Telephlebia

Telephlebia
Selys, 1883[1][2]
Ilustracja
Samica Telephlebia tryoni
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Podgromada

uskrzydlone

Rząd

ważki

Podrząd

ważki różnoskrzydłe

Nadrodzina

Aeshnoidea[1]

Rodzina

żagnicowate

Podrodzina

Brachytroninae

Plemię

Gomphaeschnini

Rodzaj

Telephlebia

Typ nomenklatoryczny

Telephlebia godeffroyi Selys, 1883

Gatunki

6 gatunków – zobacz opis w tekście

Zasięg występowania
Mapa występowania

Telephlebia – rodzaj ważek z rodziny żagnicowatych (Aeshnidae)[1].

Rozmieszczenie geograficzne

Do rodzaju należą gatunki występujące endemicznie we wschodniej Australii – we wschodniej części stanu Queensland, wschodniej i południowej Nowej Południowej Walii, Australijskim Terytorium Stołecznym oraz Wiktorii[3].

Systematyka

Rodzaj ten wprowadził w 1883 roku belgijski polityk i zoolog Edmond de Sélys Longchamps. W jego obrębie utworzył dwa podrodzaje: Telephlebia z nowo opisanym przez siebie gatunkiem Telephlebia godeffroyi (stanowiącym gatunek typowy) oraz Aeschnophlebia[2][4]. Telephlebia i Aeschnophlebia mają obecnie status odrębnych rodzajów[1].

Etymologia

Telephlebia: gr. τῆλε tele „z daleka, daleko”[5][6]; gr. φλέψ phleps (podstawa słowotwórcza φλεβ- phleb-) „żyła”[5][7]. Nazwa rodzajowa odnosi się do użyłkowania skrzydeł[5].

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[1]:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Paulson, D., Schorr, M., Abbott, J., Bota-Sierra, C., Deliry, C., Dijkstra, K.-D. & Lozano, F. (koordynatorzy), World Odonata List [online], OdonataCentral, University of Alabama, 2025 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  2. 1 2 E. de Selys-Longchamps, Synopsis des Æschnines. Première partie: Classification, „Bulletins de l'Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique”, 5 (seria 3), Bruxelles 1883, s. 740–743 (fr.).
  3. ↑ wynik wyszukiwania: Telephlebia. [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [on-line]. [dostęp 2025-09-29]. (ang.).
  4. ↑ Henrik Steinmann: World Catalogue of Odonata Vol. II Anisoptera. Nowy Jork, Berlin: Walter de Gruyter, 1997, s. 82, seria: Animal Kingdom: A Compilation and Characterization of Recent Animal Groups.
  5. 1 2 3 Ian Endersby, Heinrich Fliedner, The naming of Australia’s dragonflies, Busybird Publishing, 2015, s. 222, ISBN 978-1-925260-62-5 [zarchiwizowane z adresu 2024-10-09] (ang.).
  6. ↑ Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 258, OCLC 11069271 (ang.).
  7. ↑ Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 193, OCLC 11069271 (ang.).