Teofan
| Wymowa |
[tɛˈɔfãn] |
|---|---|
| Płeć |
męskie |
| Znaczenie | |
| Języki |
grecki |
| Słowo |
θεός + φανεί |
| Znaczenie |
„boże objawienie, ukazanie” |
| Alternatywne nazwy | |
| Warianty w języku polskim |
Tyfan |
| Warianty obcojęzyczne |
Θεοφάνης, Феофан |
| Odpowiednik dla płci przeciwnej | |
Teofan – imię męskie pochodzenia greckiego (gr. Θεοφάνης), oznaczające „przejawienie się Boga” — złożone z gr. θεός (theos, „bóg”) i φανης (phanes, „objawić się, ukazać się”). Imię to notowane jest w źródłach polskich (na Śląsku, w Wielkopolsce i na Mazowszu) od XIV wieku, w formie Tyfan[1]. Świętych, noszących to imię, było co najmniej sześciu[1].
Żeński odpowiednik: Teofania[2].
Imię w Polsce jest rzadkie. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 5 mężczyzn o imieniu Teofan nadanym jako imię pierwsze[3].
Teofan imieniny obchodzi 26 stycznia[1], 12 marca[1], 4 grudnia[1].
Imiennicy
- Teofan Grek — bizantyński malarz,
- Teofan Wyznawca — bizantyjski duchowny i historyk, święty katolicki i prawosławny,
- Teofan — ukraiński pisarz, następnie metropolita Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego,
- Fan Noli, właśc. Theofan Stilian Noli – albański biskup prawosławny,
- Teofan Pustelnik – rosyjski biskup i święty prawosławny,
- Teofan — arcybiskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego,
- Fieofan Parchomienko – radziecki generał-porucznik.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Teofan [online], deon.pl [dostęp 2024-10-13].
- ↑ Janowowa i in. 1991 ↓, s. 262.
- ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 26 stycznia 2024 [dostęp 2024-10-13], Teofan - imię pierwsze.
Bibliografia
- Słownik imion. W: Wanda Janowowa, Aldona Skarbek, Bronisława Zbijowska, Janina Zbiniowska: Słownik imion. Wyd. 2. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 262, kol. środkowa. ISBN 83-04-03123-X.