Tadeusz Łobos

Tadeusz Łobos

Tadeusz Łobos (2010)
Data i miejsce urodzenia	1 czerwca 1938 Sambor
Data i miejsce śmierci	31 marca 2014 Wrocław
Alma Mater	Politechnika Wrocławska
Doktorat	kwiecień 1967
Habilitacja	czerwiec 1975
Profesura	30 czerwca 1989
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Politechnika Wrocławska
prodziekan
Wydziału Elektrycznego PWr
Okres spraw.	1978–1981
Odznaczenia

Tadeusz Łobos (ur. 1 czerwca 1938 w Samborze, zm. 31 marca 2014 we Wrocławiu) – polski inżynier, profesor nauk technicznych, pracownik Politechniki Wrocławskiej.

Urodził się w rolniczej rodzinie Jana i Jadwigi z domu Mitek. Ukończył dwie klasy szkoły podstawowej w Samborze. Latem 1946 r. repatriowany z rodzicami do Polski, do Mysłakowic. W 1948 r. przeprowadzili się do Łomnicy gdzie otrzymali gospodarstwo rolne. W 1955 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące w Jeleniej Górze, w 1960 r. studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Wrocławskiej (praca dyplomowa pt. Wpływ dwufazowej pracy układu sieciowego na poprawność działania zabezpieczeń zwarciowych). Po studiach został przyjęty do pracy w Zakładzie Zabezpieczeń Przekaźnikowych PWr. W 1962 r. przeniósł się do Katedry Zabezpieczeń i Automatyki w Energetyce. W kwietniu 1967 r. uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy pt. Nowe filtry zabezpieczeń porównawczo-fazowych (promotor: prof. Jan Trojak), po czym został mianowany na stanowisko adiunkta i prowadził m.in. wykłady „Elektrotechnika” oraz „Urządzenia elektryczne i automatyka” na Wydziale Górniczym we Wrocławiu jak również w filii w Legnicy. W czerwcu 1975 r. Rada Wydziału Elektrycznego PWr nadała mu tytuł doktora habilitowanego na podstawie przedłożonej rozprawy zatytułowanej Przebiegi przejściowe podczas jednofazowych zwarć doziemnych w sieciach średnich napięć i wykorzystanie ich w automatyce zabezpieczeniowej. W lutym 1976 r. został mianowany docentem. Od 1 czerwca 1976 do 30 września 1977 r. przebywał na Uniwersytecie Technicznym w Darmstadt jako stypendysta Fundacji im. Alexandra von Humboldta. W okresie 1 września 1978 do 31 sierpnia 1981 r. pełnił funkcję prodziekana Wydziału Elektrycznego PWr. Latem 1981 r. przebywał ponownie na uczelni w Darmstadt. W okresie od 29 kwietnia 1982 do 30 września 1986 r. pracował naukowo we Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg (Niemcy). Główny wykonawca wielu projektów Niemieckiej Wspólnoty Badawczej (DFG) w latach 1982–2003. 30 czerwca 1989 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w lutym 1995 r. został mianowany na stanowisko profesora zwyczajnego. W latach 1999–2005 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Podstaw Elektrotechniki i Elektrotechnologii PWr, a od 1993 do 2008 r. kierownika Zakładu Elektrotechniki Teoretycznej. Po przejściu 31 maja 2003 r. na emeryturę, w okresie do 30 września 2008 r. był zatrudniony przez Radę Wydziału Elektrycznego na pełnym etacie na stanowisku profesora^[1].

Był członkiem SEP (od 1960) i Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego (od 1980), European Association for Signal Processing (od 1986), przewodniczącym Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej (PTETiS) w latach 1993–1996, członkiem Komitetu Elektrotechniki PAN (od 1994)^[1].

Autor ponad 300 prac naukowych, 7 patentów oraz 3 książek, promotor 9 rozpraw doktorskich. Zajmował się naukowo elektroenergetyczną automatyką zabezpieczeniową. Stworzył nowy kierunek badawczy dotyczący zastosowania przetwarzania sygnałów w elektrotechnice. Inicjował współpracę z wieloma partnerami naukowymi i przemysłowymi w Polsce i za granicą.

Był mężem Jadwigi Ewy z domu Kisilnickiej (zm. 2017), z którą miał troje dzieci: Dorotę po mężu Wojsznis (ur. 1968), Marcina (ur. 1971) i Barbarę (ur. 1973)^[1].

Zmarł 31 marca 2014 roku we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu Osobowickim (pole 3, rząd 1 od pola 4, grób 271)^[2].

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1999)
• Złoty Krzyż Zasługi (1981)
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (2002)^[3]
• Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej (1975)

Źródło:^[1].

• Nagroda Badawcza im. A. Humboldta (Humboldt Research Award) (1998)
• World’s TOP 2% Scientists^[4] – lista najbardziej wpływowych naukowców na świecie (2022)^[5]

• Prof. dr hab. inż. Tadeusz Łobos, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2014-04-02] .
• Lista prac naukowych
• Zestawienie publikacji na stronie Biblioteki Politechniki Wrocławskiej