Tadeusz Starzec

Tadeusz Starzec
kapral podchorąży kapral podchorąży
Data i miejsce urodzenia

11 lutego 1918
Kurdwanów

Data i miejsce śmierci

25 marca 1944
Woldenberg

Przebieg służby
Lata służby

1939

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

51 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Tadeusz Starzec (ur. 11 lutego 1918 w Kurdwanowie[1.1], zm. 25 marca 1944 w Woldenbergu) – polski harcerz, uczestnik II wojny światowej, kapral podchorąży, jeniec Oflagu II C Woldenberg.

Plac pchor. Tadeusza Starca w Dobiegniewie

Życiorys

W latach 1934–1937 prowadził I Borkowską Drużynę Harcerską[1.1]. W 1937 wstąpił do Seminarium Duchownego Salezjanów w Mikołowie, po dwóch latach rozpoczął naukę na politechnice we Lwowie[1.1].

Po wybuchu II wojny światowej walczył w wojnie obronnej 1939 w szeregach 51. Pułku Piechoty[1.1]. Wzięty do niewoli w okolicach Skarżyska-Kamiennej przebywał w obozach jenieckich: w Oflagu X A/Z Itzehoe, Stalagu II A w Neubrandenburgu i najdłużej w Oflagu II C Woldenberg[2.1]. Kilka razy uciekał z obozów[1.2][3.1], by móc walczyć w obronie ojczyzny. Po ostatniej został wezwany na rozprawę sądową do Szczecina i w drodze powrotnej do obozu, pod pretekstem ucieczki, został zastrzelony 25 marca 1944[3.2]. 29 marca 1944 został pochowany na cmentarzu przy obozie jenieckim II C Woldenberg[4].

Za bohaterską postawę został odznaczony pośmiertnie Orderem Virtuti Militari[3.3].

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

Przypisy

  1. Jan Banaś, Grażyna Fijałkowska: Miejsca Pamięci Narodowej na terenie Podgórza. cyfrowa.biblioteka.krakow.pl, 2006. [dostęp 2025-05-07].
    1. 1 2 3 4 S. 34.
    2. ↑ S. 252-253.
  2. Henryk Tomiczek: Harcerz podchorąży śp. Tadeusz Starzec (1918-1944). bazhum.muzhp.pl, 1999. [dostęp 2025-05-07].
    1. ↑ S. 250.
    2. ↑ S. 258.
  3. Witold Stefan Wróblewski: Ucieczki. W: Edmund Ginalski (red.): Oflag II C Woldenberg: wspomnienia jeńców. Książka i Wiedza, 1984. ISBN 83-05-11162-8.
    1. ↑ S. 162-167.
    2. ↑ S. 167.
    3. ↑ S. 170.
  4. ↑ Czesław Rybicki: Ostatnie dni obozu i ewakuacja. W: Edmund Ginalski (red.): Oflag II C Woldenberg: wspomnienia jeńców. Warszawa: Książka i Wiedza, 1984, s. 335. ISBN 83-05-11162-8.
  5. Przemysław Słowiński: W okowach niewoli: polscy oficerowie w Oflagu II C Woldenberg podczas II wojny światowej. Wyd. Wyd. 2. Gorzów Wielkopolski: Akademia im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim, 2022. ISBN 978-83-66703-80-3.
    1. ↑ S. 299.
    2. ↑ S. 311.