Teofil Lesiński
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie | |
Teofil Lesiński (ur. 19 lutego 1821 w Warszawie, zm. 16 listopada 1860 tamże) – chemik i farmaceuta polski.
Życiorys
Kształcił się w kraju i za granicą (w Paryżu). Przed Radą Lekarską w Warszawie złożył egzamin na stopień magistra farmacji. Wykładał farmakognozję i farmację stosowaną w warszawskiej Szkole Farmaceutycznej, a później w Akademii Medyko-Chirurgicznej[1]. Był też autorem pierwszych podręczników z farmakognozji i chemii oraz innych przedmiotów nauczanych na studiach farmaceutycznych w połowie XIX wieku.
Brał udział w ustalaniu polskiego słownictwa chemicznego. Był naczelnym redaktorem i współautorem Farmakopei Polskiej w 1860 roku. Prowadził również własne badania naukowe w swoim laboratorium aptecznym; wyniki badań nad składem wód mineralnych publikował w głównie w ukazującym się wtedy "Tygodniku Lekarskim".
Został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie (kwatera 179-3-28)[2].
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 19. ISBN 83-01-08836-2.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: LESIŃSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-12-19].
Linki zewnętrzne
- Tygodnik Ilustrowany 1860 nr 61 (24 listopada 1860), s. 473-574, Teofil Lesiński/Kazimierz Kaszewski