Tadeusz Burczyński

Tadeusz Burczyński
Data i miejsce urodzenia

25 maja 1949
Nysa

Profesor nauk technicznych
Specjalność: mechanika, informatyka,
budowa i eksploatacja maszyn
Alma Mater

Politechnika Śląska

Doktorat

1980 – mechanika

Habilitacja

23 września 1990

Profesura

1993-07-30 30 lipca 1993(dts)

Polska Akademia Nauk
Status

członek rzeczywisty

Funkcja Jednostka PAN

Przewodniczący
Komitet Mechaniki PAN

Doktor honoris causa
Politechnika Śląska – 2016
Praca naukowa
Uczelnia

Politechnika Krakowska

Instytut

Podstawowych Problemów Techniki PAN

Dyrektor
Instytut

Podstawowych Problemów Techniki PAN

Okres spraw.

od 2013

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Tadeusz Burczyński (ur. 25 maja 1949 w Nysie) – polski inżynier mechanik, profesor nauk technicznych, wykładowca akademicki Politechniki Śląskiej i Politechniki Krakowskiej, dyrektor Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys

Syn Ludwika[1]. Ukończył szkołę średnią w Nysie. W 1968 r. rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, które ukończył w roku 1974 w zakresie specjalności mechanika stosowana z wynikiem bardzo dobrym i uzyskał tytuł magistra inżyniera mechanika[1]. Tam też zdobywał kolejne szczeble kariery akademickiej. W 1980 r. obronił doktorat z zakresu mechaniki, w 1990 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego[2] w zakresie budowy i eksploatacji maszyn, a w 1993 r. otrzymał tytuł naukowy profesora.

W Politechnice Śląskiej pełnił funkcje kierownika Zakładu Wytrzymałości Materiałów i prodziekana Wydziału Mechanicznego Technologicznego ds. studenckich (od 1991)[3], następnie kierownika Katedry Wytrzymałości Materiałów i Metod Komputerowych Mechaniki (w latach 1997–2012) oraz dyrektora Instytutu Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej na Wydziale Mechanicznym Technologicznym. Równolegle zatrudniony w Politechnice Krakowskiej, gdzie od 2008 r. przez pewien czas pełnił funkcję dyrektora Instytutu Informatyki. Od 2013 r. pełni funkcję dyrektora Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN[4][5].

Od 2007 jest członkiem korespondentem PAN, a od 2019 r. jej członkiem rzeczywistym[6]. Pełni funkcję przewodniczącego Komitetu Mechaniki PAN (wcześniej, od 2003 wiceprzewodniczący). Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Metod Komputerowych Mechaniki, a w latach 1999–2009 był jego przewodniczącym. Był członkiem Komitetu Badań Naukowych, a później (2012–2013) członkiem Rady Narodowego Centrum Nauki. W latach 2010–2012 był członkiem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów[5][7].

Obszar jego zainteresowań naukowych to m.in. zagadnienia mechaniki materiałów i konstrukcji, analiza wrażliwości, zagadnienia odwrotne, dynamika stochastyczna i systemy rozmyte, sztuczna inteligencja, modelowanie i inżynieria wieloskalowa oraz biomechanika. W swoim dorobku naukowym ma ponad 500 publikacji, w tym 14 książek (w tym współautorskie oraz redakcje)[4]. Jest autorem pierwszej polskiej monografii poświęconej metodzie elementów brzegowych pt. Metoda elementów brzegowych w mechanice (WNT 1995). Wypromował 17 doktorów nauk.

Laureat wielu nagród za działalność naukową, m.in. Nagrody Wydziału IV Nauk Technicznych PAN im. M. T. Hubera (1988) oraz nagród Ministra Edukacji Narodowej za książki (1999, 2001), Subsydium Profesorskiego „Mistrz” Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2005–2008) oraz nagrody IACM Fellows Award (2010). W 2016 r. został wyróżniony tytułem doktora honoris causa Politechniki Śląskiej[8].

Ordery i odznaczenia

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)[9]
  • Złoty Krzyż Zasługi (2002)[10]
  • Srebrny Krzyż Zasługi (1994)
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej (2002)
  • Medal 60-lecia Politechniki Śląskiej (2005)
  • Medal im. prof. O.C. Zienkiewicza za całokształt działalności w obszarze mechaniki komputerowej (2011)
  • Medal im. prof. Jana Szmeltera za rozwój nowoczesnych technik obliczeniowych opartych na sztucznej inteligencji i algorytmach genetycznych (2014)
  • Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1996)
  • Honorowa Odznaka Politechniki Krakowskiej (2008)

Źródło:[8].

Przypisy

  1. 1 2 Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1974–1975. Gliwice: Politechnika Śląska, 1975, s. 335. [dostęp 2026-08-11].
  2. ↑ Stopnie naukowe. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 3, s. 4, grudzień 1990. Gliwice: Politechnika Śląska. ISSN 1734-9613. [dostęp 2026-06-09].
  3. ↑ Senat. „Z Życia Politechniki Śląskiej”. Nr 8, s. 3, maj 1992. Gliwice: Politechnika Śląska. ISSN 1734-9613. [dostęp 2026-06-27].
  4. 1 2 prof. Tadeusz Burczyński D.Sc, Ph.D. Eng.. imio.polsl.pl. [dostęp 2014-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-28)]. (pol.).
  5. 1 2 Członkowie korespondenci PAN. pan.pl. [dostęp 2014-01-11]. (pol.).
  6. ↑ Bartek Krystyński, Pracownicy Politechniki Krakowskiej wśród nowych członków krajowych PAN [online], www.pk.edu.pl [dostęp 2020-06-20] (pol.).
  7. ↑ Prof. dr hab. inż. Tadeusz Burczyński. ncn.gov.pl. [dostęp 2014-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-03)]. (pol.).
  8. 1 2 Prof. Tadeusz Burczyński doktorem honoris causa Politechniki Śląskiej. „Biuletyn Politechniki Śląskiej”. Nr 12 (287), s. 4–8, grudzień 2016. Gliwice: Politechnika Śląska. ISSN 1689-8192. [dostęp 2026-06-26].
  9. ↑ M.P. z 2011 r. Nr 111, poz. 1131 (ISAP).
  10. ↑ M.P. z 2002 r. Nr 59, poz. 803 (ISAP).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.