Tayassuini

	Tayassuini
	T.S. Palmer, 1897
	; Pekariowiec obrożny (Pecari tajacu)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Nadrząd	kopytne
Rząd	parzystokopytne
Podrząd	świniokształtne
Nadrodzina	Suoidea
Rodzina	pekariowate
Podrodzina	Tayassuinae
Plemię	Tayassuini
	Typ nomenklatoryczny
	Tayassu G. Fischer, 1814
Synonimy
	Dicotylina H.N. Turner, 1849; Dicotylinae: Leidy, 1853; Dicotylidæ: Murray, 1866; Dicotylidae: J.E. Gray, 1868; Dicotylina: Haeckel, 1895; Tayassuinae: Hay, 1902; Tagassuidæ D.G. Elliot, 1904; Dicotylini: Winge, 1906; Tayassuini: Parisi Dutra, Casali, Missagia, Gasparini, Perini & Cozzuol, 2016;
	Dicotylina H.N. Turner, 1849; Dicotylinae: Leidy, 1853; Dicotylidæ: Murray, 1866; Dicotylidae: J.E. Gray, 1868; Dicotylina: Haeckel, 1895; Tayassuinae: Hay, 1902; Tagassuidæ D.G. Elliot, 1904; Dicotylini: Winge, 1906; Tayassuini: Parisi Dutra, Casali, Missagia, Gasparini, Perini & Cozzuol, 2016;
Rodzaje
	5 rodzajów (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście
	5 rodzajów (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście

Tayassuini – plemię ssaków łożyskowych z podrodziny Tayassuinae w obrębie rodziny pekariowatych (Tayassuidae).

Podział systematyczny

Do plemienia należą następujące występujące współcześnie rodzaje^[11]^[12]:

Parachoerus Rusconi, 1930 – pekarczyk – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Parachoerus wagneri (Rusconi, 1930) – pekarczyk czakoański
Dicotyles G. Cuvier, 1816 – pekariowiec – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Dicotyles tajacu (Linnaeus, 1758) – pekariowiec obrożny
Tayassu G. Fischer, 1814 – pekari – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Tayassu pecari (Link, 1795) – pekari białobrody

Opisano również rodzaje wymarłe^[13]:

Brasiliochoerus Rusconi, 1930^[14]
Catagonus F. Ameghino, 1904^[15]

Uwagi

↑ Typ nomenklatoryczny: Dicotyles G. Cuvier, 1817 (= Pecari Reichenbach, 1835).
↑ Typ nomenklatoryczny: Tagassu Elliot, 1904 (= Tayassu G. Fischer, 1814).

Przypisy

↑ T.S. Palmer. Notes on the nomenclature of four genera of tropical American mammals. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 11, s. 174, 1897. (ang.).
↑ H.N. Turner. On the Evidences of Affinity afforded by the Skull in the Ungulate Mammalia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 17, s. 157, 1850. (ang.).
↑ J.M. Leidy. A memoir on the Extinct Dicotylinæ of North America. „Transactions of the American Philosophical Society”. New series. 10, s. 323, 1953. (ang.).
↑ A. Murray: The Geographical Distribution of Mammals. London: Day and Son, 1866, s. 336. (ang.).
↑ J.E. Gray. Synopsis of the Species of Pigs (Suidæ) in the British Museum. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1868, s. 21, 1868. (ang.).
↑ E. Haeckel: Systematische phylogenie. T. 3. Berlin: Georg Reimer, 1895, s. 555. (niem.).
↑ O.P. Hay: Second bibliography and catalogue of the fossil Vertebrata of North America, Publication 390 of the Carnegie Institute of Washington. Cz. 2. Washington D. C.: Carnegie Institution of Washington, 1930, s. 658. (ang.).
↑ D.G. Elliot. The land and sea mammals of Middle America and the West Indies. „Publication. Field Columbian Museum. Zoological series”. 4 (1), s. 61, 1904. (ang.).
↑ H. Winge: Jordfundne og nulevende hovdyr (Ungulata) fra Lagoa Santa, Minas Geraes, Brasilien: med udsigt over hovdyrenes indbyrdes slægtskab. Kjøbenhavn: H. Hagerup, 1906, s. 70, seria: E Museo Lundii. Triede Bind. Første halvbind. (duń.).
↑ R. Parisi Dutra, D. de M. Casali, R.V. Missagia, G.M. Gasparini, F.A. Perini & M.A. Cozzuol. Phylogenetic systematics of peccaries (Tayassuidae: Artiodactyla) and a classification of South American tayassuids. „Journal of Mammalian Evolution”. 24 (3), s. 355, 2016. DOI: 10.1007/s10914-016-9347-8. (ang.).
↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-22]. (ang.).
↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 168–169. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
↑ J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Tayassuini Palmer, 1897, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-21] (ang.).
↑ C. Rusconi. Las especies fósiles argentinas de pecaríes (Tayassuidae) y sus relaciones con las de Brasil y Norteamérica. „Anales del Museo Nacional de Historia Natural de Buenos Aires”. 36, s. 160, 1930. (hiszp.).
↑ F. Ameghino. Nuevas especies de mamíferos cretáceos y terciarios de la República Argentina. „Anales de la Sociedad Científica Argentina”. 58, s. 188, 1904. (hiszp.).

[2] Typ nomenklatoryczny: Dicotyles G. Cuvier, 1817 (= Pecari Reichenbach, 1835).

[9] Typ nomenklatoryczny: Tagassu Elliot, 1904 (= Tayassu G. Fischer, 1814).

[pal-1] T.S. Palmer. Notes on the nomenclature of four genera of tropical American mammals. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 11, s. 174, 1897. (ang.).

[tur-3] H.N. Turner. On the Evidences of Affinity afforded by the Skull in the Ungulate Mammalia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 17, s. 157, 1850. (ang.).

[lei53-4] J.M. Leidy. A memoir on the Extinct Dicotylinæ of North America. „Transactions of the American Philosophical Society”. New series. 10, s. 323, 1953. (ang.).

[mur-5] A. Murray: The Geographical Distribution of Mammals. London: Day and Son, 1866, s. 336. (ang.).

[gray-6] J.E. Gray. Synopsis of the Species of Pigs (Suidæ) in the British Museum. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1868, s. 21, 1868. (ang.).

[hae-7] E. Haeckel: Systematische phylogenie. T. 3. Berlin: Georg Reimer, 1895, s. 555. (niem.).

[hay-8] O.P. Hay: Second bibliography and catalogue of the fossil Vertebrata of North America, Publication 390 of the Carnegie Institute of Washington. Cz. 2. Washington D. C.: Carnegie Institution of Washington, 1930, s. 658. (ang.).

[ell-10] D.G. Elliot. The land and sea mammals of Middle America and the West Indies. „Publication. Field Columbian Museum. Zoological series”. 4 (1), s. 61, 1904. (ang.).

[win-11] H. Winge: Jordfundne og nulevende hovdyr (Ungulata) fra Lagoa Santa, Minas Geraes, Brasilien: med udsigt over hovdyrenes indbyrdes slægtskab. Kjøbenhavn: H. Hagerup, 1906, s. 70, seria: E Museo Lundii. Triede Bind. Første halvbind. (duń.).

[par&inni-12] R. Parisi Dutra, D. de M. Casali, R.V. Missagia, G.M. Gasparini, F.A. Perini & M.A. Cozzuol. Phylogenetic systematics of peccaries (Tayassuidae: Artiodactyla) and a classification of South American tayassuids. „Journal of Mammalian Evolution”. 24 (3), s. 355, 2016. DOI: 10.1007/s10914-016-9347-8. (ang.).

[mdd-13] N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-22]. (ang.).

[miiz-14] Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 168–169. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[zij-15] J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Tayassuini Palmer, 1897, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-21] (ang.).

[rus-16] C. Rusconi. Las especies fósiles argentinas de pecaríes (Tayassuidae) y sus relaciones con las de Brasil y Norteamérica. „Anales del Museo Nacional de Historia Natural de Buenos Aires”. 36, s. 160, 1930. (hiszp.).

[17] F. Ameghino. Nuevas especies de mamíferos cretáceos y terciarios de la República Argentina. „Anales de la Sociedad Científica Argentina”. 58, s. 188, 1904. (hiszp.).

[1]

[a]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[b]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]