Suzanne Valadon

Suzanne Valadon

Suzanne Valadon
Data urodzenia	23 września 1865
Data śmierci	7 kwietnia 1938
Dziedzina sztuki	malarstwo, grafika

Suzanne Valadon właściwie: Marie Clémentine Valadon (ur. 23 września 1865, zm. 7 kwietnia 1938) – francuska malarka i graficzka, matka Utrilla.

Imię Suzanne wymyślił dla niej Henri de Toulouse-Lautrec. Był przekonany, że takie bardziej pasuje do jej szalonej natury. Pracowała już od dziewiątego roku życia. Początkowo w cyrku, ale po wypadku została modelką. Była ulubienicą Renoira i główną modelką do scen kąpiących się na jego obrazach. Pozowała do słynnych "Parasolek". Była także związana z Erikiem Satie, francuskim kompozytorem.

Jej nieślubnym synem był Maurice Utrillo (1883–1955), także malarz i grafik, samouk^[1].

Miała czterdzieści trzy lata, gdy poznała swoją największa miłość – malarza André Uttera (1886–1948).

W 1937 r. wzięła udział w wystawie kobiet malarek w Petit Palais. Jej obrazy znalazły się obok płócien Berthe Morisot, Marie Laurencin, Maríi Blanchard, Evy Gonzalès i Soni Delaunay.

Zmarła na udar mózgu podczas malowania obrazu.

• Adam i Ewa (1909)
• Dzbanek z kwiatami (1917)
• Nus (1919)
• Kościół Sacré-Coeur na Montmartrze (1919)
• Kobieta przy komodzie (1922)
• Autoportret (1923)
• Martwa natura (1923)
• Niebieski pokój (1923)
• Zameczek w Azergues (1927)
• Autoportret (1929)
• André Utter (1932)

• 
  Henri de Toulouse-Lautrec: Suzanne Valadon
• 
  Suzanne Valadon: Nus
• 
  Auguste Renoir: Parasolki

• JohnJ. Storm JohnJ., Dramat Zuzanny Valadon, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1975 .