Tejsarów

Tejsarów
Тейсарів
Ilustracja
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

stryjski

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

863

Nr kierunkowy

3239

Kod pocztowy

81736

Położenie na mapie hromady Żydaczów
Mapa konturowa hromady Żydaczów, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Tejsarów”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Tejsarów”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Tejsarów”
Położenie na mapie rejonu stryjskiego
Mapa konturowa rejonu stryjskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Tejsarów”
Ziemia49°21′01″N 23°59′46″E/49,350278 23,996111

Tejsarów (ukr. Тейсарів) – wieś na Ukrainie. Należy do rejonu stryjskiego (do 2020 roku do rejonu żydaczowskiego) w obwodzie lwowskim i liczy 863 mieszkańców.

W II Rzeczypospolitej do 1934 roku wieś stanowiła samodzielną gminę jednostkową w powiecie żydaczowskim w woj. stanisławowskim. W związku z reformą scaleniową została 1 sierpnia 1934 roku włączona do nowo utworzonej wiejskiej gminy zbiorowej gminy Żydaczów w tymże powiecie i województwie[1]. Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

Ludzie

  • Josyf Partycki (1804[2][3]–1879[4]) – proboszcz greckokatolicki we wsi[2][3]
  • Omelan Partycki (wzgl. Emil Partycki[5]) – ukraiński językoznawca, etnograf, nauczyciel, redaktor, historyk, działacz społeczny, urodził się we wsi[6]

Przypisy

  1. ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 69, poz. 665 (ISAP)
  2. 1 2 Schematismus Universi Venerabilis Cleri Archidioeceseos Metropolitanae Graeco Catholicae Leopoliensis pro Anno Domini 1842. Leopoli, 1842, s. 32, 275. (łac.)
  3. 1 2 Schematismus Universi Venerabilis Cleri Archidioeceseos Metropolitanae Graeco Catholicae Leopoliensis pro Anno Domini 1878. Leopoli, 1878, s. 101. (łac.)
  4. ↑ Śp. Emil Partycki. „Dodatek do Kurjera Lwowskiego”, s. 3, 4 lutego 1895.
  5. ↑ Kronika. † Emil Partycki. „Kurjer Lwowski”. 34, s. 3, 3 lutego 1895
  6. ↑ В. С. Пашук: Партицький Омелян. W: Encykłopedija istoriji Ukrajiny. Т. 8 : Па—Прик. Кijów : Наукова думка, 2011, s. 75. ISBN 978-966-00-1142-7. (ukr.)