Tlen.pl

Tlen.pl

Logo programu
Autor	Grupa O2 Polska
Pierwsze wydanie	październik 2001
System operacyjny	Microsoft Windows, Linux, macOS
Rodzaj	komunikator internetowy
Licencja	freeware / adware
Strona internetowa

Tlen.pl – polski komunikator internetowy. Był on integralną częścią portalu internetowego o2.pl. Według umowy licencyjnej dołączonej do programu udostępniany był na zasadach freeware, ale w rzeczywistości był to program adware.

Jego protokół komunikacyjny to zmodyfikowany XMPP. Jednakże łączenie z serwerem było możliwe tylko za pomocą oryginalnego klienta lub też innych, przeznaczonych do obsługi zmodyfikowanego protokołu Tlenu, a nie standardowego XMPP.

Komunikator został najpierw nieoficjalnie porzucony przez swoich twórców, zaś w maju 2016 r. – ostatecznie wyłączony.

Tlen.pl domyślnie umożliwiał komunikację z użytkownikami sieci Jabber (m.in. Google Talk i iChat) oraz Gadu-Gadu. Głównymi jego funkcjami były prowadzenie rozmów w czasie rzeczywistym, przesyłanie wiadomości, czat, przesyłanie plików, prowadzenie rozmów głosowych, prowadzenie wideokonferencji, wysyłanie SMS-ów.

Rozmowy były szyfrowane algorytmem AES, wymiana kluczy następowała przy pomocy RSA.

Interfejs komunikatora był bardzo elastyczny. Oparty na XML-u, umożliwiał użytkownikom wprowadzanie drobnych poprawek, jak również tworzenie własnych dodatków takich jak skórki, style rozmowy, zestawy ikon, czy zestawy dźwięków (bez większej znajomości języka, a dzięki edytorom praktycznie zerowej).

W wersji 4.0 udostępniono rozbudowane API, które umożliwiło programistom rozszerzenie funkcji samego komunikatora. Możliwe stało się napisanie dodatków rozbudowujących możliwości np. wysyłania SMS-ów, funkcji archiwum, jak również komunikację z innymi sieciami IM.

Wraz z tlenowym kontem użytkownik otrzymywał skrzynkę pocztową o pojemności 30 GB w czterech domenach:

• tlen.pl
• o2.pl
• go2.pl
• prokonto.pl

Dnia 4 marca 2009 roku komunikator ten został wydany na platformę GNU/Linux, a 12 marca 2009 również na platformę macOS. W październiku 2010 roku komunikator miał około 441 tys. użytkowników^[1]. Oznaczało to około 100 tys. użytkowników mniej w stosunku do października 2009 roku. Od początku roku 2010 dało się zaobserwować duży spadek w częstotliwości uaktualnień programu, rozwój aplikacji znacząco zwolnił. Ostatnia data aktualizacji programu to 17 kwietnia 2011. Tlen nie był już dłużej wspierany przez producenta i zaczął być powoli wycofywany z rynku. Oficjalne stanowisko grupy o2 brzmiało: „obecnie rozwój i wszelkie prace nad komunikatorem zostały wstrzymane”.

Z dniem 10 maja 2016 roku Tlen.pl został ostatecznie wyłączony, a domena komunikatora przekierowuje na stronę poczty portalu o2.pl^[2].

Możliwości komunikatora to między innymi:

• wiadomości tekstowe
• metakontakty
• wysłanie alarmu rozmówcy
• informacja o tym, czy dany rozmówca w tej chwili coś pisze
• przesyłanie obrazków w oknie rozmowy
• przesyłanie plików dzięki połączeniom bezpośrednim
• rozmowy głosowe
• wideokonferencje
• tlenofon – rozmowy telefoniczne
• czaty
• poczta elektroniczna (skrzynka o pojemności 30 GB)
• obsługa rozmów oraz przesyłania plików i obrazków z Gadu-Gadu
• kilkuosobowe konferencje
• duża liczba statusów (dostępny/porozmawiajmy/jestem zajęty/zaraz wracam/wrócę później/niewidoczny/niedostępny)
• wysyłanie SMS-ów do polskich operatorów komórkowych
• statusy opisowe
• blokowanie wybranych kontaktów
• system autoryzacji utrudniający rozsyłanie spamu
• możliwość zmiany wyglądu poprzez skórki (ang. skins)
• zmiana stylów rozmowy
• dostęp przez przeglądarkę WWW (Java)
• wtyczki umożliwiające rozwój możliwości programu:
  • obsługa sieci AQQ, MSN
  • obsługa protokołu XMPP (aktualnie dotyczy tylko wersji testowych)
  • program TV
  • telewizja internetowa i radio
  • zablokowanie „łańcuszków szczęścia”
  • automatyczna sekretarka
  • obsługa wtyczek AQQ
  • obsługa Wikipedii
  • prognoza pogody dla każdego miasta
  • sprawdzenie pisowni
  • sprawdzanie, czy są nowe wersje wybranych programów
  • obsługa Winampa (między innymi możliwość wyświetlenia tytułu piosenki w opisie)
  • automatycznie sprawdzanie w katalogu publicznym kontaktów, których użytkownik nie ma na liście.