra MMO na świecie). Oburzenie stanem USA po jego reemigracji sprawiło, że przyjął „antyestablishmentowe poglądy”, obwiniając prezydenta George'a W. Busha za stan rzeczy i przyrównując go do Jimmy'ego Cartera[2].

Działalność polityczna

W 2004 Bannon został scenarzystą, reżyserem i producentem konserwatywnego dokumentu In the Face of Evil: Reagan’s War in Word and Deed. W młodości Bannon wychowywał się w rodzinie sympatyzującej z Demokratami, ale rozczarowanie prezydenturą Jimmy'ego Cartera uczyniło go sympatykiem Ronalda Reagana. W 2012 r. wraz z Peterem Schweizerem utworzył Government Accountability Institute, organizację non profit o charakterze śledczym, która ujawniała przypadki nieuczciwości u polityków. Bannon zaprzyjaźnił się też na początku lat 2000. z Andrew Breitbartem, twórcą antyestablishmentowej strony breitbart.com. Po niespodziewanej śmierci Breitbarta w marcu 2012 r. został redaktorem naczelnym strony. Strona była portalem dla skrajnych prawicowców (alt-right), którzy celebrowali odrębność białej ludności[3].

W 2013 stwierdził „Jestem leninistą. Lenin chciał obalić państwo, to jest również mój cel”[2].

W administracji Trumpa

Protest przeciwko nominacji Bannona

Bannon i jego Breitbart News wsparli kandydaturę Donalda Trumpa w walce o nominację partyjną Republikanów w 2016 roku[3]. W sierpniu Bannon został szefem kampanii Trumpa[4]. Po zwycięstwie Trumpa nad kandydatką Demokratów Hillary Clinton Bannon został starszym doradcą i szefem strategów Białego Domu. Nominacja Bannona spotkała się z poparciem skrajnie prawicowych wyborców i niepokojem centrowych Republikanów. W drugim tygodniu prezydentury Trump powołał Bannona do Rady Bezpieczeństwa Narodowego w miejsce szefa połączonych sztabów i dyrektora wywiadu, ale w kwietniu 2017 r. usunął go z rady przywracając odsuniętych wcześniej[3].

W pierwszym półroczu prezydentury Trumpa uchodził za jednego z najbardziej wpływowych członków administracji[4]. Był uważany za inicjatora najbardziej kontrowersyjnych decyzji prezydenta, jak wycofanie Stanów Zjednoczonych z paryskiego porozumienia klimatycznego czy zakaz wjazdu do USA dla obywateli kilku muzułmańskich krajów. Jako zwolennik ekonomicznego nacjonalizmu konfliktu z innymi doradcami i członkami administracji, głównie z Jaredem Kushnerem i H.R. McMasterem. Krytyka Bannona wzrosła po opóźnionej reakcji Trumpa na śmierć kontrdemonstrantki na wiecu neonazistów w Charlottesville 12 sierpnia 2017 r. i jego stwierdzenie, że odpowiedzialność za te zdarzenia ponoszą obie strony[3].

Jeszcze przed zdarzeniami z Charlottesville pojawiały się pogłoski o jego odejściu z administracji. Media donosiły o jego rezygnacji z dniem 7 sierpnia. 16 sierpnia 2017 r. American Prospect opublikował wywiad z Bannonem, w którym odrzucił on możliwość ataku na Koreę Północną i odciął się od białych nacjonalistów. 18 sierpnia Biały Dom ogłosił, że prezydent zdymisjonował Bannona. Do zwolnienia doszło prawdopodobnie po nieudanych próbach nakłonienia go do rezygnacji[4].

Po odejściu z administracji prezydenta wrócił do pracy w Breitbart News, jednak 8 stycznia 2018 r. został zmuszony do odejścia ze stanowiska, co było reakcją na publikację książki Michaela Wolffa Ogień i furia. Biały Dom Trumpa[5].

W sierpniu 2020 Steve Bannon został aresztowany. Prokuratura postawiła Bannonowi zarzut defraudacji miliona dolarów spośród pieniędzy zebranych w zorganizowanej przez niego zbiórce na rzecz budowy odcinków muru na granicy z Meksykiem przez prywatną firmę. Bannon miał przywłaszczyć sobie milion spośród zebranych 25 milionów dolarów[6]. W styczniu 2021 prezydent Donald Trump – na dzień przed zakończeniem kadencji – zdecydował się go ułaskawić[7].

W 2025 na konferencji Conservative Political Action Conference wykonał pozdrowienie hitlerowskie, co spotkało się z powszechną krytyką[1][8][9].

Przypisy

  1. 1 2 WP Wiadomości: Nazistowski salut w USA. Były doradca Trumpa szokuje
  2. 1 2 3 4 Leninista, któremu Donald Trump zawdzięcza sukces? Kim jest Steve Bannon? [online], Klub Jagielloński, 16 listopada 2025 [dostęp 2025-12-15] (pol.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Steve Bannon, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-08-20] (ang.).
  4. 1 2 3 Magda Działoszyńska: Doradca Trumpa Steve Bannon odchodzi z Białego Domu. [w:] Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2017-08-18. [dostęp 2017-08-20]. (pol.).
  5. ↑ Stephen Bannon odchodzi z prawicowego serwisu Breitbart. "Nikt nie lubi zdrajców" [online], wyborcza.pl, 9 stycznia 2018 [dostęp 2018-01-10].
  6. ↑ Kacper Kita: Obrońca imperium. Portret Steve’a Bannona cz.2. Nowy Ład, 2020-09-17. [dostęp 2020-12-18].
  7. ↑ Polsat News, Media: Donald Trump ułaskawił ponad 70 osób. Wśród nich Steve Bannon i Lil Wayne - Polsat News [online], polsatnews.pl [dostęp 2021-01-20] (pol.).
  8. ↑ NOiZZ: Były doradca Donalda Trumpa jak Elon Musk. Wykonał gest salutu podczas przemówienia
  9. ↑ TVN24 BiS: Salut rzymski na konferencji CPAC. Wśród zaproszonych J.D. Vance, Musk i Morawiecki
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.