Theodor Ickler
| Data i miejsce urodzenia |
7 kwietnia 1944 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
językoznawca |
| Narodowość |
niemiecka |
| Tytuł naukowy |
profesor |
| Edukacja |
1973 - doktorat z filologii klasycznej i indoeuropeistyki, 1985 - habilitacja z germanistyki (język niemiecki jako język obcy) |
| Alma Mater |
Uniwersytet w Marburgu |
| Uczelnia |
Uniwersytet w Erlangen i Norymberdze - od 1987 |
| Wydział |
Germanistyka i komparatystyka |
Theodor Ickler (ur. 7 kwietnia 1944 w Krauschwitz) – niemiecki językoznawca, germanista. Krytyk niemieckiej reformy ortografii[1].
Życiorys
Studiował germanistykę, filologię klasyczną, filozofię oraz indoeuropeistykę na Uniwersytecie w Marburgu. W roku 1973 doktoryzował się w dziedzinie filologii klasycznej i indoeuropeistyki, a w 1985 uzyskał habilitację. Od 1987 wykłada na Uniwersytecie Fryderyka i Aleksandra w Erlangen i Norymberdze[1].
Był czołowym krytykiem niemieckiej reformy ortografii z roku 1996[1].
Nagrody
- Preis der Deutschen Akademie für Sprache und Dichtung (1977, 1978)
- Deutscher Sprachpreis (2001) [2].
Wybrana twórczość
- Platons sogenanntes „Hypothesis-Verfahren“ (1973)
- Wortgebrauch und Wortwissen (1984)
- Die sogenannte Rechtschreibreform. Ein Schildbürgerstreich (1997)
- Die Disziplinierung der Sprache: Fachsprachen in unserer Zeit (1997)
- Regelungsgewalt. Hintergründe der Rechtschreibreform (2001)
- Rechtschreibreform in der Sackgasse: Neue Dokumente und Kommentare (2004)
- Falsch ist richtig. Ein Leitfaden durch die Abgründe der Schlechtschreibreform (2006)
- Wie gut ist die deutsche Sprache? (2007)
Przypisy
- 1 2 3 Prof. Dr. Theodor Ickler [online], Department Germanistik und Komparatistik [dostęp 2026-02-14] (niem.).
- ↑ Theodor Ickler – 1 Buch [online], Perlentaucher [dostęp 2020-01-21] (niem.).