Tago Mago

Tago Mago – trzeci album niemieckiej grupy krautrockowej Can, wydany w sierpniu 1971 roku, druga nagrana z wokalistą Damo Suzukim. Jest uznawana za jedną z najbardziej kontrowersyjnych płyt w dorobku grupy. Wśród utworów znajdują się m.in. 18-minutowy jam Halleluhwah, w którym perkusista Jaki Liebezeit gra tą samą melodię na bębnach przez cały czas trwania utworu czy 17-minutowy kolaż dźwiękowy Aumgn z wpływami funku lub Peking O z wpływami muzyki chińskiej. Istotną rolę przy produkcji materiału odgrywało sklejanie taśm i manipulacja produkcyjna. Płyta otrzymała pozytywne recenzje i jest uznawana za klasykę krautrocka^[7][8].

Pitchfork Media uznał płytę za 29. najlepszą z lat 70.^[9]. Magazyn „NME” umieścił album na 409. miejscu listy 500 albumów wszech czasów^[10].

Wszystkie utwory napisane i skomponowane przez Holgera Czukaya, Michaela Karoliego, Jakiego Liebezeita, Irmina Schmidta i Damo Suzukiego.

Strona A

1. Paperhouse – 7:29
2. Mushroom – 4:08
3. Oh Yeah – 7:22

Strona B

1. Halleluhwah – 18:32

Strona C

1. Aumgn – 17:22

Strona D

1. Peking O – 11:35
2. Bring Me Coffee or Tea – 6:47

• Damo Suzuki – wokale
• Holger Czukay – bass, engineering, editing
• Michael Karoli – gitara, skrzypce
• Jaki Liebezeit – perkusja, kontrabas, pianino
• Irmin Schmidt – keyboardy, wokale na "Aumgn"

• Okładka
• Tago Mago na discogs.com