Tadeusz Brajerski
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: gramatyka opisowa i historyczna języka polskiego | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1946 |
| Profesura |
1959 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
 | |
Tadeusz Brajerski, (ur. 14 listopada 1913 w Żabnie, zm. 24 lipca 1997 w Lublinie) – polski językoznawca, polonista[1].
Życiorys
W 1932 po zdaniu matury rozpoczął studia na filologii polskiej KUL, które przerwał z powodów finansowych. Po odbyciu służby wojskowej jako kapral rezerwy wrócił na uczelnię w 1935, studiował przedmioty z zakresu polonistyki i slawistyki, językoznawstwa ogólnego, rozpoczął także studia na filologii klasycznej. Uczeń Stanisława Szobera, Witolda Doroszewskiego. Pracę na uczelni podjął w 1937 jako asystent wolontariusz w Katedrze Języka Polskiego i Filologii Słowiańskiej. Prowadził w tymże roku badania językowe na terenie Lubelskiego. W 1939 obronił magisterium Problem mazurzenia i miękczenia spółgłosek w Biblii królowej Zofii napisane pod kierownictwem prof. Władysława Kuraszkiewicza. Po kompanii wrześniowej 1939 przedostał się do Lublina. Okres okupacji spędził w Lublinie, brał udział w tajnym nauczaniu, aresztowany i więziony na Zamku Lubelskim. Po wznowieniu działalności Uniwersytetu w 1944 rozpoczął pracę jako asystent, prowadząc zajęcia z gramatyki historycznej greckiej i łacińskiej. W 1946 obronił doktorat. 21 lutego 1951 został mianowany zastępcą profesora na Katedrze Języka Polskiego, którą nieprzerwanie kierował do 1983 roku. W 1956 otrzymał stanowisko docenta, w 1959 mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1969 profesorem zwyczajnym[2].
23 sierpnia 1980 roku dołączył do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[3].
Brajerski tworzył prace z zakresu gramatyki historycznej i historii języka polskiego, m.in. Latynizmy w "Kazaniach gnieźnieńskich" (1966), podręcznik języka staro-cerkiewno-słowiańskiego Język staro-cerkiewno-słowiański (1990). Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].
Przypisy
- ↑ Brajerski Tadeusz, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2018-04-25].
- ↑ Tadeusz Brajerski (1913-1997) na stronie KUL
- ↑ Apel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s])
- ↑ Janusz Kapuściak, Marek Haława (red.), Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom I A-G, Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji, 1998, s. 164, ISBN 83-905295-5-6.
Bibliografia
- Władysław Makarski. Profesor Tadeusz Brajerski (30 X 1913 - 24 VII 1987). „Zeszyty Naukowe KUL”. Tom 41, Numer 1-2, s. 285-294, 1998. (pol.).