Tarsycjusz

Tarsycjusz, Tarzycjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od greckiego słowa Tarsisi, nazwy starożytnego greckiego miasta Tarsos. Nazwa ta była zhellenizowaną formą Tarsu[1]. Możliwe jest także etruskie pochodzenie tego imienia[2].

Patronem tego imienia jest św. Tarsycjusz, żyjący w czasach cesarza Dioklecjana. Spotykany jest również inny wariant tego imienia – Tarzycjusz. Pochodna forma żeńska – Tarsycja[3].

W Polsce imię rzadkie. W kwietniu 1994 roku zarejestrowano 8 mężczyzn o imieniu Tarsycjusz[4] i 4 o imieniu Tarzycjusz[5]. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 8 mężczyzn o imieniu Tarsycjusz nadanym jako imię pierwsze[6] oraz 3 mężczyzn o imieniu Tarzycjusz nadanym jako pierwsze[7].

Tarsycjusz imieniny obchodzi 15 sierpnia[2].

Mężczyźni o imieniu Tarsycjusz

Zobacz też

  • inne artykuły i przekierowania do artykułów zaczynające się od imienia Tarsycjusz

Przypisy

  1. ↑ User-submitted name Tarsicius - Behind the Name [online], www.behindthename.com [dostęp 2023-06-12].
  2. 1 2 Tarzycjusz [online], deon.pl [dostęp 2025-08-15].
  3. ↑ Janowowa i in. 1991 ↓, s. 259.
  4. ↑ Rymut 1995 ↓, s. 381.
  5. ↑ Rymut 1995 ↓, s. 382.
  6. ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-08-15], Tarsycjusz - imię pierwsze.
  7. ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-08-15], Tarzycjusz - imię pierwsze.

Bibliografia

  • Słownik imion. W: Wanda Janowowa, Aldona Skarbek, Bronisława Zbijowska, Janina Zbiniowska: Słownik imion. Wyd. 2. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 259, kol. prawa. ISBN 83-04-03123-X.
  • T. W: Kazimierz Rymut: Słownik imion współcześnie w Polsce używanych. Wyd. 1. Kraków: Polska Akademia Nauk, Instytut Je̜zyka Polskiego, 1995, s. 381–382. ISBN 83-85579-13-3.