Szczurzyn
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon |
rożyszczeński |
| Powierzchnia |
2,15 km² |
| Populacja (2001) |
|
| • liczba ludności |
673 |
| • gęstość |
313 os./km² |
| Nr kierunkowy |
3368 |
| Kod pocztowy |
45130 |
Położenie na mapie hromady Dorosinie ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego ![]() | |
Położenie na mapie rejonu łuckiego ![]() | |
Szczurzyn (ukr. Щурин) – wieś w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego, która liczy 673 mieszkańców.
Założona w 1604 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była początkowo siedzibą gminy wiejskiej Szczurzyn w powiecie łuckim województwa wołyńskiego.
Przy końcu XIX wieku istniał chutor Perechody, który wchodził w skład gminy wiejskiej Szczuryn[1].
W II RP istniała osada wojskowa Szczurzyn powstała z parcelacji majątku ziemskiego znajdującego się w rękach rosyjskich[2].
We wrześniu 1939 roku miejscowi Ukraińcy zamordowali tutaj 14 osadników wojskowych i dwóch oficerów Wojska Polskiego. W lipcu 1943 członkowie UPA dokonali we wsi mordu na czworgu Polaków. 29 stycznia 1944 pododdziały 27 Dywizji Piechoty AK zaatakowały Szczurzyn i stoczyły walkę z UPA tracąc jednego żołnierza. W wyniku ataku wieś spłonęła[2].
Do 2020 roku w rejonie rożyszczeńskim.
Przypisy
- ↑ Perechody, chutor, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 127.
- 1 2 Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 636, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
Bibliografia
- Szczuryn, na zachód od mka Rożyszcze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 870.




