Taylor Lapilus

W latach 2015–2016 walczył dla największej organizacji MMA na świecie – Ultimate Fighting Championship^[6]. Jest on byłym mistrzem niemieckiej organizacji German MMA Championship w dwóch kategoriach wagowych. W marcu 2021 roku podpisał kontrakt z polską organizacją Fight Exclusive Night^[7], jednak nigdy tam nie zadebiutował.

24 maja 2019 zdobył mistrzostwo wagi koguciej kanadyjskiej organizacji TKO Major League MMA^[2].

W listopadzie 2019 roku ujawniono, że Lapilus podpisał kontrakt z nowo powstałą organizacją Ares Fighting Championship^[8]. Oczekiwano, że w swoim debiucie 14 grudnia 2019 zmierzy się przeciwko Bryanowi Carawayowi, jednak Caraway wycofał się z walki z powodu kontuzji i został zastąpiony przez Marcosa Breno. Lapilus wygrał walkę jednogłośną decyzją^[9].

Druga edycja francuskiej gali Ares FC, na której wystąpił Lapilus odbyła się dopiero dwa lata później. W walce wieczoru tego wydarzenia zmierzył się z bardziej doświadczonym Wilsonem Reisem^[10]. Zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów^[11].

16 kwietnia 2022 podczas gali Ares FC 5 zdobył pas mistrzowski w wadze koguciej po pokonaniu przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie Demarte'a Pena^[3].

3 września 2022 w powrocie do amerykańskiej organizacji miał zmierzyć się z Khalidem Taha, jednak Lapilus wycofał się na tydzień przed wydarzeniem z powodu złamania ręki^[12][13].

Prawie rok później miał zmierzyć się z Muinem Gafurovem na UFC Fight Night: Gane vs. Spivak w Paryżu. Po wycofaniu się Gafurova z powodu problemów wizowych, nowym rywalem został niepokonany Irlandczyk Caolán Loughran^[14]. Lapilus zwyciężył walkę przez jednogłośną decyzję sędziów^[15].

13 stycznia 2024 na UFC Fight Night 234 zmierzył się z Faridem Basharatem^[16]. Przegrał walkę jednogłośną decyzją sędziów^[17].

8 czerwca 2024 na UFC Fight Night: Cannonier vs. Imavov zmierzył się z Codym Stamannem^[18]. Po trzech rundach sędziowie punktowali jednogłośnie (3 x 30-27) dla zwycięzcy walki, którym został Lapilus^[19].

Ponad trzy miesiące później na UFC Fight Night: Moicano vs. Saint Denis doszło do jego walki z Vince Moralesem^[20]. Ponownie zwyciężył jednogłośnie na kartach punktowych^[21]. Jego pierwotnym rywalem na tym wydarzeniu miał być Felipe Lima, który wypadł z nieznanych powodów^[22][20].

27 lutego 2025 pojawiła się informacja, że ​​Lapilus mimo bilansu 3 zwycięstw i 1 porażki został ponownie usunięty z listy zawodników UFC^[23].

W marcu 2025 roku podpisał kontrakt z Professional Fighters League^[5]. Jego przeciwnikiem był mistrz PFL 2024 Mena, Ali Taleb. Pierwotnie do szwedzko-francuskiej konfrontacji miało dojść na majowej gali w Paryżu^[24], jednak organizacja anulowała to wydarzenie^[25]. Starcie Taleb-Lapilus przeniesiono na galę PFL Europe 2025: Semifinals, która odbyła się 5 lipca 2025 w Brukseli^[26]. Lapilus po raz trzeci z rzędu zwyciężył jednogłośnie na punkty^[27].

Drugą walkę dla PFL stoczył 13 grudnia 2025 na wydarzeniu PFL Europe 4: 2025 Finals w Lyonie, gdzie zmierzył się z Liamem Gittinsem^[28]. Lapilus po raz kolejny z rzędu zwyciężył z rywalem jednogłośnie na kartach punktowych^[29].

7 lutego 2026 na PFL Road to Dubai Champions Series 5 w Dubaju skrzyżował rękawice z Kasumem Kasumowem^[30]. W trzeciej rundzie pokonał Rosjanina przez techniczny nokaut, naruszając go lewym sierpowym w stójce i dokładając ciosy młotkowe w parterze^[31].

W tzw. Co-Main Evencie (drugiej walce wieczoru) gali PFL Brussels: Habirora vs. Henderson, która odbyła się 23 maja 2026 w Brukseli, zmierzył się z Anglikiem Jakiem Hadleyem. Zwyciężył jednogłośnie na punkty^[32].

• German MMA Championship
  • 2017-2018: Tymczasowy mistrz German MMA Championship w wadze piórkowej
  • 2018: Mistrz German MMA Championship w wadze koguciej
• TKO Major League MMA
  • 2019: Mistrz TKO Major League MMA w wadze koguciej^[2]
• Ares Fighting Championship
  • 2022: Mistrz Ares FC w wadze koguciej^[3]