Talar lewkowy

Talar lewkowy – srebrna moneta o wadze 20,736 grama, bita w Zjednoczonych Prowincjach Niderlandów od 1575 r. do XVII w.
Przedstawiała z jednej strony rycerza z tarczą, a z drugiej strony lwa. Produkowana głównie na eksport, przede wszystkim do Europy Wschodniej i Turcji osmańskiej[1].
Zawartość czystego srebra w talarze lewkowym była mniejsza niż w talarach ligi imperialnej[1].
Znane są liczne naśladownictwa talara lewkowego z mennic austriackich, niemieckich i duńskich bite do XX w.[1]