Thomas F. Quinlan
| |||
| Data i miejsce urodzenia |
13 września 1896 | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
31 grudnia 1970 | ||
| prefekt/wikariusz apostolski/biskup Shunsen/Chuncheon | |||
| Okres sprawowania |
1940–1942, | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja |
kolumbanie | ||
| Prezbiterat |
2 lutego 1920 | ||
| Nominacja biskupia |
20 września 1955 | ||
| Sakra biskupia |
23 listopada 1955 | ||
| Data konsekracji |
23 listopada 1955 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||
| Współkonsekratorzy |
Adrien-Joseph Larribeau MEP, | ||||||
| |||||||
| |||||||
Thomas F. Quinlan SSCME (ur. 13 września 1896 w Borrisoleigh, zm. 31 grudnia 1970 w Samcheok) – irlandzki duchowny rzymskokatolicki, kolumbanin, misjonarz, prefekt apostolski Shunsen, prefekt, wikariusz apostolski i biskup Chuncheon.
Biografia
Młodość i misje w Chinach
Pochodził z Irlandii. Odbył studia kapłańskie na St Patrick’s College w Thurles. 2 lutego 1920 w Galway z rąk biskupa Galway-Kilmacduagh Thomasa O’Dea przyjął święcenia prezbiteriatu i został kapłanem Towarzystwa Świętego Kolumbana dla Misji Zagranicznych[1][2].
W marcu 1920 wyjechał na misje do Chin, gdzie trafił w okolice Hanyangu (od 1923 zarządzana przez kolumbanów prefektura apostolska Hanyang). Nauczył się kilku dialektów języka chińskiego. Był dobrym organizatorem, któremu powierzano projekty budowlane i założenie szkoły. Pod koniec lat 20. XX wieku region ten pogrążył się w chaosie i głodzie. Ludność, a szczególnie obcokrajowcy, narażeni byli na ataki gangów i komunistów. W 1930 ks. Quinlan z sukcesem negocjował uwolnienie dwóch pojmanych księży. Po porwaniu kolejnego kapłana, który zmarł w niewoli, ks. Quinlan, wyczerpany emocjonalnie i fizycznie, w 1933 powrócił do Irlandii[2][3].
Misje w Korei
W 1934 dołączył do rozpoczętej w 1933 misji kolumbanów w Korei. Był odpowiedzialny za tworzenie nowych parafii i budowę centrum kolumbanów w Korei w Mokpo. Po rozszerzeniu misji zgromadzenia na prowincję Gangwon (Kangwŏn), podjął w niej pracę[2][3].
8 grudnia 1940 papież Pius XII mianował go prefektem apostolskim Shunsen. Był pierwszym ordynariuszem utworzonej w 1939 prefektury[1].
Po przystąpieniu Japonii (okupującej Koreę) do II wojny światowej ks. Quinlan, jako obywatel życzliwej aliantom Irlandii, został aresztowany i przebywał w więzieniu do końca wojny w 1945. Nie mogąc pełnić obowiązków prefekta apostolskiego złożył rezygnację, która została przyjęta 9 lutego 1942[a][1][2][3].
Po zwolnieniu powrócił do prefektury apostolskiej Shunsen, początkowo jako jej administrator, a 12 listopada 1948 ponownie został jej prefektem apostolskim. 16 lipca 1950, wraz ze zmianą nazwy prefektury, jego tytuł zmienił się na prefekt apostolski Chuncheon[1][2].
Więzień w Korei Północnej
25 czerwca 1950 wybuchła wojna koreańska. Dzień później ks. Quinlan został trafiony odłamkami pocisku. W lipcu 1950 został aresztowany przez północnokoreańskich komunistów. Kolejne trzy lata spędził w komunistycznym obozie koncentracyjnym w skrajnie złych warunkach, przez większość czasu, podobnie jak współosadzeni, będąc na skraju śmierci głodowej. Irlandia, nie mając przedstawicielstw dyplomatycznych ani na południu, ani na północy Korei, nie miała żadnych informacji o swoich obywatelach. W ojczyźnie ks. Quinlana uznano za zmarłego, a nawet odprawiano za niego msze żałobne[2][3].
Wziął udział w marszu śmierci – 193-kilometrowym zimowym marszu przez góry w temperaturach poniżej zera. Ponad 100 jego uczestników zmarło z wyczerpania lub zostało zastrzelonych za odstawanie od grupy. Ks. Quinlan według wspomnień współwięźniów, opatrywał rany, pocieszał innych uczestników i grzebał zmarłych[2][3].
Uwolniony został w kwietniu 1953 i przez Związek Sowiecki wrócił do Irlandii[2][3].
Episkopat
W 1954 powrócił do Korei Południowej, gdzie został regentem[b] Delegatury Apostolskiej w Korei, kierując jej pracami[3][4].
20 września 1955 prefekturę apostolską Chuncheon podniesiono do rangi wikariatu apostolskiego. Tym samym ks. Quinlan został wikariuszem apostolskim Chuncheonu. Tego samego dnia papież Pius XII mianował go również biskupem tytularnym Furnos Maior. 23 listopada 1955 przyjął sakrę biskupią z rąk internuncjusza apostolskiego w Japonii abpa Maximiliena de Fürstenberga. Współkonsekratorami byli emerytowany wikariusz apostolski Seulu Adrien-Joseph Larribeau MEP oraz wikariusz apostolski Taiku John Baptist Sye Bong-Kil[1].
Wikariat apostolski Chuncheonu został mocno zniszczony podczas wojny. Jego północna część znalazła się w Korei Północnej. Bp Quinlan dbał o odbudowę kościołów oraz zakładanie klinik i szkół[3].
W 1959, gdy powstała Konferencja Episkopatu Korei, został wybrany jej pierwszym przewodniczącym, pełniąc tę funkcję do 1964. 10 marca 1962 wikariat apostolski Chuncheon został diecezją. Tym samym bp Quinlan został biskupem Chuncheonu. Jako ojciec soborowy wziął udział w soborze watykańskim II (z wyjątkiem II sesji)[1][5].
W 1965 doznał zawału serca, po którym złożył rezygnację, przyjętą 16 listopada 1965 wraz z nominacją na biskupstwo tytularne Bocconia. Na emeryturze był kapelanem sióstr kolumbanek, prowadzących klinikę w Samcheok. W klinice tej zmarł 31 grudnia 1970[1][2][3].
Uwagi
- ↑ Według innego źródła w 1943.
- ↑ Regent w dyplomacji papieskiej był wysokiej rangi dyplomatą, pełniącym obowiązki szefa misji w przypadku nieobecności delegata apostolskiego. W dyplomacji świeckiej odpowiada mu funkcja chargé d'affaires.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Thomas F. Quinlan [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2026-05-14] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Korean war stories never to be forgotten. Irish Independent. [dostęp 2026-05-14]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 The Quinlan Chalice. Missionary Society of St. Columban. [dostęp 2026-05-14]. (ang.).
- ↑ Korea’s Legacy Back in the Spotlight. Catholic Exchange. [dostęp 2026-05-14]. (ang.).
- ↑ Bishop Thomas F. Quinlan. GCatholic. [dostęp 2026-05-14]. (ang.).
Bibliografia
- Thomas F. Quinlan [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2026-05-14] (ang.).
- Bishop Thomas F. Quinlan. GCatholic. [dostęp 2026-05-14]. (ang.).