Symcha Flapan

Symcha Flapan
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1911
Tomaszów Mazowiecki

Data śmierci

1987

Zawód, zajęcie

historyk, polityk

Symcha Aria Flapan (hebr. שמחה פלפן) (ur. 27 stycznia 1911 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 13 kwietnia 1987 w Izraelu) – izraelski historyk, dziennikarz, publicysta, pisarz, izraelski działacz polityczny, sekretarz generalny partii Mapam, zwolennik pojednania żydowsko-palestyńskiego, laureat nagrody Brunona Kreiskiego.

Życiorys

Był synem Izraela Arona Flapana, kupca, i Dwojry z domu Baumgart. Jego starszym bratem był Abram Jakub Flapan (1906-1962), doktor medycyny, oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, lekarz praktykujący we Francji, Maroku i Anglii.

Symcha Flapan w wieku lat 17 przeniósł się do Bydgoszczy i tam zdał maturę (maj 1930). W tym samym roku wyemigrował do Palestyny.

W latach 1954–1981 był sekretarzem generalnym lewego skrzydła partii Syjonistycznej Mifleget Ha-Poalim Ha-Meuhedet (Mapam), czyli Zjednoczonej Partii Robotników, a także dyrektorem Mapam ds. arabskich. Stał się zwolennikiem i orędownikiem pokojowego współistnienia ludności żydowskiej i palestyńskiej na obszarze Izraela.

Flapan był także założycielem i redaktorem naczelnym miesięcznika New Outlook, propagującego pokojowe stosunki na Bliskim Wschodzie, zwłaszcza pomiędzy Żydami i Palestyńczykami. Opublikował kontrowersyjną książkę pt. Zionism and the Palestinians [Syjonizm i Palestyńczycy] Londyn 1979), głoszącą potrzebę pokojowego współistnienia ludności żydowskiej i arabskiej. Był także aktywistą w „Instytucie Żydowsko-Arabskim” i w „Izraelskim Instytucie Badań Pokojowych”. Był lektorem w Centrum Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Harwardzkiego, następnie profesorem kontraktowym w Centrum Studiów Bliskowschodnich tegoż Uniwersytetu oraz w Królewskim Instytucie Studiów Międzynarodowych w Londynie.

W listopadzie 1981 uzyskał nagrodę Brunona Kreiskiego za wielorakie działania na rzecz pojednania żydowsko-palestyńskiego. Zmarł w kwietniu 1987 roku.

Poglądy historyczne

W sierpniu 1987 r. (pośmiertnie) ukazała się najważniejsza w dorobku Symchy Flapana monografia pt. The Birth of Israel: Myths And Realities (Narodziny Izraela: mity i rzeczywistość), w której kwestionował on oficjalną narrację władz Izraela na temat stosunków arabsko-izraelskich. Flapan polemizował z siedmioma twierdzeniami dotyczącymi tej kwestii, w tym, że ok. 600–700 tysięcy Palestyńczyków w latach 1947-1949 opuściło swoje domy z własnej woli, za namową przywódców arabskich. Flapan postulował, że to ówczesna izraelska strategia polegała na zmuszaniu Palestyńczyków do emigracji[1]. Książka Flapana stała się inspiracją dla tzw. nowych historyków izraelskich, którzy występowali z krytyką wobec rządu Izraela.

Ważniejsze publikacje

  • Zionism and the Palestinians, London 1979: Croom and Helm.
  • The Birth of Israel: Myths And Realities, New York 1987: Pantheon Books, ISBN 0-394-55888-X.

Przypisy

  1. ↑ Symcha Flapan, The Birth of Israel: Myths And Realities, Nowy Jork 1987, s. 8-10, 83, ISBN 0-394-55888-X.