Szuba

Szuba – obszerne okrycie wierzchnie, używane na obszarze Rzeczypospolitej w okresie od XV do XVII wieku przez zamożnych gospodarzy[1].

Opis

Szuba była robiona z adamaszku bądź sukna. Miała krój prosty, długi luźny, do kolan, do tego rękawy i kołnierz. Ponadto podbita była futrem[2] lub skórą baranią. Szubę zapinano na haftki lub na guziki (okolice Białegostoku). W szubach w stroju Górali Zagórzańskich, w stroju Kurpiów z Puszczy Zielonej, stroju lasowiackim, łańcuckim i łukowskim ozdabiano ten element odzieży czarnym futrem na końcach rękawów, na przodzie przy zapięciu i na kołnierzu[1].

Szuba była też noszona przez kobiety do stroju świątecznego i obrzędowego w okresie zimowym[1][3].

Przypisy

  1. 1 2 3 Szuba, [w:] Katarzyna Helak i inni red., Słownik terminologiczny polskich strojów ludowych. T. 2: Elementy odzieży, Atlas Polskich Strojów Ludowych. Zeszyt specjalny, Wrocław: Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, 2025, s. 388, ISBN 978-83-64465-70-3.
  2. ↑ Szuba, [w:] Encyklopedya powszechna kieszonkowa wraz ze słownikiem wyrazów obcych w języku polskim używanych, Noskowski, 1891, s. 1805.
  3. ↑ Franciszek Magryś, Stefan Inglot, Żywot chłopa działacza, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1987, s. 21, ISBN 978-83-205-3949-3.

Bibliografia

  • Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie V, 1985, ISBN 83-01-01750-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.