The Saboteur

The Saboteur
Producent

Pandemic Studios

Wydawca

Electronic Arts

Dystrybutor

PL: Electronic Arts

Projektant

Tom French

Kompozytor

Christopher Young

Silnik

Havok, Odin

Data wydania

Am.Płn.: 8 grudnia 2009
EU: 4 grudnia 2009
AUS: 3 grudnia 2009
[1]

Gatunek

przygodowa gra akcji

Tryby gry

gra jednoosobowa

Platforma

PlayStation 3, Windows, Xbox 360

The Saboteur – przygodowa gra akcji z otwartym światem prowadzona z widoku trzeciej osoby umieszczona w realiach II wojny światowej we Francji okupowanej przez III Rzeszę. Wydana przez Electronic Arts i wyprodukowana przez Pandemic Studios, które po wydaniu gry zostało zamknięte.

Gra miała dostać kilka DLC i kontynuację, ale zanim to nastąpiło, studio deweloperskie zostało zamknięte przez EA. Były pracownik Pandemic wspomniał o tym w wywiadzie w ramach podcastu GameHugs[2]

Fabuła

Główny bohater, Sean Devlin jest irlandzkim mechanikiem[3], regularnie startującym w wyścigach. W 1940 roku, po zwycięstwie w wyścigu w Saarbrücken Kurta Dierkera, nazistowskiego pułkownika, Sean i jego najlepszy przyjaciel, Jules Rousseau, zakradają się do jego posiadłości i niszczą samochód Dierkera, lecz zostają złapani. Podczas przesłuchania, Dierker zabija Julesa w przekonaniu, że jest on brytyjskim szpiegiem. Seanowi udaje się uciec. Przez resztę gry Sean próbuje schwytać i zabić Dierkera. Zostaje zwerbowany przez francuski ruch oporu, którego liderem jest znany pisarz, Luc Gaudin. Gra toczy się podczas II wojny światowej i niemieckiej okupacji Francji, lecz wojna sama w sobie jest używana tylko jako tło dla głównego wątku, którym jest zemsta na Dierkerze, pomszczenie Julesa i ochrona jego siostry.

Rozgrywka

Gracz ma możliwość odkrywania okupowanego Paryża, niektórych francuskich prowincji oraz Saarbrücken w Niemczech. Kolor jest kluczowym elementem rozgrywki. Obszary, które są w dużym stopniu kontrolowane przez Niemców, są reprezentowane w czerni i bieli, z wyjątkiem tęczówek oczu bohaterów, świateł miasta, krwi, niebieskiego symbolu francuskiego ruchu oporu i różnych symboli niemieckich, które są czerwone. W celu przywrócenia koloru gracz musi osłabić okupację w okolicy. W kolorowych obszarach Niemcy nie będą w pełni zlikwidowani, lecz nie będą już tak wszechobecni. Ponadto, w kolorowych obszarach Francuzi będą odgrywać aktywną rolę w walce z okupantami. Na przykład jeśli gracz wda się w bójkę z niemieckimi żołnierzami w kolorowym obszarze, francuski ruch oporu, Maquis oraz przechodnie będą mu pomagali.

Podczas gry gracz może usprawniać swoje umiejętności w formie „perków”, które wprowadzają usprawnienia takie jak: podwyższona celność, liczba amunicji czy zwiększona siła rażenia. Gracz otrzymuje „perki” za wykonywane zadania specjalne takie jak: unikanie alarmów, zabijanie żołnierzy czy niszczenie wrogiej infrastruktury.

W przypadku zgonu gracza, straci on całą broń i granaty, jakie posiadał. Gracz może kupować broń, amunicję oraz ładunki wybuchowe na czarnym rynku. Raz kupiona broń staje się dostępna dla gracza na zawsze[4].

„Midnight Show” i nagość

Kod do pobrania patcha zatytułowanego „Midnight Show” był darmowy dla tych, którzy zakupili nowy egzemplarz gry na konsole PlayStation 3 oraz Xbox 360. W wersji na komputery osobiste dodatek był już zawarty na płycie z grą[5].

Dodatkowa zawartość dodaje domy publiczne i miejsca do ukrycia. Oferuje ona również minigrę, w której gracz może zdobyć przedmioty, których nie da się zdobyć podczas głównej kampanii takie jak specjalny samochód. Przede wszystkim instalacja dodatku sprawia, iż wszystkie dziewczyny w domach publicznych i klubach nocnych chodzą nago[5]. Wywołało to wiele kontrowersji podczas premiery gry[6].

Odbiór gry

 The Saboteur
Recenzje
Publikacja Ocena
1UP.com B-[7]
„Computer and Video Games” 6,9/10[8]
Eurogamer 6/10[9]
„Game Informer” 8/10[10]
Gry-Online 7,5/10[11]
GameSpot 7,5/10[12]
IGN 7,5/10[13]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

74,14%[14]

Metacritic

72/100[15]

Oceny dla The Saboteur są na ogół korzystne. W styczniu średnia ocen na Metacritic wynosiła 73%.

IGN ocenił The Saboteur na 7,5/10 chwaląc muzykę oraz czarno-białą kolorystykę, krytykując brzydką animację ruchów oraz niedopieszczoną rozgrywkę.

W wersji na PlayStation 3 zauważono bardzo dobre wykonanie Antyaliasingu (16xAA), z którym w innych grach konsola często ma problem[16][17].

Przypisy

  1. ↑ The Saboteur for Xbox 360. GameSpot. [dostęp 2022-09-16]. (ang.).
  2. ↑ Bengt Lemne, The Saboteur 2 was planned for development [online], Gamereactor UK, 28 września 2016 [dostęp 2026-01-15] (ang.).
  3. ↑ Ricardo Torres: Saboteur First Look. GameSpot, 7 kwietnia 2007. [dostęp 2009-09-18].
  4. ↑ The Saboteur. gry-online.pl. [dostęp 2025-11-14].
  5. 1 2 Jim Reilly: Nude Pack Gives Gamers Choice in The Saboteur. IGN, 2009-12-03. [dostęp 2011-01-26]. (ang.).
  6. ↑ Tracey John: Sex and ‘The Saboteur’: Dev Talks Nudity in New Game. Time Techland, 2009-12-08. [dostęp 2011-01-26]. (ang.).
  7. ↑ The Saboteur Review. 1up.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
  8. ↑ The Saboteur Review. Computerandvideogames.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
  9. ↑ The Saboteur Reviev. eurogamer.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
  10. ↑ The Saboteur Reviev. gameinformer.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
  11. ↑ Recenzja gry: The Saboteur. gry-online.pl. [dostęp 2025-11-14].
  12. ↑ The Saboteur Reviev. Gamespot.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
  13. ↑ The Saboteur Reviev. Ign.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
  14. ↑ The Saboteur. gamerankings.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
  15. ↑ The Saboteur. metacritics.com. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
  16. ↑ DF on Saboteur’s PS3 anti-aliasing. eurogamer.net. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).
  17. ↑ The Anti-Aliasing Effect. eurogamer.net. [dostęp 2025-11-14]. (ang.).