The Order: 1886

The Order: 1886
Producent

Ready at Dawn[a]

Wydawca

Sony Computer Entertainment

Reżyser

Dana Jan
Ru Weerasuriya

Artysta

Nathan Phail-Liff

Główny programista

Garret Foster
Scott Murray

Kompozytor

Jason Graves[1]

Data wydania

20 lutego 2015

Gatunek

Przygodowa gra akcji

Tryby gry

jednoosobowy

Język

angielski, francuski, niemiecki, włoski, hiszpański, duński, holenderski, fiński, norweski, polski, portugalski, rosyjski, szwedzki, turecki[2]

Platforma

PlayStation 4

Strona internetowa

The Order: 1886 – przygodowa gra akcji z 2015 roku, stworzona przez studio Ready at Dawn i wydana przez Sony Computer Entertainment wyłącznie na konsolę PlayStation 4[3][4]. Akcja gry osadzona jest w alternatywnej wersji XIX-wiecznego, steampunkowego Londynu. Fabuła śledzi losy Rycerzy Okrągłego Stołu, którzy walczą o ochronę świata przed mieszańcami, takimi jak wilkołaki i wampiry, a także przed antyrządowymi ugrupowaniami rebelianckimi.

Rozgrywka opiera się na mechanice strzelanki z systemem osłon oraz bogatym arsenałem broni. Gracz posuwa fabułę do przodu, przemierzając liniowe poziomy, eliminując przeciwników i pokonując przeszkody terenowe. W grze zastosowano również sekwencje QTE, ciche eliminacje w walce wręcz oraz różnorodne przedmioty kolekcjonerskie ukryte w otoczeniu.

The Order: 1886 spotkało się z mieszanymi recenzjami ze strony krytyków. Wśród zalet wymieniano przede wszystkim oprawę wizualną, jakość wykonania oraz osiągnięcia techniczne. Krytykowano jednak jej krótki czas gry, niedopracowaną fabułę, powtarzalną rozgrywkę, brak powodu do ponownego jej przechodzenia oraz mocno ograniczoną swobodę gracza.

Rozgrywka

The Order: 1886 to trzecioosobowa przygodowa gra akcji kładąca duży nacisk na fabułę. Gracz wciela się w postać Sir Galahada – członka Zakonu Rycerzy Okrągłego Stołu, którego zadaniem jest ochrona alternatywnej wersji Londynu. Rozgrywka opiera się przede wszystkim na mechanice strzelanki z systemem osłon[5][6]. Całość ma strukturę liniową: gracz prowadzi Galahada przez kolejne lokacje, podążając za biegiem historii[5]. Główny bohater oraz pozostali rycerze stawiają czoła różnorodnym przeciwnikom – od ludzi po przypominające wilkołaki istoty zwane mieszańcami[7]. W walce Galahad korzysta z bogatego uzbrojenia i wyposażenia, w tym z różnego rodzaju karabinów, granatów, kusz oraz pistoletów[5][6][8][9].

Poza tradycyjnym prowadzeniem ognia, bohater może eliminować wrogów za pomocą ataków w zwarciu oraz cichych zabójstw[5][6]. Istotnym elementem rozgrywki są również sekwencje QTE – w kluczowych momentach gracz musi wciskać przyciski pojawiające się na ekranie, aby pchnąć akcję do przodu[7][10]. Ponadto w świecie gry ukryto liczne przedmioty kolekcjonerskie, które pozwalają głębiej poznać tło fabularne przedstawionego świata[11].

Fabuła

Świat przedstawiony

The Order: 1886 przedstawia alternatywną wersję Londynu z 1886 roku, w której starożytny Zakon Rycerzy chroni świat przed potworami będącymi hybrydami zwierząt i ludzi. Około VII lub VIII wieku część ludzi zaczęła przejawiać bestialskie cechy, co wywołało strach większości populacji i doprowadziło do wojny. Mimo przewagi liczebnej ludzi, zwierzęca siła mieszańców dawała im przewagę przez wieki konfliktu[12].

Nową nadzieję przynoszą król Artur i Rycerze Okrągłego Stołu, jednak Artur szybko uświadamia sobie, że to nierówna walka. Przełom następuje dzięki odkryciu Czarnej Wody – mistycznej substancji, która znacznie wydłuża życie rycerzy i nadaje im zdolności leczenia ran[13].

Streszczenie fabuły

Jesienią 1886 roku Londyn dręczą zarówno ataki mieszańców, jak i rebelianci antyrządowi. Sir Galahad (Steve West[14]/Krzysztof Banaszyk[13]) po potyczce w Mayfair ściga uciekinierów do metra, gdzie spotyka wilkołaki zwane Lykanami. Jego mentor, sir Percival (Graham McTavish[14]/Paweł Ciołkosz[13]), podejrzewa powiązanie między rebeliantami a potworami i chce zbadać dzielnicę Whitechapel, jednak Lord Kanclerz odrzuca te obawy, żądając skupienia się wyłącznie na mieszańcach[15].

Za cichym przyzwoleniem sir Lucana (Matthew Waterson[14]/Piotr Warszawski[13]), dowódcy Zakonu i przybranego syna Kanclerza, Percival i Galahad ruszają do Whitechapel w towarzystwie lady Igraine (Alice Coulthard) i Markiza de Lafayette[16]. W opuszczonym Szpitalu Królewskim odkrywają plan rebeliantów polegający na infiltracji Agamemnona – flagowego sterowca Kompanii Zjednoczonych Indii – oraz zamachu na lorda Hastingsa, częstego gościa Okrągłego Stołu[17]. Rycerze udaremniają próbę ataku, jednak wybuch bomby powoduje katastrofę sterowca, który uderza w Hyde Park, niszcząc Pałac Kryształowy[18]. Choć Galahad przeżywa, Percival ginie[19].

Podczas posiedzenia w Parlamencie Lafayette zostaje pasowany na rycerza i zajmuje miejsce Percivala, podczas gdy Kanclerz gani misję za straty. Westminster atakują rebelianci próbujący zabić Hastingsa, lecz rycerze go ratują[20]. Wściekły po śmierci mentora Galahad wraca do Whitechapel, gdzie konfrontuje się z liderką rebeliantów – Indyjką Lakshmi[21], w której okazuje się ukrywać uchodząca za zmarłą królowa Lakshmibai z indyjskiego stanów książęcych Jhansi. Przekonując Galahada, że prawdziwym wrogiem jest Kompania Zjednoczonych Indii, Lakshmi pokazuje mu magazyny w Blackwall wypełnione uśpionymi w skrzyniach wampirami przeznaczonymi do transportu do Ameryki Północnej. Według niej lord Hastings to wampir (powszechnie znany jako Kuba Rozpruwacz), który reaguje tak na sukcesy Zakonu[22].

W Westminster obawy Galahada są ignorowane, ale Lucan wspiera go i pomaga w infiltracji siedziby Kompanii[23]. Na miejscu bohaterowie odnajdują dowody na przemyt mieszańców i spotykają Hastingsa w jego wampirzej formie. Zanim Galahad zdąży zareagować, Lucan ujawnia się jako Lycan i atakuje przyjaciela, po czym ucieka przed przybyłą strażą[24]. Galahad zostaje aresztowany przez Lafayette'a i Igraine, oskarżony o zdradę i skazany na śmierć[25].

Po tygodniach więzienia Galahad ucieka z katakumb Westminsteru i skacze z gzymsu do Tamizy. Zostaje uratowany przez Nikolę Teslę (Yuri Lowentha[14]/Bartosz Wesołowski[13]), zbrojmistrza Zakonu, oraz tajemniczego starca[26]. Tesla prosi o pomoc Lakshmi, która wyjaśnia Galahadowi, że Czarną Wodę otrzymała niegdyś od sir Bors de Ganisa[27]. W obawie przed zdemaskowaniem Tesli, Galahad wraca do Westminsteru i w laboratorium ponownie walczy z Lucanem, ostatecznie go pokonując. Śmiertelnie ranny Lucan wyjawia, że zdradził Zakon, by ocalić swój gatunek przed zagładą. Na miejscu pojawia się Lord Kanclerz, który przyznaje, że od wieków wiedział o naturze Lucana (oszczędził go jako niemowlę po zniszczeniu całej watahy). By chronić reputację Zakonu, Kanclerz nakazuje utrzymać zdradę syna w sekrecie, a wykonanie na nim egzekucji pozostawia Galahadowi, którego natychmiast po tym skazuje na wygnanie z Londynu. Bohater oddaje śmiertelny strzał[28].

W scenie po napisach Galahad stoi na dachu budynku nad objętym stanem wojennym Londynem. Tesla ostrzega go przez radio przed zbliżającą się policją i wzywa do natychmiastowej ucieczki, na co Galahad odpowiada, że „A poza tym nie jestem już Galahadem”[29][30].

Proces tworzenia gry

Podczas konferencji Sony Computer Entertainment na targach E3, 11 czerwca 2013 roku, oficjalnie zapowiedziano The Order: 1886 jako nową markę zmierzającą na konsolę PlayStation 4. We wpisie na blogu PlayStation prezes oraz dyrektor kreatywny studia Ready at Dawn, Ru Weerasuriya, wyjawił, że prace nad tytułem trwały już od 2010 roku[31]. Do produkcji gry wykorzystano autorski silnik graficzny studio – RAD Engine 4.0[32]. 29 sierpnia 2013 roku Weerasuriya zdradził, że ogromny wpływ na decyzję o rozpoczęciu prac nad The Order: 1886 miał sukces gry Uncharted 2: Pośród Złodziei. Z kolei 6 lutego 2014 roku ogłoszono, że produkcja będzie oferować wyłącznie tryb dla jednego gracza oraz działać w płynności 30 klatek na sekundę.

17 stycznia 2015 roku studio Ready at Dawn potwierdziło, że gra osiągnęła tak zwany złoty status, co oznaczało zakończenie prac produkcyjnych i rozpoczęcie tłoczenia płyt[33]. Premiera The Order: 1886 odbyła się 20 lutego 2015 roku.

Jeszcze przed oficjalnym debiutem do sieci wyciekł materiał wideo przedstawiający pełne przejście gry, które trwało około 5 godzin[34]. Ponieważ był to tytuł nastawiony wyłącznie na rozgrywkę jednoosobową i sprzedawany w pełnej cenie premierowej, wywołało to sporą dyskusję i obawy dotyczące stosunku ceny do zawartości[35]. Ru Weerasuriya bronił produkcji, twierdząc, że „liczy się jakość, a nie ilość”[35]. Z kolei dyrektor techniczny Andrea Pessino odniósł się do rzeczywistego czasu gry, zapewniając, że przejście tytułu na normalnym poziomie trudności i w przeciętnym tempie zajmuje od ośmiu do dziesięciu godzin[36].

Odbiór gry

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Destructoid 6/10[37]
„Electronic Gaming Monthly” 4.5/10[38]
„Game Informer” 7.75/10[39]
Game Revolution 2,5/5[40]
Gry-Online 7/10[41]
GameSpot 5/10[42]
GamesRadar+ 2.5/5[43]
GameTrailers 8.2/10[44]
Giant Bomb 2/5[45]
IGN 6.5/10[46]
„PlayStation Official Magazine – UK” 81%[47]
Polygon 5.5/10[48]
VideoGamer.com 6/10[49]
Hardcore Gamer 2.5/5[50]
The Escapist 3/5[51]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
Metacritic

63/100[52]

Według agregatora opinii Metacritic The Order: 1886 spotkało się z „mieszanymi lub przeciętnymi” ocenami ze strony krytyków. Szczególne uznanie zdobyła wysoka jakość wykonania, oprawa graficzna oraz osiągnięcia techniczne. Krytykowano przede wszystkim krótki czas gry, niedopracowaną historię, powtarzalne mechaniki, brak regrywalności oraz liniowość ograniczającą wpływ gracza na akcję[53].

Daniel Bloodworth z portalu GameTrailers chwalił oprawę wizualną, tekstury, oświetlenie oraz animacje twarzy, stwierdzając, że „sam wygląd i klimat The Order są na tyle przekonujące, że warto ukończyć ten tytuł choćby dla nich samych”. Docenił również szczegółowość projektów postaci, otoczenia i lokacji[54].

Magazyn Play przyznał grze 81%, chwaląc satysfakcjonującą akcję, wysoką jakość wykonania, dubbing i dialogi, odwzorowanie XIX-wiecznego Londynu oraz starcia z systemem osłon. Pozytywnie oceniono także ogólny zasób mechanik, takich jak sekwencje skradankowe czy łamigłówki. Krytyce poddano jednak uzbrojenie, określając je jako „wahające się od skrajnie bezużytecznego po absurdalnie przesadzone”. Recenzent podsumował, że „choć krótka, lecz widowiskowa filmowa przygoda może nie być tym, czego oczekują niektórzy współcześni gracze, stanowi najlepszy sposób na zaprezentowanie prawdziwej mocy nowej konsoli niedługo po jej pierwszych urodzinach”[55].

Matt Miller z Game Informer docenił filmową oprawę, muzykę, satysfakcjonujące reżyserowane sekwencje akcji, różnorodność broni, sterowanie, postacie, otoczenie i zapadające w pamięć lokacje. Skrytykował jednak niską regrywalność, fabułę pozostawiającą zbyt wiele nierozwiązanych wątków i pytań, a także samą walkę, która jego zdaniem „przypomina powielanie od dawna utartych schematów trzecioosobowych strzelanek”. W podsumowaniu zauważył, że „1886 płynie pod prąd panującej mody na eksplorację otwartych światów, stawiając na założenie, że gracze mogą czerpać przyjemność z liniowej i stosunkowo krótkiej, lecz filmowej przygody”[56].

Brandin Tyrrel z serwisu IGN przyznał grze ocenę 6,5/10. Choć chwalił „angażujące uniwersum”, „fantastyczną atmosferę” oraz pomysłowe uzbrojenie, skrytykował tempo akcji i rozgrywkę, zaznaczając, że „rzadko zdarza się tu interakcja, która nie sprowadza się do sekwencji QTE”. Wytykał grze schematyczną i rozczarowującą mechanikę osłon, jak również brak taktycznego zacięcia. Jego zarzuty dotyczyły także proporcji ekranu, „płytkich, wolnych i schematycznych sekwencji QTE” oraz liniowości misji, która „pozbawia gracza wolności”. Na koniec skrytykował łączną ilość zawartości, twierdząc, że „po ukończeniu krótkiej i urwanej kampanii dla jednego gracza nie ma żadnego powodu, by do niej wracać”[57].

Chris Carter z Destructoid skrytykował starcia z bronią palną, nazywając je „poprawnie wykonanymi, lecz standardowymi”, a także niedostatek właściwej rozgrywki, pisząc: „The Order przestaje być świetną grą w momentach popadania w samouwielbienie poprzez ujęcia kamery i usilne skupianie się na robieniu z niej symulatora chodzenia”. Skrytykował również liniowość, przewidywalną narrację, nijakie postacie, rozczarowującą walkę z bossem, krótki czas gry, a także brak regrywalności i jakiegokolwiek trybu wieloosobowego. Podsumował recenzję słowami: „Szczerze mam nadzieję, że to nie ostatnie nasze spotkanie z tym uniwersum, ale na ten moment jest ono warte tylko jednej, krótkiej wizyty”[58].

David Houghton z GamesRadar skrytykował małe zróżnicowanie przeciwników, wąskie i ograniczające gracza projekty lokacji, podstawowy system walki, zbędne wstawki filmowe, nijaką historię i postacie oraz nadmierne wykorzystanie sekwencji QTE, które opisał jako „irytującą, nielogiczną i wręcz patologiczną potrzebę zamieniania wszystkiego w QTE, co zabija jakąkolwiek ekscytację i poczucie kontroli”. Skrytykował grę także za brak wpływu gracza na przebieg wydarzeń i ciągłe odbieranie mu sterowania. Podsumował tytuł stwierdzeniem, że „archaiczne, odciągające gracza od akcji podejście The Order do interakcji i narracji robi z niego przestarzałe i błyskawicznie odchodzące w zapomnienie doświadczenie”[59].

Kevin VanOrd z GameSpot skrytykował sposób prowadzenia narracji, rozgrywkę oraz niedostatek misji nastawionych na walkę z bronią w ręku przeciwko wilkołakom, które zostały zastąpione długimi momentami bezczynności, powolnego chodzenia i oglądania rekwizytów. VanOrd pochwalił jednak stylową oprawę wizualną, dające frajdę uzbrojenie (gdy gracz dostaje okazję, by go użyć) oraz znakomity dubbing, który był „o wiele lepszy, niż na to zasługiwał sam materiał”[60].

Peter Paras z portalu Game Revolution wyraził się o grze chłodno, wytykając jej słabą sztuczną inteligencję, mało angażującą fabułę, brak rozwoju postaci, niesatysfakcjonujący gameplay oraz czas trwania, twierdząc, że „gra potrafi znużyć, nawet trwając niespełna 7 godzin”. Porównał produkcję do Ryse: Son of Rome oraz Heavenly Sword, nazywając ją „przeciętną przygodową grą akcji, jakich wiele pojawia się w pierwszym roku od premiery nowej konsoli”[61].

Mimo mieszanego odbioru, Akademia Sztuk i Nauk Interaktywnych doceniła walory wizualne i artystyczne The Order: 1886, przyznając jej nominacje podczas 19. corocznej gali D.I.C.E. Awards w kategoriach „Wybitne osiągnięcie techniczne” oraz za wybitne osiągnięcia w dziedzinach „Animacji”, „Kierownictwa artystycznego” i „Reżyserii dźwięku”[62].

Sprzedaż

W tygodniu swojej premiery pudełkowa wersja The Order: 1886 była najlepiej sprzedającą się grą w Wielkiej Brytanii oraz Irlandii, debiutując na 1. miejscu brytyjskiej listy sprzedaży gier[63]. Sprawiło to, że był to pierwszy tytuł stworzony przez wewnętrzne studio Sony, który objął prowadzenie w tym zestawieniu od sierpnia 2014 roku[64]. Miesiąc po premierze cena gry została na stałe obniżona o 33%[65]. Produkcja zajęła również 9. miejsce na liście najchętniej kupowanych gier w lutym 2015 roku w Stanach Zjednoczonych[66]. Ani Sony, ani studio Ready at Dawn nie przedstawiły jednak szczegółowych danych dotyczących wyników finansowych i całkowitej sprzedaży tytułu[67].

Przyszłość serii

W 2015 roku prezes Ready at Dawn, Ru Weerasuriya, oraz nowo mianowany dyrektor generalny Paul Sams wyrażali zainteresowanie tworzeniem kolejnych odsłon serii w przyszłości. Sams podkreślał, że choć twórcy chcieli zachować prawa do nowo utworzonej marki, wydanie kolejnej części na rynku wymagało zgody firmy Sony[68].

Plany te nigdy nie doszły do skutku, a w sierpniu 2024 roku studio Ready at Dawn zostało definitywnie zamknięte przez spółkę matkę, Reality Labs[69].

Odniesienie do The Order: 1886 pojawiło się jednak w grze Astro’s Playroom na PlayStation 5, stworzonej jako hołd dla historii i najważniejszych marek marki PlayStation[70].

Uwagi

  1. ↑ Wsparcie i nadzór produkcyjny Santa Monica Studio

Przypisy

  1. ↑ Orchestrating The Order: 1886 [online], PlayStation.Blog [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2014-12-03] (ang.).
  2. ↑ The Order: 1886™ [online], PlayStation [dostęp 2026-08-08].
  3. ↑ PS4 exclusive The Order: 1886 is a linear third-person action adventure with shooting mechanics, „Eurogamer.net” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-01] (ang.).
  4. ↑ The Order: 1886 release date confirmed, „Eurogamer.net” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2014-06-13] (ang.).
  5. 1 2 3 4 The Order: 1886 Impressions: Don't Get Caught [online], Shacknews [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-31] (ang.).
  6. 1 2 3 10 things you need to know about The Order: 1886, „PlayStation.Blog.Europe”, 26 lutego 2014 [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-15] (ang.).
  7. 1 2 The Order: 1886 gameplay videos show cover shooting and quick-time events, „VG247.com” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-19].
  8. ↑ A complete overview of The Order: 1886’s science weapons, „VG247.com” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-08].
  9. ↑ The Order: 1886 and the Weapons of War [online], PlayStation.Blog [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-01] (ang.).
  10. ↑ Is The Order: 1886 just Quick-Time Events with Occasional Shooting? [online], GameSpot [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  11. ↑ The Order: 1886 collectibles guide, „gamesradar” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-01] (ang.).
  12. ↑ The Order 1886: Historia – GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl, 1 sierpnia 2016 [dostęp 2026-08-08].
  13. 1 2 3 4 5 The Order: 1886 – Dubbingpedia [online], dubbingpedia.pl [dostęp 2026-08-08].
  14. 1 2 3 4 The Order: 1886 (Video Game 2015) [online], IMDb [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-11-29].
  15. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 1: Always a Knight – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 19 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  16. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 3: Inequalities – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 19 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  17. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 4: An Endless Battle – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 20 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  18. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 5: Agamemnon Rising – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 20 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  19. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 6: In the Darkest Hour – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 20 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  20. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 7: The Knighthood – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 20 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  21. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 8: Under Siege – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 20 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  22. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 9: An Uneasy Alliance – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 20 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  23. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 10: Confrontations – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 20 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  24. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 11: Brothers in Arms – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 21 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  25. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 12: A Traitor Among Us – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 22 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  26. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 13: Between Life and Death – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 22 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  27. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 14: A Knight of Old – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 22 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  28. ↑ Miranda Sanchez i inni, Chapter 16: Brother, Let Us Embrace – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 22 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  29. ↑ Miranda Sanchez i inni, Epilogue: A Knight No More – The Order: 1886 Guide [online], IGN, 22 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  30. ↑ Zagrajmy w The Order 1886 [PS4 odc. 12 – KONIEC GRY]. SargeThePlayer 2015-02-25. [dostęp 2026-08-08]. Znacznik czasu 14:34 – 14:38
  31. ↑ Ready At Dawn reveals The Order: 1886, exclusive for PlayStation 4 [online], PlayStation.Blog.Europe [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2013-08-20] (ang.).
  32. ↑ The Order: 1886 Preview – Exploring Ready At Dawn’s PS4 Engine [online], www.thesixthaxis.com [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2017-07-13].
  33. ↑ The Order 1886 Goes Gold, With Preorder Bonuses Revealed, „GameSpot” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-15] (ang.).
  34. ↑ Leaked playthrough of The Order: 1886 suggests you can complete the game in five hours [online], Polygon [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-22] (ang.).
  35. 1 2 Ready at Dawn responds to concern over The Order: 1886 campaign length, „Eurogamer.net” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-22] (ang.).
  36. ↑ The Order 1886 Dev Denies "Five Hour" Claim, „GameSpot” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-19] (ang.).
  37. ↑ Review: The Order: 1886 – Destructoid [online], www.destructoid.com [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-19].
  38. ↑ The Order: 1886 review, „EGMNOW.com” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-27] (ang.).
  39. ↑ The Order: 1886 Review – Uncompromising Cinematic Vision, „www.GameInformer.com” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20] (ang.).
  40. ↑ The Order: 1886 Review [online], www.gamerevolution.com [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20].
  41. ↑ Recenzja gry The Order: 1886 – piękna, liniowa i na jeden raz – review – GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl, 22 lutego 2015 [dostęp 2026-08-08].
  42. ↑ The Order: 1886 Review, „GameSpot” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20] (ang.).
  43. ↑ The Order 1886 goes hair metal in bizarre ad [online] [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-13].
  44. ↑ The Order: 1886 Review Text | GameTrailers, „GameTrailers” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-21].
  45. ↑ The Order: 1886 Review, „Giant Bomb” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-21] (ang.).
  46. ↑ The Order: 1886 Review – IGN, „IGN” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-19] (ang.).
  47. ↑ The Order: 1886 review, „PLAY Magazine” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20] (ang.).
  48. ↑ The Order: 1886 review: London calling [online], Polygon [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-19] (ang.).
  49. ↑ The Order: 1886 Review – VideoGamer.com, „VideoGamer.Com” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-22] (ang.).
  50. ↑ Review: The Order: 1886 | Hardcore Gamer [online], www.hardcoregamer.com [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20] (ang.).
  51. ↑ | | The Escapist, „The Escapist” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-09] (ang.).
  52. ↑ The Order: 1886 [online], Metacritic [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-20].
  53. ↑ The Order: 1886 [online], Metacritic [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-20].
  54. ↑ The Order: 1886 Review Text | GameTrailers, „GameTrailers” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-21].
  55. ↑ The Order: 1886 review, „PLAY Magazine” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20] (ang.).
  56. ↑ The Order: 1886 Review – Uncompromising Cinematic Vision, „www.GameInformer.com” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20] (ang.).
  57. ↑ The Order: 1886 Review – IGN, „IGN” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-19] (ang.).
  58. ↑ Review: The Order: 1886 – Destructoid [online], www.destructoid.com [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-19].
  59. ↑ The Order 1886 goes hair metal in bizarre ad [online] [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-13].
  60. ↑ The Order: 1886 Review, „GameSpot” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20] (ang.).
  61. ↑ The Order: 1886 Review [online], www.gamerevolution.com [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20].
  62. ↑ Academy Of Interactive Arts & Sciences, D.I.C.E. Awards By Video Game Details [online], www.interactive.org [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2026-04-24] (ang.).
  63. ↑ The Order: 1886 sales success, shows reviews don't matter, „Gamezone” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-05-03] (ang.).
  64. ↑ UK Chart: The Order 1886 Shoots to First, „GameSpot” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-24] (ang.).
  65. ↑ The Order: 1886 Is Already On Sale, „CINEMABLEND”, 22 marca 2015 [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-26].
  66. ↑ February 2015 NPD: PS4 tops Xbox One, and Nintendo scores with 3DS and Zelda, „VentureBeat” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-29] (ang.).
  67. ↑ Alessio Palumbo, Ready at Dawn CEO: The Order: 1886 Sales Have Been Steady; We'd Like to go Back to High-Budget Games, „Wccftech”, 18 sierpnia 2018 [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-26] (ang.).
  68. ↑ Blizzard's Paul Sams joins Ready at Dawn as new CEO, „GamesIndustry.biz” [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-07-12].
  69. ↑ Nicholas Sutrich Echo VR developer Ready at Dawn Studios, Exclusive: Meta is closing a beloved first-party Quest studio [online], Android Central, 7 sierpnia 2024 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  70. ↑ Every cameraman reference in Astro's Playroom | Gamepur, „Gamepur”, 13 listopada 2020 [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-09] (ang.).