Tadeusz Papier

Grób Tadeusza Papiera na cmentarzu ewangelickim w Łodzi

Tadeusz Papier (ur. 9 lipca 1914 w Busku-Zdroju, zm. 28 grudnia 1991 w Łodzi[1]) – polski pisarz, prozaik, publicysta i reportażysta.

Życiorys

W 1934 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, w którym był współzałożycielem pisma młodzieżowego „Młodzi idą”[2]. W 1983 został laureatem Nagrody Miasta Łodzi za całokształt działalności literackiej[3]. W swojej twórczości poruszał problemy przenikania się elementów wsi z miastem, kształtowania ludzkiej świadomości, oraz historii walki ruchu robotniczego.

Był ojcem dziennikarki, Grażyny Papier[4].

Został pochowany na cmentarzu ewangelickim przy ul. Ogrodowej w Łodzi[1].

Wybrane utwory

  • Anita, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1979, ISBN 83-218-0005-X.
  • Ciche jeziora, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1976.
  • Cienie na piaskowej górze, Łódź: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1976.
  • Powtórna śmierć Boryny, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1982, ISBN 83-218-0169-2.[5]

Przypisy

  1. 1 2 Papier, Tadeusz (1914–1991)
  2. ↑ (red.) P. Chmielewski, R. Nowakowski, M. i A. Antolscy, zespół, „Twórczość literacka «Żeromszczaków» …”, „Twórczość plastyczna « Żeromszczaków»…”, Wydawnictwo „Jedność”, ISBN 978-83-7660-226-4, Kielce, 2010, str. 13.
  3. ↑ Nagrody Miasta Łodzi » 1983 r.
  4. ↑ Ireneusz Kampinowski, Szlakiem pamięci 2025, [w:] Stowarzyszenie Dziennikarzy RP [online], 2025, s. 21.
  5. ↑ Tadeusz Papier [online], Katalog Biblioteki Narodowej.