Thaumasyt

Thaumasyt

Thaumasyt z RPA
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Ca3(SO4)[Si(OH)6](CO3)·12H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	3,5[2][1]
Przełam	muszlowy[2], półmuszlowy[1]
Łupliwość	brak[2], słaba/niewyraźna[1]
Pokrój kryształu	cienkoigiełkowy, włóknisty[2], pryzmatyczny[1], promienisty
Układ krystalograficzny	heksagonalny[2][1]
Klasa krystalograficzna	piramidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2][1]
Gęstość	1,877–1,91 g/cm3[2][1]
Właściwości optyczne
Barwa	biała, jasnożółta; bezbarwny[2][1]
Rysa	biała[2][1]
Połysk	szklisty, jedwabisty[2], matowy[1]
Współczynnik załamania	1,468–1,507 (jednoosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,039[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.DG.15[1]

Thaumasyt – rzadki minerał, będący krzemianem wapnia.

Nazwa wywodzi się z greckiego słowa θαυµαζειν (thaumazein), oznaczającego być zaskoczonym^[3], nawiązuje do jego niezwykłego składu chemicznego z anionami węglanowymi, siarczanowymi i heksahydroksykrzemianowymi^[1].

Krystalizuje w układzie heksagonalnym. Posiada kryształy o pokroju włóknistym, pryzmatycznym oraz cienkoigiełkowym^[2]. Rzadko wykształca kryształy o przekroju sześciokątnym. Występuje w skupieniach wiązkowych, proszkowych, zwartych, masywnych i zbitych^[2]. Jest minerałem kruchym, półprzezroczystym do przezroczystego^[1]. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są glin, magnez i żelazo^[1].

Występuje w pęcherzykach pogazowych w skałach wulkanicznych, w ksenolitach bogatych w wapń oraz w zmetamorfizowanych utworach manganonośnych^[2]. Także jako późny minerał w niektórych złożach rud siarczkowych^[4]. Powstaje w wyniku reakcji wód geotermalnych lub wód morskich z bazaltami i tufami^[3]. Towarzyszą mu ettringit, aegonit, tobermoryt, afwillit^[2], kalcyt, prehnit, pektolit, zeolit, gips, piryt, apofyllit i datolit^[1][3].

Jego typową lokalizacją jest Szwecja^[1]. Występuje również w Izraelu, Południowej Afryce, Irlandii, Norwegii, Niemczech, Austrii, Australii, Meksyku oraz w Stanach Zjednoczonych (Wirginia, New Jersey, Kalifornia, Arizona, Utah)^[3][1].