Terminal FSRU w Gdańsku

Terminal FSRU w Gdańsku – powstający w południowej części Zatoki Gdańskiej pływający terminal do odbioru, magazynowania i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego (LNG), realizowany przez polskiego operatora systemu przesyłowego GAZ-SYSTEM^[1][2]. Ma być drugą w Polsce, po terminalu w Świnoujściu, instalacją umożliwiającą odbiór LNG dostarczanego drogą morską^[3]. Oddanie do eksploatacji zaplanowano na przełom 2027 i 2028 roku^[3].

Inwestycja, określana przez GAZ-SYSTEM jako „Program FSRU”^[1], ma być zlokalizowana w rejonie portu morskiego w Gdańsku, w odległości ok. 3 km od brzegu, w sąsiedztwie terminala kontenerowego Baltic Hub i toru wodnego prowadzącego do portu^[4].

Głównym elementem instalacji jest pływająca jednostka do magazynowania i regazyfikacji LNG typu FSRU (ang. Floating Storage Regasification Unit), eksploatowana jako terminal stacjonarny i połączona z lądowym systemem przesyłowym. Jednostce nadano nazwę „Solidarity”, budowana jest w stoczni Hyundai Heavy Industries w Ulsan (Korea Południowa) i będzie czarterowana przez GAZ-SYSTEM od grupy Mitsui O.S.K. Lines na co najmniej 15 lat^[2]. Statek ma ok. 295 m długości i 46 m szerokości, a pojemność jego zbiorników LNG wynosi 170 tys. m³^[1]. Według Ministerstwa Energii, terminal po uruchomieniu ma regazyfikować ponad 6 mld m³ gazu ziemnego rocznie^[1].

Stanowisko terminala ma być osłonięte falochronem budowanym przez Urząd Morski w Gdyni^[3]. Gaz odbierany z jednostki ma być przesyłany podmorskim gazociągiem do brzegu, a następnie do krajowego systemu przesyłowego. Część morska inwestycji obejmuje stanowisko cumownicze wraz z nabrzeżem oraz podmorski gazociąg^[4]. Rozbudowa lądowego systemu przesyłowego obejmuje ok. 250 km nowych gazociągów^[3].

W lipcu 2024 roku wojewoda pomorski wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji dla terminala, obejmującą nabrzeże postojowo-cumownicze oraz podmorski gazociąg łączący instalację z krajowym systemem przesyłowym^[4]. W lipcu 2025 roku GAZ-SYSTEM rozpoczął roboty przygotowawcze części morskiej, w tym pogłębianie dna na obszarze ok. 656 tys. m²^[3]. W tym samym miesiącu w stoczni HHI w Ulsan rozpoczęto cięcie blach stalowych dla jednostki FSRU^[3], na początku 2026 roku położono stępkę, a w maju 2026 roku jednostkę zwodowano^[1].

Jednostka ma przypłynąć do Zatoki Gdańskiej pod koniec 2027 roku^[1], a osiągnięcie zdolności operacyjnej terminala zaplanowano na pierwszy kwartał 2028 roku^[5].

Część morska inwestycji jest współfinansowana z unijnego instrumentu „Łącząc Europę” (ang. Connecting Europe Facility, CEF). Dofinansowanie w wysokości do 19,6 mln euro przyznano na etap prac przygotowawczych poprzedzający uzyskanie pozwolenia na budowę dla części morskiej^[4][3]. W czerwcu 2025 roku GAZ-SYSTEM zawarł z Bankiem Gospodarstwa Krajowego umowę pożyczki na 2,2 mld zł, której środki mają zostać przeznaczone na rozbudowę infrastruktury przesyłowej. Pożyczka jest finansowana z Krajowego Planu Odbudowy w ramach unijnego programu REPowerEU^[3].

Według GAZ-SYSTEM oraz Ministerstwa Energii terminal ma zwiększyć możliwości importu LNG drogą morską i umożliwić dywersyfikację kierunków dostaw gazu do krajowego systemu przesyłowego^[1][6]. Projekt stanowi jeden z elementów szerszego programu dywersyfikacji dostaw gazu do Polski realizowanego w ramach koncepcji Bramy Północnej^[6].

W czerwcu 2026 roku zdecydowano o budowie w Zatoce Gdańskiej drugiej pływającej jednostki FSRU (FSRU-2)^[7]. Według Ministerstwa Energii cztery podmioty zakontraktowały długoterminowy dostęp do jej usług, dzięki czemu Polska ma dysponować trzema terminalami LNG o łącznej mocy regazyfikacji ponad 20 mld m³ gazu rocznie. Możliwości regazyfikacyjne FSRU-2 zwiększono z planowanych 4,5 do 6,1 mld m³ rocznie^[7].