Tawerna Panorama w Stepnicy

Tawerna Panorama
Zabytek: nr rej. ewidencja zabytków[1]
Ilustracja
Tawerna w 2026 roku
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Miejscowość

Stepnica

Adres

ul. Tadeusza Kościuszki 23
72-112 Stepnica

Typ budynku

restauracja

Styl architektoniczny

bezstylowy[1]

Wysokość całkowita

7,5 m[2]

Kondygnacje

1

Powierzchnia użytkowa

348,5 m²[2]

Ukończenie budowy

przełom XIX i XX wieku[2]

Ważniejsze przebudowy

po 1945[2]

Położenie na mapie gminy Stepnica
Mapa konturowa gminy Stepnica, na dole znajduje się punkt z opisem „Tawerna Panorama”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Tawerna Panorama”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Tawerna Panorama”
Położenie na mapie powiatu goleniowskiego
Mapa konturowa powiatu goleniowskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Tawerna Panorama”
Ziemia53°39′00″N 14°37′16″E/53,650000 14,621111

Tawerna Panorama – zabytkowy[a] budynek restauracji w Stepnicy, w powiecie goleniowskim, w województwie zachodniopomorskim[1]. Wyróżnia się zachowaną oryginalną formą architektoniczną, nawiązującą do analogicznych obiektów w nadmorskich uzdrowiskach[2][3].

Historia

Budynek gastronomiczny został wzniesiony prawdopodobnie na przełomie XIX i XX wieku w bezpośrednim sąsiedztwie plaży nad Zalewem Szczecińskim, w ówczesnym Stepenitz i wpisywał się w obsługę rosnącego sezonowego ruchu turystycznego w Stepnicy[2]. Informacje, jakoby budynek obecnej tawerny „Panorama" istniał już w 1856−1857 roku są kwestionowane m.in. ze względu na techniczne szczegóły konstrukcji i mogły dotyczyć nieistniejącego już sąsiedniego budynku na rogu ulicy Portowej[2].

Między I i II wojną światową właścicielem Panoramy był Sack ze Szczecina (to od jego nazwiska tereny wypoczynkowe nosiły nazwę Sandgarten Sack), a dzierżawcą Sager[2]. Po zmianie granic w konsekwencji II wojny światowej „Panorama" trafiła w ręce polskie do zasobów Skarbu Państwa i była użytkowana przez spółdzielnie pracy ze Szczecina i Bielska-Białej[2]. Wymieniono wówczas pokrycie dachowe na blaszane i wykonano m.in. nową posadzkę[2]. Na początku lat 90. obiekt trafił krótkotrwale do zasobów gminy Stepnica[2]. W 1991 roku budynek został zakupiony przez prywatnego inwestora[2], a wkrótce, w II połowie lat 90. do restauracji od wschodu, w miejsce zruinowanego budynku, rozpoczęła się dobudowa pensjonatu[2], nawiązującego formą do architektury restauracji i połączonego z nią. Wnętrze zaaranżowano w stylu marynistycznym i nadano mu charakter tawerny[2].

Konstrukcja

Budynek ma konstrukcję ryglową z murowanymi elementami przy gruncie[3]. Wymiary tawerny to 21,0-22,2 m (ściany długie) i 16,4 m (ściany szczytowe)[2]. Charakterystycznymi elementami są dwie narożne, ośmioboczne wieżyczki[2]. Tawerna jest parterowa, niepodpiwniczona, nakryta płaskim dachem mansardowym zabezpieczonym papą[2]. Poddasze nie jest użytkowe[2]. Strop został wykonany w konstrukcji drewnianej[2].

Uwagi

  1. ↑ obiekt jest w ewidencji zabytków, nie w ogólnopolskim rejestrze zabytków NID. Wpis do rejestru ogólnopolskiego został zapropnowany już w Strategii Rozwoju Turystyki Gminy Stepnica z 2011 roku, s. 25

Przypisy

  1. 1 2 3 Restauracja [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa [dostęp 2026-05-21] (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Waldemar Witek, Restauracja. Karta biała zabytku [online], Ośrodek Dokumentacji Zabytków w Warszawie, grudzień 1997 [dostęp 2026-05-19] (pol.).
  3. 1 2 Fundacja Promocji Gmin Polskich – Bałtycki Instytut Gmin, Strategia Rozwoju Turystyki Gminy Stepnica do roku 2020, Gdańsk, s. 15 [dostęp 2026-05-21].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.