The Saboteur
| Producent |
Pandemic Studios |
|---|---|
| Wydawca | |
| Dystrybutor |
PL: Electronic Arts |
| Projektant |
Tom French |
| Kompozytor | |
| Silnik |
Havok, Odin |
| Data wydania |
Am.Płn.: 8 grudnia 2009 |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Platforma |
The Saboteur – przygodowa gra akcji z otwartym światem prowadzona z widoku trzeciej osoby umieszczona w realiach II wojny światowej we Francji okupowanej przez III Rzeszę. Wydana przez Electronic Arts i wyprodukowana przez Pandemic Studios, które po wydaniu gry zostało zamknięte.
Gra miała dostać kilka DLC i kontynuację, ale zanim to nastąpiło, studio deweloperskie zostało zamknięte przez EA. Były pracownik Pandemic wspomniał o tym w wywiadzie w ramach podcastu GameHugs[2]
Fabuła
Główny bohater, Sean Devlin jest irlandzkim mechanikiem[3], regularnie startującym w wyścigach. W 1940 roku, po zwycięstwie w wyścigu w Saarbrücken Kurta Dierkera, nazistowskiego pułkownika, Sean i jego najlepszy przyjaciel, Jules Rousseau, zakradają się do jego posiadłości i niszczą samochód Dierkera, lecz zostają złapani. Podczas przesłuchania, Dierker zabija Julesa w przekonaniu, że jest on brytyjskim szpiegiem. Seanowi udaje się uciec. Przez resztę gry Sean próbuje schwytać i zabić Dierkera. Zostaje zwerbowany przez francuski ruch oporu, którego liderem jest znany pisarz, Luc Gaudin. Gra toczy się podczas II wojny światowej i niemieckiej okupacji Francji, lecz wojna sama w sobie jest używana tylko jako tło dla głównego wątku, którym jest zemsta na Dierkerze, pomszczenie Julesa i ochrona jego siostry.
Rozgrywka
Gracz ma możliwość odkrywania okupowanego Paryża, niektórych francuskich prowincji oraz Saarbrücken w Niemczech. Kolor jest kluczowym elementem rozgrywki. Obszary, które są w dużym stopniu kontrolowane przez Niemców, są reprezentowane w czerni i bieli, z wyjątkiem tęczówek oczu bohaterów, świateł miasta, krwi, niebieskiego symbolu francuskiego ruchu oporu i różnych symboli niemieckich, które są czerwone. W celu przywrócenia koloru gracz musi osłabić okupację w okolicy. W kolorowych obszarach Niemcy nie będą w pełni zlikwidowani, lecz nie będą już tak wszechobecni. Ponadto, w kolorowych obszarach Francuzi będą odgrywać aktywną rolę w walce z okupantami. Na przykład jeśli gracz wda się w bójkę z niemieckimi żołnierzami w kolorowym obszarze, francuski ruch oporu, Maquis oraz przechodnie będą mu pomagali.
Podczas gry gracz może usprawniać swoje umiejętności w formie „perków”, które wprowadzają usprawnienia takie jak: podwyższona celność, liczba amunicji czy zwiększona siła rażenia. Gracz otrzymuje „perki” za wykonywane zadania specjalne takie jak: unikanie alarmów, zabijanie żołnierzy czy niszczenie wrogiej infrastruktury.
W przypadku zgonu gracza, straci on całą broń i granaty, jakie posiadał. Gracz może kupować broń, amunicję oraz ładunki wybuchowe na czarnym rynku. Raz kupiona broń staje się dostępna dla gracza na zawsze[4].
„Midnight Show” i nagość
Kod do pobrania patcha zatytułowanego „Midnight Show” był darmowy dla tych, którzy zakupili nowy egzemplarz gry na konsole PlayStation 3 oraz Xbox 360. W wersji na komputery osobiste dodatek był już zawarty na płycie z grą[5].
Dodatkowa zawartość dodaje domy publiczne i miejsca do ukrycia. Oferuje ona również minigrę, w której gracz może zdobyć przedmioty, których nie da się zdobyć podczas głównej kampanii takie jak specjalny samochód. Przede wszystkim instalacja dodatku sprawia, iż wszystkie dziewczyny w domach publicznych i klubach nocnych chodzą nago[5]. Wywołało to wiele kontrowersji podczas premiery gry[6].
Odbiór gry
| The Saboteur | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Oceny dla The Saboteur są na ogół korzystne. W styczniu średnia ocen na Metacritic wynosiła 73%.
IGN ocenił The Saboteur na 7,5/10 chwaląc muzykę oraz czarno-białą kolorystykę, krytykując brzydką animację ruchów oraz niedopieszczoną rozgrywkę.
W wersji na PlayStation 3 zauważono bardzo dobre wykonanie Antyaliasingu (16xAA), z którym w innych grach konsola często ma problem[16][17].
Przypisy
- ↑ The Saboteur for Xbox 360. GameSpot. [dostęp 2022-09-16]. (ang.).
- ↑ Bengt Lemne, The Saboteur 2 was planned for development [online], Gamereactor UK, 28 września 2016 [dostęp 2026-01-15] (ang.).
- ↑ Ricardo Torres: Saboteur First Look. GameSpot, 7 kwietnia 2007. [dostęp 2009-09-18].
- ↑ The Saboteur. gry-online.pl. [dostęp 2025-11-14].
- 1 2 Jim Reilly: Nude Pack Gives Gamers Choice in The Saboteur. IGN, 2009-12-03. [dostęp 2011-01-26]. (ang.).
- ↑ Tracey John: Sex and ‘The Saboteur’: Dev Talks Nudity in New Game. Time Techland, 2009-12-08. [dostęp 2011-01-26]. (ang.).
- ↑ The Saboteur Review. 1up.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
- ↑ The Saboteur Review. Computerandvideogames.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
- ↑ The Saboteur Reviev. eurogamer.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
- ↑ The Saboteur Reviev. gameinformer.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
- ↑ Recenzja gry: The Saboteur. gry-online.pl. [dostęp 2025-11-14].
- ↑ The Saboteur Reviev. Gamespot.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
- ↑ The Saboteur Reviev. Ign.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
- ↑ The Saboteur. gamerankings.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
- ↑ The Saboteur. metacritics.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
- ↑ DF on Saboteur’s PS3 anti-aliasing. eurogamer.net. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
- ↑ The Anti-Aliasing Effect. eurogamer.net. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).