Słonimce
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja • liczba ludności |
|
| Kod pocztowy |
225133 |
Położenie na mapie obwodu brzeskiego ![]() | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. ![]() | |
Słonimce (biał. Сланімцы, Słanimcy; ros. Слонимцы, Słonimcy) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Prużana. Graniczą z Prużaną.
Historia
W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżały w województwie brzeskolitewskim, w powiecie brzeskolitewskim. Należały kolejno do starostwa prużańskiego, ekonomii prużańskiej, następnie sprzedane w prywatne ręce[1]. Odpadły od Polski w wyniku III rozbioru.
W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie prużańskim, w gminie Linowo[1].
W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie prużańskim, do 22 stycznia 1926 w gminie Linowo, następnie w gminie Prużana[2][3]. W 1921 miejscowość liczyła 221 mieszkańców, zamieszkałych w 38 budynkach, wyłącznie Białorusinów wyznania prawosławnego[2].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Ludzie związani z miejscowością
- Piotr Kunda – major piechoty Wojska Polskiego; urodzony w Słonimcach
Przypisy
- 1 2 Słonimce, pow. prużański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 827.
- 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.
- ↑ Dz. U. z 1926 r. Nr 7, poz. 46 (ISAP)
Bibliografia
- Słonimce, pow. prużański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 827.
- Mapa WIG Prużana. [dostęp 2026-01-14]. (pol.).
- Publiczna Mapa Katastralna Republiki Białorusi. [dostęp 2026-01-14]. (ros. • biał.).


