Tauriphila risi

Tauriphila risi[1]
Martin, 1896
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

ważki

Podrząd

Epiprocta

Infrarząd

ważki różnoskrzydłe

Nadrodzina

Libelluloidea

Rodzina

ważkowate

Podrodzina

Trameinae

Plemię

Trameini

Rodzaj

Tauriphila

Gatunek

Tauriphila risi

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]

Tauriphila risi – gatunek ważki z rodziny ważkowatych (Libellulidae)[3].

Opis

Owad dorosły

Ciało długości od 40 do 44 mm i rozpiętości tylnych skrzydeł od 34 do 38 mm. Tułów rudobrązowy z dwoma białawymi, skośnymi paskami bocznymi. Odwłok pomarańczowo-brązowy z ciemnym pasem środkowo-grzbietowym. Użyłkowanie skrzydeł pomarańczowe. Nasada tylnych skrzydeł z brązową przepaską, nierozszerzona. Czoło samców wraz z dojrzałością czerwienieje[4]. W widoku grzbietowym górne przydatki analne samca zbiegające się w części nasadowej i silnie rozbiegające się ku wierzchołkowi, co czyni ich wewnętrzne krawędzie silnie wklęśniętymi. Kariotyp samca: 2n=25, n=13[5].

Larwa

Kolec grzbietowy na siódmym segmencie odwłoka sięga tylnej krawędzi segmentu ósmego. Odwłok brzusznie spłaszczony. Długość ostatniego stadium około 18–19 mm[5].

Zachowanie

Lata stadnie nad terenami otwartymi. Rzadko przysiada, jeśli już to z ukosa na gałązkach. Samce bronią terytoriów wokół kęp roślinności pływającej, rzadko zawisają w powietrzu[4].

Rozprzestrzenienie

Gatunek neotropikalny, wykazany z Boliwii, Brazylii, Paragwaju, Urugwaju i Argentyny[5].

Przypisy

  1. ↑ Tauriphila risi, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ Tauriphila risi, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  3. ↑ D. Paulson, M. Schorr & C. Deliry, World Odonata List, 4 grudnia 2022 [zarchiwizowane 2022-12-06] (ang.).
  4. 1 2 Natalia von Ellenrieder, Rosser W. Garrison: Dragonflies of the Yungas (Odonata): a field guide to the species from Argentina. Pensoft, s. 105.
  5. 1 2 3 Charles W. Heckman: Encyclopedia of South American Aquatic Insects: Odonata - Anisoptera. Springer, 2006, s. 367–370.