Tadeusz Wujek
| Data i miejsce urodzenia |
27 sierpnia 1927 |
|---|---|
| Data śmierci |
8 września 2002 |
| Rodzaj działalności |
pedagog, dyplomata, profesor UW |
| Dyrektor Instytutu Kultury Polskiej w Londynie | |
| Okres sprawowania |
od 1962 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Ambasador PRL w Libanie | |
| Okres sprawowania |
od 11 czerwca 1971 |
| Poprzednik |
Zdzisław Wójcik |
| Następca | |
| Ambasador PRL w Danii | |
| Okres sprawowania |
od 17 września 1981 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Ambasador RP w Etiopii | |
| Okres sprawowania |
od 1989 |
| Poprzednik | |
| Odznaczenia | |
       | |
Tadeusz Wujek (ur. 27 sierpnia 1927 w Łodzi, zm. 8 września 2002[1]) – polski pedagog i dyplomata, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys
Syn Władysława[2]. W 1952 ukończył studia na Uniwersytecie Łódzkim. Od 1955 do 1957 pracował w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR[3]. Od 1978 profesor nauk humanistycznych.
Od 1948 do 1956 był członkiem Związku Młodzieży Polskiej, a od 1957 do 1962 Związku Młodzieży Socjalistycznej[3]. Od 1950 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[3]. Od 1958 do 1962 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Kultury i Oświaty Komitetu Centralnego tej partii[3]. Od 1966 do 1971 był inspektorem, a od 1974 do 1990 lektorem KC PZPR[3].
Od 1960 był zatrudniony na stanowiskach kierownicznych w Ministerstwie Spraw Zagranicznych[3]. W latach 1962–1965 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Kultury Polskiej w Londynie. Ambasador Polski w Libanie, Jordanii, na Cyprze (1971–1974), w Danii (1981–1984) i w Etiopii (1989–1992[4]), I sekretarz Komitetu Zakładowego PZPR w MSZ w latach 1977–1981[5]. Od 1985 do 1988 dyrektor archiwum MSZ. Od 1994 Wujek był doradcą Europejskiej Fundacji Kształcenia przy Unii Europejskiej. Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się wokół badań nad pracą oraz odpoczynkiem młodzieży, na oświatowych badaniach porównawczych, a także na zagadnieniach pedagogiki dorosłych. Wiceprezes Stowarzyszenia Archiwistów Polskich.
Według materiałów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej był w latach 1961–1966 tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa PRL o pseudonimie „Rag”[2].
Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B21-6-25)[6].
Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[7]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[7]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej[7]
- Wielka Wstęga Orderu Cedru (Liban)[7]
- Wielka Wstęga Orderu Niepodległości (Jordania)[7]
- Komandor Orderu Infanta Henryka (Portugalia, 1976)[7][8]
- Komandor Orderu Leopolda (Belgia)[7]
Ważniejsze publikacje
- Praca domowa i czynny wypoczynek ucznia (1969)
- Oświata dorosłych w Anglii (1970)
- Oświata i szkolnictwo w krajach arabskich (1980)
- Wprowadzenie do pedagogiki dorosłych (red., 1992)
- Rozwój kształcenia zawodowego i oświaty dorosłych (1994)
- Polska bibliografia oświaty dorosłych (1995)
- Wprowadzenie do andragogiki (red., 1996)
Przypisy
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2020-08-11].
- 1 2 Inwentarz archiwalny. ipn.gov.pl. [dostęp 2020-06-24].
- 1 2 3 4 5 6 Kto jest kim w polityce polskiej, Warszawa: PAI, 1993, s. 323, ISBN 83-223-2645-9.
- ↑ Barbara Wizimirska (red.), Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej 1991, Warszawa: PISM, 1993, s. 203.
- ↑ Paweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949-1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 27, 2016, s. 304.
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
- 1 2 3 4 5 6 7 Kto jest kim w Polsce 1989, Warszawa: Interpress, 1989, s. 1492
- ↑ ENTIDADES ESTRANGEIRAS AGRACIADAS COM ORDENS PORTUGUESAS - Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas [online], www.ordens.presidencia.pt [dostęp 2026-02-04].
Bibliografia
- W. Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie "Żak", Warszawa 2007, s. 465–466.
- Prof. dr hab. Tadeusz Wujek, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-04-17].