Tadeusz Kukiz

Tadeusz Kukiz

Tadeusz Kukiz – zdjęcie w „Tygodniku Prudnickim” z 2002
Data i miejsce urodzenia	9 maja 1932 Dębowice
Data i miejsce śmierci	14 maja 2015 Wrocław
Miejsce spoczynku	Cmentarz Ducha Świętego we Wrocławiu
Zawód, zajęcie	lekarz
Odznaczenia

Tadeusz Kukiz (ur. 9 maja 1932 w Dębowicach w województwie tarnopolskim, zm. 14 maja 2015^[1] we Wrocławiu^[2]) – polski lekarz, popularyzator historii i kultury Kresów.

Urodził się 9 maja 1932 w Dębowicach^[a] w województwie tarnopolskim w rodzinie przodownika Policji Państwowej w II Rzeczypospolitej, Mariana Kukiza i jego żony Anny. W dzieciństwie mieszkał w Uwinie, Łopatynie, Narajowie i Zborowie w województwie tarnopolskim. W 1940 r. jego ojciec został aresztowany przez NKWD, a w czerwcu 1941 r. zamordowany w więzieniu Brygidki we Lwowie w ramach masakr więziennych NKWD^[3][4][5]. 13 kwietnia 1940 został z matką i siostrą zesłany do północno-wschodniego Kazachstanu, skąd powrócił w 1946 i zamieszkał w Jasionie koło Prudnika^[6]. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Prudniku^[7]. W latach 1951–1957 studiował medycynę, najpierw na Uniwersytecie Palackiego w Ołomuńcu, później na akademiach medycznych w Zabrzu, Lublinie i Warszawie.

Przez prawie trzydzieści lat kierował oddziałem chorób wewnętrznych w szpitalu w Niemodlinie i kierował tamtejszym Kołem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Ogłosił kilkanaście artykułów w profesjonalnej prasie medycznej.

Od początku działalności Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich współuczestniczył w pracach organizacyjnych, popularyzując historię i kulturę Kresów (prelekcje i wywiady, m.in. w Radiu Wrocław i Opole). Na łamach czasopism ogłaszał szkice poświęcone dziejom kilku miejscowości, z którymi związana była jego rodzina. Aktywnie uczestniczył w działalności Związku Sybiraków.

Przez wiele lat zajmował się losami obrazów maryjnych, przywiezionych po II wojnie światowej z archidiecezji lwowskiej oraz diecezji przemyskiej i łuckiej do Polski w nowych granicach. Prace na ten temat ogłaszał w prasie krajowej i polonijnej („Spotkania z Zabytkami”, „Semper Fidelis”, „Wrocławskie Wiadomości Kościelne”, „Kresy Literackie”, „Gość Niedzielny”, „Rocznik Lwowski”, „Wołanie z Wołynia”, londyński „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza” i in.).

Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Książki (oddział opolski) i Koła Miłośników Ekslibrisu we Wrocławiu.

W 2012 został uhonorowany przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”^[8]. W 2013 otrzymał nagrodę Kustosz Pamięci Narodowej^[9].

Tadeusz Kukiz został pochowany na cmentarzu Ducha Świętego przy ulicy Bardzkiej we Wrocławiu (pole G, rząd 5, grób 28), nabożeństwo żałobne koncelebrował ksiądz Tadeusz Isakowicz-Zaleski^[10].

Ojciec polskiego muzyka, aktora i polityka Pawła Kukiza.

• Tadeusz Kukiz: Madonny Kresowe i inne obrazy sakralne z Kresów w diecezji gliwickiej. 1997.
• Tadeusz Kukiz: Madonny Kresowe i inne obrazy sakralne z Kresów w diecezji opolskiej. 1998.
• Tadeusz Kukiz: Wołyńskie Madonny i inne obrazy sakralne z diecezji łuckiej. 1998.
• Tadeusz Kukiz: Madonny Kresowe i inne obrazy sakralne z Kresów w archidiecezji wrocławskiej i w diecezji legnickiej. Wrocław: 1999. ISBN 83-88301-19-5.
• Tadeusz Kukiz: Madonny Kresowe i inne obrazy sakralne z Kresów w diecezjach Polski (poza Śląskiem). Część I. Wrocław: 2000. ISBN 83-88301-92-6.
• Tadeusz Kukiz: Madonny Kresowe i inne obrazy sakralne z Kresów w diecezjach Polski (poza Śląskiem). Część II. 2001.

• Tadeusz Kukiz (1932–2015). ipn.gov.pl. [dostęp 2015-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-10)].