Szew łuskowy

Czaszka człowieka. Szew łuskowy zaznaczony na czerwono.

Szew łuskowy (łac. sutura squamosa) – jeden ze szwów czaszki[1].

U człowieka szew łuskowy łączy środkową część brzegu łuskowego kości ciemieniowej i cienki brzeg górny (brzeg ciemieniowy) części łuskowej kości skroniowej. Do tyłu przedłuża się w szew ciemieniowo-sutkowy, łączący kość ciemieniową z częścią sutkową kości skroniowej[2][3][4].

Zarasta (kostnieje) u bydła domowego i świni domowej w 5–7 roku życia, u konia domowego w 12–15 roku[1].

Przypisy

  1. 1 2 Kazimierz Krysiak, Henryk Kobryń, Franciszek Kobryńczuk, Anatomia zwierząt. 1. Aparat ruchowy, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 233–236, ISBN 978-83-01-16822-3.
  2. ↑ Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 343.
  3. ↑ Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 356.
  4. ↑ Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 397.

Bibliografia

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, ISBN 978-83-200-4323-5.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.