Szlomo Goren
 Szlomo Goren (1972) | |
| Kraj działania |
Izrael |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
3 lutego 1918 |
| Data i miejsce śmierci |
29 października 1994 |
| Aszkenazyjski naczelny rabin Izraela | |
| Okres sprawowania |
1973–1983 |
| Naczelny Rabin Sił Obronnych Izraela | |
| Okres sprawowania |
1948–1968 |
| Wyznanie | |
| Odznaczenia | |
 | |
Szlomo Goren (hebr. שלמה גורן, ur. 3 lutego 1917 lub 1918 w Zambrowie, zm. 29 października 1994 w Tel Awiwie) – izraelski rabin, Naczelny Rabin Sił Obronnych Izraela w latach 1948–1968, aszkenazyjski naczelny rabin Izraela w latach 1973–1983.
Życiorys
Urodził się 3 lutego 1917[1] lub 1918 roku[2]. Syn Awrahama i Chai Cipory Goronczików[3]. W 1925 roku wraz z rodziną wyjechał do Mandatu Palestyny, gdzie zamieszkali w Kefar Chasidim[1][4]. W wieku 12 lat rozpoczął studia w jesziwie Hebron w Jerozolimie[5][3]. Rodzina Goren mieszkała w dzielnicy Kirjat Mosze w Jerozolimie[3]. W wieku 17 lat otrzymał smichę[1]. W latach 1940–1944 uczęszczał na Uniwersytet Hebrajski[1], studiując filologię oraz nauki przyrodnicze[4].
W 1936 roku wstąpił do Hagany[5], współpracował również z organizacją Lechi[3], następnie powrócił jednak do Hagany[1]. Po utworzeniu państwa Izrael w 1948 roku został pierwszym naczelnym rabinem nowo utworzonych Sił Obronnych Izraela. Brał udział w I wojnie izraelsko-arabskiej, służąc początkowo jako strzelec wyborowy[1][3], a następnie jako rabin, przebywając na froncie i z narażeniem życia biorąc udział w misjach odzyskiwania zwłok żydowskich żołnierzy[5][3]. Brał również udział w wojnie sueskiej[6]. Został awansowany do stopnia alufa[4], podczas wojny sześciodniowej wraz z wojskami dotarł do Muru Zachodniego. Upamiętnił to wydarzenie, dmąc pod nim w szofar, zdjęcie przedstawiające ten moment stało się jednym z najbardziej znanych symboli wojny sześciodniowej[1][7][6]. W 1968 roku został wybrany naczelnym rabinem Tel Awiwu[6][4]. W 1972 roku przeszedł do rezerwy[1]. W 1973 roku został wybrany aszkenazyjskim naczelnym rabinem Izraela[5].
W 1961 roku został laureatem Nagrody Izraela[8][9].
Sprzeciwiał się negocjacjom Izraela z Organizacją Wyzwolenia Palestyny oraz porozumieniu z Oslo. Wzywał Żydów do zabicia Jasira Arafata[7][5].
Życie prywatne
W 1945 roku wziął ślub z Cefią Cohen, córka rabina Davida Cohena[5]. Był wegetarianinem[10].
Zmarł w Tel Awiwie w wyniku zawału serca[7][1]. Został pochowany na Górze Oliwnej[2].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 David B. Green, This Day in Jewish History | 1994: First Chief Rabbi of the Israeli Army Dies [online], haaretz.com, 29 października 2015 [dostęp 2025-05-17].
- 1 2 הרב שלמה גורן זצ"ל [online], rabanut.co.il [dostęp 2025-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-29] (hebr.).
- 1 2 3 4 5 6 Rabbi Goren (Goronchick) Shlomo [online] [dostęp 2025-05-17] (ang.).
- 1 2 3 4 Inbari 2015 ↓, s. 668.
- 1 2 3 4 5 6 Shlomo Goren [online], www.jewishvirtuallibrary.org [dostęp 2025-05-17].
- 1 2 3 Goren, Rabbi Shlomo [online], Orthodox Union [dostęp 2025-05-17] (ang.).
- 1 2 3 Eric Pace, Shlomo Goren, 77, Is Dead; Rabbi Opposed P.L.O. Pact, „The New York Times”, 30 października 1994, ISSN 0362-4331 [dostęp 2025-05-17] (ang.).
- ↑ Lista laureatów Nagrody Izraela [online], Jewish Virtual Library, 2016 [dostęp 2025-05-17] (ang.).
- ↑ ריכוז תשכ"ב-תשי"ג [online], web.archive.org, 7 marca 2012 [dostęp 2025-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-07].
- ↑ A grain of truth? [online], The Jerusalem Post | JPost.com, 8 marca 2012 [dostęp 2025-05-17] (ang.).
Bibliografia
- Mordechai Inbari, Shlomo Goren, [w:] Dale C. Allison jr. i inni red., Encyclopedia of the Bible and its Reception, t. 10, De Gruyter, 2015, ISBN 978-3-11-018378-8.