Teresa Starmach
| Data i miejsce urodzenia |
16 października 1949 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
30 lipca 2023 |
| Zawód, zajęcie |
nauczycielka, samorządowiec |
| Alma Mater | |
| Odznaczenia | |
    | |
Teresa Barbara Starmach (ur. 16 października 1949 w Krakowie[1], zm. 30 lipca 2023 tamże[2][3]) – polska nauczycielka, działaczka samorządowa i społeczna, w latach 1998–2002 wiceprezydent Krakowa.
Życiorys
Córka Zbigniewa i Zofii[3]. Absolwentka X Liceum Ogólnokształcącego w Krakowie, ukończyła następnie studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Technicznym Akademii Pedagogicznej w tym mieście. Od 1976 do czasu przejścia w 2003 na emeryturę pracowała jako nauczycielka fizyki w XV Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie, następnie podjęła pracę w ośrodku szkolno-wychowawczym[1].
W 1980 wstąpiła do „Solidarności”, brała udział w tworzeniu drugoobiegowego pisma „Hutnik” związanego ze związkowcami Huty im. Lenina[4]. Od 1981 do 1998 zasiadała w zarządzie Regionu Małopolska NSZZ „S”. W 1998 została wybrana (z listy Akcji Wyborczej Solidarność) na radną miejską Krakowa, weszła w skład zarządu miasta Andrzeja Gołasia jako jego zastępca ds. edukacji[1]. Od 2002 związana z Platformą Obywatelską, z jej ramienia uzyskała reelekcję w wyborach miejskich[5].
W 2006 uzyskała mandat radnej sejmiku małopolskiego III kadencji. Nie utrzymała go cztery lata później, radną wojewódzką IV kadencji została jednak w 2011 w ramach uzupełnienia składu sejmiku. Weszła w skład zarządu oddziału stowarzyszenia Wspólnota Polska[1]. W 2014 bez powodzenia ubiegała się o ponowny wybór do sejmiku województwa. W 2015 bezskutecznie kandydowała do Sejmu[6], objęła w tymże roku mandat radnej sejmiku V kadencji, zastępując Bogusława Sonika[7]. W 2018 nie ubiegała się o reelekcję.
Została pochowana na Cmentarzu Salwatorskim[8].
Odznaczenia i wyróżnienia
W 2012 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył ją Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[9][10]. W 2023 przez prezydenta Andrzeja Dudę została odznaczona pośmiertnie Krzyżem Komandorskim tego orderu[11].
W 2002 otrzymała Srebrny Krzyż Zasługi[12], a w 2020 Krzyż Wolności i Solidarności[13]. W 2010 wyróżniona Medalem „Niezłomnym w słowie”[14].
Przypisy
- 1 2 3 4 Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2012-09-23].
- ↑ Nie żyje Teresa Starmach, działacza podziemnej Solidarności, b. wiceprezydent Krakowa. lifeinkrakow.pl, 31 lipca 2023. [dostęp 2023-07-31].
- 1 2 Teresa Starmach. rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2026-05-11].
- ↑ „Hutnik”. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2012-09-23].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2012-09-23].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2016-01-01].
- ↑ XVII sesja Sejmiku Województwa Małopolskiego. malopolskie.pl, 30 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-31].
- ↑ Cmentarz Parafialny w Krakowie. Grobonet. [dostęp 2026-05-17].
- ↑ M.P. z 2012 r. poz. 937 (ISAP)
- ↑ Odznaczenia z okazji powstania Tajnej Komisji Robotniczej Hutników NSZZ „Solidarność”. prezydent.pl, 22 września 2012. [dostęp 2012-09-23].
- ↑ M.P. z 2023 r. poz. 1078 (ISAP)
- ↑ M.P. z 2002 r. Nr 59, poz. 801 (ISAP)
- ↑ M.P. z 2020 r. poz. 631 (ISAP)
- ↑ Medal Niezłomnym w słowie. 13-grudnia.pl. [dostęp 2012-09-23].