Tlenek miedzi(II), CuO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym miedź występuje na II stopniu utlenienia.
W temperaturze pokojowej jest czarnym, drobnokrystalicznym proszkiem nierozpuszczalnym w wodzie, roztwarza się jednak w kwasach i w roztworze amoniaku. Otrzymuje się go przez ogrzewanie miedzi na powietrzu. Silnie ogrzewany rozkłada się. Właściwości utleniające CuO wykorzystuje się w analizie związków organicznych. Należy do tlenków amfoterycznych, tzn. reaguje z wodorotlenkami i kwasami.
Otrzymywanie
Tlenek miedzi(II) powstaje podczas ogrzewania miedzi na wolnym powietrzu:
2Cu + O2 → 2CuO
lub w wyniku rozkładu termicznego niektórych związków miedzi, np. węglanu lub wodorotlenku:
CuCO3 → CuO + CO2↑
Cu(OH)2 → CuO + H2O
Przypisy
- David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
- 1 2 3 4 5 S. 4-62.
- ↑ S. 9-51.
- 1 2 3 Tlenek miedzi(II) [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 24 grudnia 2025, numer katalogowy: 203130 [dostęp 2026-03-15] .
- ↑ Copper(II) oxide [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 203130 [dostęp 2012-07-13] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)