Taniec w deszczu

Taniec w deszczu (słow. Ples v dežju) – słoweński melodramat z 1961 roku w reżyserii Boštjana Hladnika, będący jego pełnometrażowym debiutem. Adaptacja powieści Czarne dni i biały dzień autorstwa Dominika Smole, uznawana za najwybitniejszy film słoweński XX wieku^[1].

Historia romansu młodego malarza Petera i starzejącej się aktorki Marušy, przedstawiona na tle deszczowej Lublany. Związek tych dwojga jest pełen sprzeczności. On wynajmuje ciemny pokój, ona mieszka w zagraconym mieszkaniu. Najczęściej spotykają się więc w lokalnym barze, gdzie wymieniają słowne ciosy i ranią się nawzajem. By uciec od gorzkiej rzeczywistości, oddają się marzeniom. On marzy o pięknie idealnym, ona zaś tęskni za utraconą młodością^[2][3].

Zdjęcia kręcono w Lublanie^[5].

Film powstał wkrótce po powrocie Hladnika z Paryża, gdzie zapoznał on się z osiągnięciami francuskiej nowej fali, pracując jako asystent na planie filmów Claude'a Chabrola. Adaptując egzystencjalistyczną powieść Dominika Smole, Hladnik połączył nowofalowy styl z poetyką kina noir i onirycznym klimatem opowieści, wprowadzając nową jakość do kinematografii jugosłowiańskiej. Reżyser ten, wraz z Aleksandrem Petroviciem, stał się forpocztą zmian nadchodzących w latach 60. w kinie bałkańskim^[6].

W 2005 r., z okazji stulecia słoweńskiego kina, film został uznany przez krytyków filmowych za najlepszy słoweński film wszechczasów. Był też pierwszym zrekonstruowanym cyfrowo obrazem tej kinematografii^[7].

• Taniec w deszczu w bazie Filmweb
• Taniec w deszczu w bazie IMDb (ang.)