Tespios

Tespios (Θέσπιος) – w mitologii greckiej król-eponim miasta Tespies, pojawiający się w cyklu mitów o Heraklesie^[1][2].

Był synem króla Aten, Erechteusza. Porzucił rodzinne strony i udał się do Beocji, gdzie założył miasto nazwane jego imieniem. U niego to zatrzymał się osiemnastoletni Herakles, kiedy rozpoczynał swoje heroiczne czyny. Pierwszym z nich było zabicie pustoszącego ziemie Tespiosa, straszliwego lwa z gór Kitajronu^[1][2]. Władca, który miał tylko pięćdziesiąt córek i ani jednego syna, postanowił doczekać się przynajmniej wnuków. Co noc posyłał Heraklesowi jedną z cór (według innej wersji Herakles posiadł wszystkie w jedną noc). Każda z Tespiad urodziła Heraklesowi syna^[2], z czego najmłodsza i najstarsza, bliźniaki^[1]. Sześciu z nich pozostało w Tespies, dwóch udało się do Teb, pozostałych zabrał Jolaos na Sardynię, gdzie założyli kolonię. Wnukowie Tespiosa osiadli na Sardynii mieli zasnąć wiecznym snem i w ten sposób uniknąć śmierci^[1].