Thomas Mangani

Thomas Mangani
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Thomas Mathieu Romain Mangani

Data i miejsce urodzenia

29 kwietnia 1987
Carpentras, Francja

Obywatelstwo

Francja
Włochy

Wzrost

183 cm

Pozycja

środkowy pomocnik

Kariera juniorska
Lata Klub
–2005 Monaco
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2005–2012 Monaco 45 (2)
2007 → Stade Brest (wyp.) 13 (0)
2007–2008 → AC Ajaccio (wyp.) 34 (0)
2010 Monaco B 1 (0)
2011–2012 → AS Nancy (wyp.) 24 (0)
2012 → Nancy B (wyp.) 1 (0)
2012–2014 AS Nancy 70 (1)
2012–2013 Nancy B 2 (0)
2014–2015 Chievo Verona 1 (0)
2015 → Angers SCO (wyp.) 15 (2)
2015–2022 Angers SCO 223 (25)
2022–2025 AC Ajaccio 81 (3)
W sumie: 510 (33)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2007  Francja U-21 1 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 1 lipca 2025. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Thomas Mangani (ur. 29 kwietnia 1987 w Carpentras) – były francuski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika[1].

Kariera klubowa

Młodość i szkolenie

Pochodzący z Aubignan[2], niedaleko Carpentras, Mangani w wieku 14 lat wybrał klub z księstwa Monako, po wcześniejszej grze w Sporting Club d’Orange oraz w Awinionie, by kontynuować szkolenie w kierunku profesjonalnej kariery piłkarskiej. Początkowo był kształcony jako lewy obrońca[3]. W 2004 roku sięgnął z reprezentacją Francji U-17 po mistrzostwo Europy[4]. W 2006 roku podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt z AS Monaco[5].

W 2013 roku otrzymał włoskie obywatelstwo, chcąc w ten sposób uczcić pamięć swojego dziadka, pochodzącego z Arezzo[6].

Początki kariery seniorskiej (2006–2012)

Wypożyczenia do Brestu i Ajaccio w Ligue 2 (2006–2008)

W styczniu 2007 roku został wypożyczony do Brestu, występującego w Ligue 2, aby lepiej przygotować się do kolejnego sezonu[7]. Po powrocie do Monaco latem ponownie udał się na wypożyczenie, tym razem do AC Ajaccio na jeden sezon[8][9].

AS Monaco (2008–2012)

Po udanym sezonie na pozycji defensywnego pomocnika wrócił na Stade Louis II i dołączył do pierwszego zespołu Monaco w sezonie 2008/2009.

W tamtych rozgrywkach regularnie występował również w drużynie rezerw Monaco grającej w CFA, podobnie jak⁣, chociażby Djamel Bakar, próbując pomóc zespołowi uniknąć spadku, bez powodzenia. Swój pierwszy mecz w Ligue 1 rozegrał w spotkaniu Monaco z Valenciennes[10].

Latem 2009 roku trenerem AS Monaco został Guy Lacombe, który uczynił Manganiego jednym z kluczowych zawodników swojej podstawowej jedenastki[11]. Chwalił jego prostotę i efektywność w grze. Od tego momentu Mangani zaczął występować jako pomocnik defensywny, co mocno kontrastowało z jego pierwotną pozycją lewego obrońcy[3]. Mimo to, ze względu na stosunkowo niewielką liczbę odbiorów na mecz i jego rolę zawodnika pracującego w cieniu, nie cieszył się dużym uznaniem wśród kibiców Monaco. 10 czerwca 2010 roku przedłużył kontrakt ze swoim macierzystym klubem o trzy lata, potwierdzając przywiązanie do zespołu[12].

Kolejny sezon wyglądał podobnie, regularnie grał i był nawet wykonawcą rzutów wolnych po odejściu Nenê do Paris Saint-Germain. Jego rozwój wyhamowała jednak kontuzja odniesiona w 6. kolejce przeciwko Toulouse FC[13]. Do gry wrócił dopiero w 14. serii spotkań na Stade du Nord[14]. 12 lutego 2011 roku zdobył swoją pierwszą bramkę w Ligue 1, trafiając płaskim strzałem w wygranym 3:1 meczu z FC Lorient[15]. Dzięki bardzo dobrym występom w tamtym miesiącu został nawet wybrany przez internautów oficjalnej strony AS Monaco piłkarzem lutego, co stanowiło wyraźny kontrast wobec wcześniejszych sceptycznych opinii na jego temat[3]. Mimo ambicji i zaangażowania nie zdołał jednak uchronić klubu przed spadkiem na koniec sezonu.

Przed pierwszym sezonem Monaco w Ligue 2 od 34 lat był jednym z pierwszych zawodników pierwszej drużyny, którzy rozpoczęli przygotowania z zespołem prowadzonym przez Laurenta Banide’a, po tym jak Mathieu Coutadeur i Lukman Haruna opuścili klub, a Jean-Jacques Gosso nie chciał przedłużyć kontraktu.

AS Nancy-Lorraine (2011–2014)

31 sierpnia 2011 roku Mangani został wypożyczony do AS Nancy-Lorraine[16]. Po solidnym sezonie w Lotaryngii nie wrócił już do AS Monaco, które zdecydowało się rozwiązać z nim współpracę, a on sam podpisał dwuletni kontrakt z ASNL[17]. W Nancy występował do końca sezonu 2013/2014.

Wyjazd do Włoch i powrót do Francji – Angers (2014–2022)

W czerwcu 2014 roku Thomas Mangani przeniósł się do Chievo Verona, klubu Serie A. Nie był tam jednak regularnie wykorzystywany i w lutym 2015 roku został wypożyczony do Angers SCO, występującego w Ligue 2[18]. Stał się jednym z ważnych ogniw drużyny, która na koniec sezonu 2014/2015 wywalczyła awans do Ligue 1. Podczas letniego okna transferowego 2015 roku, po tygodniach negocjacji, ostatecznie rozwiązał kontrakt z Chievo Veroną i 3 lipca 2015 roku oficjalnie podpisał trzyletnią umowę z Angers SCO[19]. W trakcie siedmiu sezonów spędzonych w Angers był niepodważalnym podstawowym pomocnikiem i jednym z filarów zespołu prowadzonego przez Stéphane’a Moulina[20].

Powrót do Ajaccio (2022–2025)

Po wygaśnięciu kontraktu z Angers zdecydował się wrócić do AC Ajaccio, które właśnie wywalczyło awans do Ligue 1. Jego powrót został oficjalnie potwierdzony 13 czerwca 2022 roku[20]. Został sprowadzony między innymi ze względu na swoje doświadczenie i dobrą znajomość rozgrywek Ligue 1[21].

Wyszedł w podstawowym składzie już w pierwszym meczu sezonu przeciwko Olympique Lyonnais i zdobył swoją pierwszą bramkę dla korsykańskiego klubu, wykorzystując rzut karny[22].

Po trzech sezonach spędzonych w klubie ogłosił latem 2025 roku zakończenie piłkarskiej kariery[23].

Przypisy

  1. ↑ Thomas Mangani (sans club) [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  2. ↑ Mangani [online], www.asnl.net, 16 marca 2026 [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  3. 1 2 3 Anthony Comberousse, Thomas Mangani: „A mon arrivée à l’AS Monaco, j’avais des étoiles plein les yeux” [online], AS Monaco, 14 stycznia 2023 [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  4. ↑ 15 mai 2004, les U17 champions d’Europe | Fédération Française de Football (FFF) | Site Officiel [online], www.fff.fr [dostęp 2026-03-21].
  5. ↑ Mangani déjà chez lui [online], www.estrepublicain.fr, 3 listopada 2011 [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  6. ↑ Les souvenirs de Thomas Mangani, ancien joueurs d’Angers et Ajaccio: « Mon poumon était perforé, je n’aurais pas survécu au vol » [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  7. ↑ https://www.sb29.bzh/06-07.php.
  8. ↑ Thomas Mangani » Profile [online], worldfootball.net [dostęp 2026-03-21] (ang.).
  9. ↑ Official | Thomas Mangani returns to Ajaccio – Get French Football News [online], 13 czerwca 2022 [dostęp 2026-03-21] (ang.).
  10. ↑ AS Monaco – Valenciennes FC, 16 maja 2009 – Ligue 1 – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-21].
  11. ↑ Par Le 30 juillet 2009 à 17h32, Monaco. La fiche technique [online], leparisien.fr, 30 lipca 2009 [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  12. ↑ Mangani prolonge à Monaco [online], Foot01, 11 czerwca 2010 [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  13. ↑ Monaco vs Toulouse [online], Instinct Foot [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  14. ↑ Lille 2-1 Monaco (Nov 21, 2010) Final Score [online], ESPN [dostęp 2026-03-21] (ang.).
  15. ↑ Banide: «Sortir la tête de l’eau» [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  16. ↑ Le sprint final du mercato [online], www.asnl.net, 16 marca 2026 [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  17. ↑ ASNL – Site officiel de l’AS Nancy Lorraine [online], www.asnl.net [dostęp 2026-03-21].
  18. ↑ Football. Thomas Mangani rejoint Angers-SCO jusqu'à la fin de saison | Courrier de l’Ouest, „Courrier de l’Ouest”, 1 lutego 2015 [dostęp 2026-03-21] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-26] (fr.).
  19. ↑ Thomas Mangani reste à Angers [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  20. 1 2 Thomas Mangani première recrue! [online], ac-ajaccio.corsica [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  21. ↑ Transferts: Thomas Mangani, ex-Angers SCO, s’engage à l’AC Ajaccio [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-21] (fr.).
  22. ↑ Olympique Lyon – AC Ajaccio, 5 sie 2022 – Ligue 1 – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-21].
  23. ↑ Football: Thomas Mangani ne voulait pas „faire la saison de trop” [online], www.laprovence.com, 21 czerwca 2025 [dostęp 2026-03-21] (fr.).