Swojczów

Swojczów
Państwo

 Ukraina

Obwód

 wołyński

Rejon

włodzimierski

Populacja

 

• liczba ludności

397

Nr kierunkowy

+380 3342

Kod pocztowy

44723

Położenie na mapie hromady Owadno
Mapa konturowa hromady Owadno, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Swojczów”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Swojczów”
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa konturowa obwodu wołyńskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Swojczów”
Położenie na mapie rejonu włodzimierskiego
Mapa konturowa rejonu włodzimierskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Swojczów”
Ziemia50°52′04″N 24°33′24″E/50,867778 24,556667

Swojczów (ukr. Свійчів) – wieś leżąca na terenie Ukrainy, obwód wołyński, rejon włodzimierski.

Historia

Wieś przed 1939 r. położona w Polsce, w gminie Werba, powiat włodzimierski, województwo wołyńskie.

W 1607 r. kasztelan wołyński Jan Łahodowski (herbu Korczak[1]) zbudował na terenie wsi drewniany kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny, a następnie podczaszy koronny Szczęsny Czacki w 1787 r. – kościół murowany. W kościele znajdowała się kopia obrazu Matki Bożej Śnieżnej – obraz Matki Boskiej Swojczowskiej (obecnie znajdujący się w Otwocku w parafii pw. św. Wincentego á Paulo). Ponadto przed 1939 r. we wsi znajdowała się m.in. cerkiew prawosławna, szkoła, poczta, posterunek policji, mleczarnia, karczmy a osada była zamieszkana w połowie przez Polaków i w połowie przez Ukraińców.

W czasie okupacji niemieckiej mieszkająca tutaj ukraińska rodzina Diaczuków ukrywała Żydów, za co po wojnie Instytut Jad Waszem uhonorował tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata Ołeksandra i Sołomiję Diaczuków oraz ich dzieci, Pawła Diaczuka i Mariję Ocaluk (z d. Diaczuk)[2][3][4][5][6].

Zbrodnia wołyńska

31 sierpnia 1943 r. banderowcy (Ukraińska Powstańcza Armia) przy pomocy ukraińskich chłopów z pobliskich wsi zamordowali w Swojczowie około 100 osób narodowości polskiej. Rzeź rozpoczęła się od próby wysadzenia murów miejscowego kościoła, co było hasłem do mordowania Polaków. Nieliczni uratowani Polacy znaleźli schronienie we Włodzimierzu Wołyńskim. W miejscu wysadzonego w powietrze kościoła obecnie stoi krzyż[7].

Przypisy

  1. ↑ Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 15. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1912, s. 163.
  2. ↑ Dyachuk Aleksandr & Solomea ; Son: Pavlo ; Daughter: Otzalyuk Maria (Dyachuk). collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-09-29]. (ang.).
  3. ↑ Дячук Олександр. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-09-29]. (ukr.).
  4. ↑ Дячук Соломія. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-09-29]. (ukr.).
  5. ↑ Дячук Павло. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-09-29]. (ukr.).
  6. ↑ Оцалюк (Дячук) Марія. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-09-29]. (ukr.).
  7. ↑ Grzegorz Rąkowski: Wołyń: Część 1. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej.. Piastów: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2005, s. 189-190. ISBN 978-83-89188-32-8..

Linki zewnętrzne

  • Krzyż stojący w miejscu wysadzonego w powietrze kościoła. nawolyniu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-26)].
  • Radziecka mapa topograficzna 1:100000. sunsite.berkeley.edu:8085. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-09-24)].
  • Parafia św. Wincentego á Paulo w Otwocku - Matka Boża Swojczowska. otwock.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-11)].
  • Swojczów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 724.
  • Swojczów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 636.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.