Tadeusz Bartkowiak
| Data i miejsce urodzenia |
25 października 1933 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
13 października 2025 |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |
Tadeusz Bartkowiak (ur. 25 października 1933 w Nowym Gołębiewku, zm. 13 października 2025 w Zielonej Górze[1]) – polski aktor, głównie teatralny; absolwent krakowskiej PWST (1959). Odznaczony jako Zasłużony Działacz Kultury w 1987 roku.
Teatr
W teatrze zadebiutował jeszcze jako student krakowskiej PWST – 29 listopada 1958 roku w Irydionie Zygmunta Krasińskiego. Występował w wielu polskich teatrach: w krakowskim Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej (1958), Teatrze 13 Rzędów w Opolu (1959, 1960), Teatrze Nowym w Zabrzu (1960–1962), Teatrze Polskim w Bielsku-Białej (1962, 1963), Teatrze Polskim w Bydgoszczy (1963–1969), Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1969–1990, najdłużej), w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. Juliusza Słowackiego działającym w Koszalinie i Słupsku (1976), a także w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim (1982).
Spektakle teatralne
- 1958 – Irydion jako Gladiator I (reż. Jerzy Kreczmar)
- 1959 – Orfeusz jako Rafael; Głos Listonosza (reż. Jerzy Grotowski)
- 1960 – Kain jako Kain (reż. J. Grotowski)
- 1960 – Lekarz mimo woli jako Thibaut (reż. Jerzy Ukleja)
- 1962 – Gwałtu, co się dzieje! jako Doręba (reż. Bronisław Orlicz)
- 1962 – Makbet jako Donalbein (reż. J. Ukleja)
- 1963 – Damy i huzary jako Edmund (reż. Andrzej Uramowicz)
- 1963 – Wojna i pokój jako Andrzej Bołkołoński (reż. Tadeusz Aleksandrowicz)
- 1964 – Balladyna jako Filon, Żołnierz Kirkora (reż. T. Aleksandrowicz)
- 1964 – Król Henryk IV jako Książę Alencon; Bolingbroke (reż. T. Aleksandrowicz)
- 1964 – Przyjaciel wesołego diabła (reż. Jolanta Skubniewska)
- 1965 – Robin Hood (reż. Janusz Mazanek)
- 1965 – Śpiąca królewna (reż. Mieczysław Wielicz)
- 1966 – Sułkowski jako Worsley (reż. Jan Błeszyński)
- 1966 – Ali Baba i 40 rozbójników jako Zbójca III (reż. Jan Skotnicki)
- 1967 – Lilla Weneda jako Gryf (reż. Danuta Knoppówna)
- 1967 – Otello (reż. Zygmunt Wojdan)
- 1967 – Trzy siostry jako Fiedotik (reż. Józef Wyszomirski)
- 1968 – Świętoszek jako Walery (reż. Krystyna Meissner)
- 1969 – Śmierć gubernatora jako Adiutant (reż. Jerzy Hoffman)
- 1970 – Król Lear jako Doktor (reż. J. Hoffman)
- 1970 – Turoń jako Xawery (reż. J. Hoffman)
- 1970 – Don Juan jako Piotrek (reż. Krzysztof Pankiewicz)
- 1971 – Klub kawalerów jako Topolnicki (reż. Alina Obidniak)
- 1971 – Wesele jako pan Młody (reż. J. Hoffman)
- 1972 – Bliźniaki z Wenecji jako Florindo (reż. J. Hoffman)
- 1973 – Opera za trzy grosze jako Walter "Karawaniarz" (reż. Stanisław Bieliński)
- 1974 – Śluby panieńskie jako Albin (reż. S. Bieliński)
- 1974 – Jan Maciej Karol Wścieklica jako Demur (reż. Krzysztof Ziembiński)
- 1975 – Czarna róża jako Zbyszek (reż. Roman Kłosowski)
- 1977 – Tato, tato, sprawa się rypła jako Ignac (reż. Ryszard Krzyszycha)
- 1978 – Tango jako Edek (reż. Tadeusz Pliszkiewicz)
- 1978 – Warszawianka jako Małachowski (reż. T. Pliszkiewicz)
- 1979 – Maskarada jako Żukowskij (reż. Maria Straszewska)
- 1979 – Ladacznica z zasadami jako Senator (reż. Mirosław Wawrzyniak)
- 1980 – Sługa dwóch panów jako Służący z gospody (reż. Barbara Katarzyna Radecka)
- 1980 – Mąż i żona jako Alfred (reż. B. Orlicz)
- 1981 – Kwiaty polskie (reż. Wojciech Jesionka)
- 1982 – Barbara Radziwiłłówna jako Senator (reż. Bohdan Mikuć)
- 1983 – Dwa teatry jako mężczyzna I (reż. Wanda Wróblewska)
- 1984 – Arlekin jako Stanisław August (reż. Zbigniew Czeski)
- 1984 – Odejście głodomora jako pan I; Ojciec Chłopca (reż. Jan Różewicz)
- 1984 – Rozmowy przy wycinaniu lasu jako Bimber (reż. B. K. Radecka)
- 1985 – Fantazy jako Ksiądz Loga (reż. Bernard Ford-Hanooka)
- 1985 – Pierścień i róża jako Antonio Gburiano (reż. Z. Czeski)
- 1985 – Wyzwolenie jako Samotnik; Geniusz; Aktor (reż. B. Ford-Hanooka)
- 1986 – Wodewil warszawski jako lekarz (reż. Z. Czeski)
- 1987 – Antygona jako Tyrezjasz (reż. Krzysztof Rotnicki)
- 1987 – Komedia omyłek jako Angelo (reż. Wiesław Górski)
- 1987 – Balladyna jako Kanclerz, Pustelnik (reż. Janusz Kozłowski)
- 1989 – Trędowata jako Szeliga (reż. J. Kozłowski)
- 1990 – Sługa dwóch panów jako Bagażowy (reż. zespołowa)
- 1970 – Śmierć gubernatora jako Adiutant (reż. J. Hoffman)
Film
W filmie wystąpił tylko dwa razy; po raz pierwszy w Nie będę cię kochać (reż. Janusz Nasfeter, 1973). Drugą rolą filmową był epizod (ale znaczący) w Misiu Stanisława Barei, gdzie pojawił się jako WOP-ista rozmawiający z Ryszardem Ochódzkim o uszkodzonym paszporcie (1980).
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Tadeusz Bartkowiak w bazie IMDb (ang.)
- Tadeusz Bartkowiak w bazie Filmweb
- Tadeusz Bartkowiak w bazie filmpolski.pl
- Tadeusz Bartkowiak, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2021-04-09].