Tebakon
|
|
| Ogólne informacje |
| Wzór Hilla |
C20H23NO4 |
| Masa molowa |
341,40 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
466-90-0 |
| PubChem |
11508377 |
| DrugBank |
DB13458 |
| SMILES |
CC(=O)OC1=CC[C@H]2[C@H]3CC4=C5[C@]2([C@H]1OC5=C(C=C4)OC)CCN3C
|
|
| InChI |
InChI=1S/C20H23NO4/c1-11(22)24-16-7-5-13-14-10-12-4-6-15(23-3)18-17(12)20(13,19(16)25-18)8-9-21(14)2/h4,6-7,13-14,19H,5,8-10H2,1-3H3/t13-,14+,19-,20-/m0/s1
|
| InChIKey |
RRJQTGHQFYTZOW-ILWKUFEGSA-N
|
|
|
|
Tebakon – organiczny związek chemiczny, półsyntetyczny opioid. Jest objęty Jednolitą konwencją o środkach odurzających z 1961 roku (wykaz I)[1]. W Polsce od 1932 roku jest klasyfikowany jako substancja odurzająca[2], a od 1985 roku znajduje się w grupie I-N wykazu środków odurzających[3][4].
Przypisy
- ↑ List of Narcotic Drugs under International Control (Yellow List), wyd. 51, Vienna: International Narcotics Control Board, 2012 (ang.).
- ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu z dnia 22 lutego 1932 r. w sprawie zmiany rozporządzenia z dnia 15 marca 1930 r. o uznaniu niektórych substancyj i przetworów odurzających za wywołujące szkodliwe skutki dla zdrowia, „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, 4 kwietnia 1932, Dz. U. z 1932 r. Nr 28, poz. 276 (ISAP) .
- ↑ Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 września 1985 r. w sprawie środków odurzających i psychotropowych oraz nadzoru nad tymi środkami, „Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, 21 listopada 1985, Dz. U. z 1985 r. Nr 53, poz. 275 (ISAP) .
- ↑ Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 17 czerwca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych, „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, 30 lipca 2024, zał. 2, cz. 1, poz. 180, Dz. U. z 2024 r. poz. 1139 (ISAP) .
