Tempio Malatestiano

Tempio Malatestiano
Basilica cattedrale di Santa Colomba
	katedra
	; Fasada
Państwo	Włochy
Region	Emilia-Romania
Miejscowość	Rimini
Adres	Via IV Novembre, 35, 47900 Rimini RN
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Diecezja	Rimini
Bazylika mniejsza; • nadający tytuł	od 24 czerwca 2002; Jan Paweł II
Wezwanie	św. Kolumby z Sens
Wspomnienie liturgiczne	31 grudnia
Historia
Data zakończenia budowy	XIII wiek
Ważniejsze przebudowy	1450–1461
Dane świątyni
Styl	renesans
Architekt	Leone Battista Alberti
Liczba naw	1
	Położenie na mapie Emilii-Romanii Tempio Malatestiano
	Położenie na mapie Włoch Tempio Malatestiano
	44°03′35″N 12°34′13″E/44,059722 12,570278
	Strona internetowa

Bazylika Katedralna św. Kolumby (wł. Basilica cattedrale di Santa Colomba), znana również jako Tempio Malatestiano – renesansowy kościół rzymskokatolicki znajdujący się we włoskim mieście Rimini, w regionie administracyjnym Emilia-Romania. Dawny kościół franciszkanów, przebudowany w XV wieku, na zlecenie Sigismonda Pandolfa Malatesty, wg projektu Leonego Battisty Albertiego. Od 1809 roku katedra diecezji Rimini.

Historia

W średniowieczu w miejscu dzisiejszej świątyni wznosił się kościół Santa Maria in Trivio, który w XIII wieku zastąpiono kościołem pw. św. Franciszka (San Francesco). Przy kościele znajdował się klasztor franciszkanów i cmentarz, na którym chowano przedstawicieli rodu Malatestów. W 1447 roku Sigismondo Pandolfo Malatesta dobudował do kościoła dwie kaplice boczne, z przeznaczeniem na grobowce jego i jego trzeciej żony, Isotty degli Atti^[1], a w 1450 roku zlecił Leonemu Battiście Albertiemu sporządzenie projektu przebudowy całego kościoła^[2]. Prace budowlane przerwano w latach 1460–1461 wskutek konfliktu Malatesty z papieżem Piusem II, który nałożył na niego ekskomunikę^[3]. Na początku XVI wieku dobudowano trójboczną absydę. W 1709 roku w transepcie urządzono kaplice boczne i wzniesiono nową absydę^[2]. W okresie rządów napoleońskich klasztor przy Tempio Malatestiano zlikwidowano, a w 1809 roku kościół przejął godność katedry diecezji Rimini po starej katedrze św. Kolumby^[3] (zniszczonej podczas trzęsienia ziemi w 1786 roku i następnie rozebranej^[2]).

29 stycznia 1944, podczas II wojny światowej, w katedrę uderzyły trzy bomby lotnicze. Zniszczony został dach, absyda, dwie kaplice boczne i część wyposażenia. Grobowiec Sigismonda Pandolfa Malatesty został poważnie uszkodzony, jego czaszkę przeniesiono do Sanktuarium Santa Maria delle Grazie. 24 lutego 1944 dokonano inspekcji zniszczonego kościoła^[4]. Prace rekonstrukcyjne ukończono w 1950 roku^[3], 24 września 1950 roku konsekrowano odbudowaną świątynię^[2]. 29 sierpnia 1982 roku katedrę odwiedził papież Jan Paweł II, który 24 czerwca 2002 nadał jej godność bazyliki mniejszej^[5]. W 2010 roku prezbiterium kościoła przebudowano w celu dostosowania go do wymogów soboru watykańskiego II^[2].

Architektura i wyposażenie

Świątynia renesansowa, jednonawowa, z kaplicami bocznymi po obu stronach nawy^[3] i wieżą dzwonniczą^[6]. Autorem projektu przebudowy kościoła był Leone Battista Alberti. Przy projektowaniu elewacji wzorował się na okolicznych rzymskich budowlach: Łuku Augusta i Moście Tyberiusza^[1]^[3]. Według projektu nawę przykrywać miało sklepienie kolebkowe, a nad skrzyżowaniem naw miała wznosić się kopuła^[3]. W absydzie zawieszono krucyfiks autorstwa Giotta di Bondone z ok. 1300 roku, który jest jedyną pozostałością po średniowiecznym kościele św. Franciszka. Projektantem dekoracji wnętrza jest Matteo de’ Pasti, a autorem rzeźb zdobiących katedrę jest Agostino di Duccio. W ostatniej z kaplic po prawej stronie znajduje się fresk Piera della Franceski z 1451 roku przedstawiający Sigismonda Pandolfa Malatestę modlącego się do św. Zygmunta. W kaplicy bocznej na lewo od prezbiterium znajduje się obraz Stygmaty św. Franciszka pędzla Giorgia Vasariego z 1548 roku^[3].