Tellurek bizmutu(III)
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||
| szary proszek | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
Bi2Te3 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
800,76 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
Tellurek bizmutu(III) – substancja w postaci szarego proszku powstająca z połączenia bizmutu z tellurem. Komórka elementarna Bi2Te3 przyjmuje strukturę trygonalną[1].
Tellurek bizmutu jest półprzewodnikiem wykorzystywanym w elementach chłodniczych, a także w budowie przenośnych generatorów prądu. Właściwości termoelektryczne wzmacnia się poprzez domieszkowanie antymonem lub selenem. W takiej postaci wykorzystywany jest między innymi do produkcji ogniw Peltiera, osiągając wysoki współczynnik termoelektryczny[2].
Efektywność materiałów opartych na tellurku bizmutu, można poprawić poprzez tworzenie struktur o zmniejszonym jednym lub większej ilości wymiarów – na przykład nanodrutów czy cienkich powłok[3].
Przypisy
- 1 2 3 C.B. Satterthwaite, R.W. Ure. Electrical and Thermal Properties of Bi2Te3. „Physical Review”. 108 (5), s. 1164–1170, 1957. DOI: 10.1103/PhysRev.108.1164.
- ↑ Henryk Mogielnicki. Materiały do chłodzenia termoelektrycznego. „Materiały Elektroniczne”. Zeszyt 3, Nr 43/1983. Warszawa: Instytut Technologii Materiałów Elektronicznych.
- ↑ J. Tan i inni, Thermoelectric properties of bismuth telluride thin films deposited by radio frequency magnetron sputtering, „Proceedings of SPIE”, 5836, 2005, DOI: 10.1117/12.609819.
Linki zewnętrzne
- Tellurek bizmutu [PDF] [online] (pol.).